Van weggestuurde dronkenlap naar Giro-winnaar in anderhalf jaar

1 reactie

Het was voor Ecuadoraanse sportliefhebbers het ultieme bewijs dat het nooit iets zou worden met het nationale wielrennen: Richard Carapaz zat zich anderhalf jaar geleden vlak voordat aan de bak moest bij de Juegos Bolivarianos te bezatten in een pizzeria en werd daarop uit de Ecuadoraanse wielerselectie gezet. Nu staat de net 26 jaar geworden nieuwe volksheld op het punt de Giro d’Italia te winnen.

Carapaz podium

Richard Carapaz werd in november 2017 samen met Jonathan Narváez en Jonathan Caicedo “in beschonken staat” aangetroffen in een restaurant in de Colombiaanse stad San Marta waar op dat moment het grote internationale sportevenement Juegos Bolivarianos plaatsvonden voor landen in Zuid- en Midden-Amerika. Voorzitter Augusto Morán van het Ecuadoraanse Olympische Comité stuurde hen daarop naar huis. Nu rijden precies die drie Ecuadoranen de Giro d’Italia en is Carapaz met nog twee etappes te rijden zelfs de trotse roze trui-drager met een comfortabel lijkende voorsprong.

Carapaz reageerde destijds heel schuldbewust: “Mijn oprechte verontschuldigingen aan onze federatie, aan het Ministerie van Sport, aan het Olympisch Comité, aan onze ploegen die ons maximaal steunen. En ook aan onze familie en het publiek, en dan vooral aan alle kinderen voor wie we het voorbeeld zouden moeten zijn, niet alleen op sportgebied maar ook als verantwoordelijke personen […] Dit is een heel moeilijk moment, maar het gaat ons helpen betere sporters te worden en een voorbeeld te zijn voor iedereen”.

En een betere sporter is hij zeker geworden, want nog geen half jaar later won hij als eerste Ecuadoraan ooit een etappe in de Giro d’Italia en dit jaar kan hij zichzelf zondag gaan kronen als eindwinnaar.

Geen wielercultuur

Carapaz groeide op in een bescheiden boerenfamilie op het platteland in de provincie Carchi in het noorden van Ecuador aan de grens met Colombia. Daar op bijna 3.000 meter hoogte reed hij als puber rond op een zware blauwe BMX-fiets. Met die ervaring in het achterhoofd is hij nu bereid “het asfalt uit de weg” te rijden om zijn roze trui te verdedigen, zei hij in een vooruitblik op de laatste drie etappes.

De ‘locomotief uit Carchi’ mist in Ecuador een echte wielercultuur en trainde al vanaf dat zijn talent werd ontdekt vooral in het wielergekke Colombia. Ook nu is er tot woede van wielerliefhebbers geen enkele wielerjournalist in Italië om de historische triomftocht van Carapaz te verslaan. “Voetbal staat in Ecuador op 1, 2 en 3”, zei Carapaz daar eerder al eens over.

Maar dat betekent niet dat ze hem in Carchi vergeten zijn. In provinciehoofdstad Tulcán wordt de Giro op groot scherm uitgezonden en worden ook replica’s van de roze trui van Carapaz verkocht. En heel Ecuador is uiterst trots op de wielrenner.

Maar hoe kan het ook anders in een land dat nauwelijks aansprekend internationaal sportsucces heeft gekend. Tennisser Andres Gomez won in 1990 Roland Garros en de Cuencaanse snelwandelaar Jefferson Pérez pakte in 1996 Olympisch goud en in 2008 Olympisch zilver, de enige medailles ooit op de Olympische Spelen. De aanstaande Giro-overwinning van Carapaz mag een stuk hoger worden aangeslagen, al zijn niet alle trotse fans van Pérez in Cuenca het daar mee eens.

In elk geval mag Carapaz zondag wel even proosten als hij inderdaad de Giro wint. En dit keer zonder bang te hoeven zijn voor welke sanctie dan ook.

Advertenties

6 redenen waarom Richard Carapaz de Giro gaat winnen

Plaats een reactie

Richard Carapaz is de eerste Ecuadoraan in de wielergeschiedenis die zich serieus kan meten met de wereldtop. Vorig jaar werd de grote belofte van Movistar verrassend vierde in het eindklassement van de Giro d’Italia en won hij een etappe. Ook halverwege de Giro die nu bezig is, heeft hij zijn etappe alweer te pakken én staat hij in het algemeen klassement tussen alle favorieten in de top 10. Maar Carapaz kan uiteindelijk ook echt gaan winnen. Dit zijn de zes redenen waarom.

Carapaz Giro 2019

1. Hij is de beste klimmer

In deze Giro hebben de grote klassementsmannen elkaar pas twee keer echt aangevallen. De ene keer was een finish heuvelop en toen won Carapaz met een machtige versnelling de etappe en de tweede keer was deze vrijdag in de zwaarste bergetappe tot nu toe met finish bergop. Terwijl er al heel lang een groep gevaarlijke aanvallers met onder anderen Bauke Mollema weg was en ploeggenoot Mikel Landa op de slotklim ook al was vertrokken, bleef Carapaz lang bij topfavoriet Primoz Roglic en de geslepen Vicente Nibali. Maar toen hij eenmaal demarreerde reed hij ze ook gelijk op grote afstand. In slechts 4 kilometer achterhaalde hij Mollema nog en Landa bijna en won hij 1.20 op Roglic en Nibali. Met de loodzware bergetappes die nog op het programma staan kan hij nog veel meer tijd gaan pakken. Vooraf had hij tegen Ciclo21 al gezegd uit te kijken naar het komende laatste deel van de Giro: “Ik hou heel erg van het tweede deel van de Giro. Vooral de laatste week is heel zwaar. Ik denk dat de Dolomieten zullen uitmaken wie de Giro d’Italia gaat winnen.” Hij traint in zijn thuisland Ecuador dan ook op hoogtes tot boven de 3.000 meter net als Colombiaanse toppers uit het heden en verleden.

2. Movistar is verreweg de sterkste ploeg in de bergen

Het Spaanse Movistar waar Carapaz voor rijdt is op papier met afstand de beste ploeg in de bergen en toonde dat deze vrijdag gelijk ook in de praktijk aan. Héctor Carretero en Andrey Amador waren mee vooruit in de grote kopgroep en op de slotklim gingen zowel Landa als later ook Carapaz er vandoor. Ook Landa staat nog relatief kort in het klassement, dus Movistar kan twee troeven uitspelen. En dan hebben ze ook nog de knechten Rojas, Mas, Pedrero en Sütterlin die allemaal hun mannetje staan bergop. Dit in tegenstelling tot de renners uit het Nederlandse team Jumbo-Visma van topfavoriet Roglic. Die zat deze vrijdag en ook donderdag tijdens de eerste bergetappe al snel helemaal geïsoleerd. Dat kan hem de komende week lelijk gaan opbreken, zoals we in de Giro eerder al hebben gezien bij Steven Kruijswijk en vorig jaar bij Tom Dumoulin. De ploegleiding van Movistar is ook uitstekend in staat de perfecte strategie uit te stippelen voor hun kopmannen, zoals deze vrijdag maar weer eens is gebleken.

3. Hij heeft een goede tijdrit voor een lichtgewicht

Hoewel de bergen als renner uit de Andes zijn favoriete terrein zijn, heeft Carapaz voor een klimmer een hele behoorlijke tijdrit. In tegenstelling tot bijvoorbeeld ploegmaat Nairo Quintana die steevast vele minuten verliest op de echte specialisten. Carapaz heeft zijn tijdrit ook sterk verbeterd het afgelopen jaar. In de openingstijdrit van deze Giro gaf hij slechts 19 seconden toe op erkend specialist Tom Dumoulin die toen nog meedeed, terwijl hij slechts 62 kilo weegt. Erg licht voor een tijdrit. Ook in de tweede langere tijdrit wist Carapaz de schade op winnaar Roglic beperkt te houden tot onder de twee minuten. Met nog alleen de veel kortere slottijdrit in Verona in het programma gaat hij daarin normaal gesproken nog ongeveer een minuut verliezen op Roglic. Aangezien hij nu 2 minuten achter de Sloveen staat in het algemeen klassement, betekent dat hij in de komende bergetappes nog 3 minuten op hem moet gaan pakken. Dat is heel goed mogelijk. Ten opzichte van andere klassementsrenners als Nibali en Mollema hoeft hij nauwelijks iets te verliezen. In de tijdrit in San Marino hield hij het verschil met hen onder de minuut.

4. Tom Dumoulin en andere topfavorieten zijn al kansloos

Van de vijf renners die vooraf als topfavorieten werden gezien voor deze Giro zijn er nog maar twee over en die is Carapaz de baas in de bergen: Roglic en Nibali. Tom Dumoulin is door zijn ongelukkige val in derde etappe al naar huis. Simon Yates, die vorig jaar veel indruk maakte in de Giro en daarna de Vuelta won, verloor in de bergetappe van deze vrijdag veel tijd en heeft al een ruime achterstand in het klassement. Datzelfde geldt in iets mindere mate voor de Colombiaan Miguel Angel López die vorig jaar derde werd in de Giro. Ook outsiders als Jungels, Pozzovivo en Chaves staan al op ruime achterstand. Overigens zat Carapaz ook achter de grote valpartij waardoor Dumoulin werd uitgeschakeld en verloor toen 46 seconden, anders had hij er nu nóg beter voorgestaan.

5. Hij ervaart geen grote druk

Movistar is een grote ploeg, maar Carapaz hoeft als 25-jarige nog niet deze Giro te winnen. Eigenlijk zou Alejandro Valverde de kopman zijn voor deze Giro, maar hij kon vanwege een blessure niet starten. Daarop werden Landa en Carapaz de troeven voor Movistar. En aangezien Carapaz er nu beter voor staat in het klassement wordt hij wel volop beschermd. Vooraf had de Ecuadoraan al wel aangegeven voor een podiumplek te willen gaan om zich te verbeteren ten opzichte van vorig jaar. Maar bij de topfavorieten werd en wordt hij behalve door mij, een aantal andere echte kenners en wat chauvinistische Ecuadoranen niet gerekend, ondanks zijn opvallende prestatie in 2018 en goede rijden nu. Voor een renner uit een land waar nog nooit iemand zelfs maar in de buurt van de echte toppers kon blijven, is meedoen voor het podium sowieso al een unieke prestatie. En vanuit die underdogpositie kan hij frank en vrij ten aanval trekken. Hij heeft niet echt iets te verliezen. Ecuador is overigens wel helemaal vol van Carapaz nu. Nooit eerder heb ik in een land zonder wielertraditie zoveel mensen over fietsen horen praten en er zoveel over gezien in de kranten en op tv.

6. Hij heeft al twee keer een meerdaagse koers gewonnen

Alleen de echte kenners zullen het weten, maar Richard Carapaz heeft al twee keer een meerdaagse wielerronde gewonnen. Zowel vorig jaar als dit jaar was hij de beste in de Ronde van Asturië. Misschien niet de allergrootste wedstrijd op de wielerkalender, maar hij schaarde zich daarmee wel in een imposant rijtje eerder winnaars als Miguel Indurain, Frederico Bahamontes en Iban Mayo. Het zal voor hem dus geen noviteit zijn om een leiderstrui te dragen en die te verdedigen. Al is het roze op het geel van de Tour de France na wel de allermooiste trui en daarmee natuurlijk wel van een andere orde dan Asturië.

¡Vamos Richie!

Update 25 mei

Carapaz Roze trui
Richard Carapaz maakte in de 14e etappe de favorietenrol die ik hem de dag ervoor had toe bedeeld helemaal waar. Hij reed vlak voor de top van de voorlaatste klim weg van de klassementsmannen en finishte solo. Onderaan de slotklim had hij nog maar 20 seconden voorsprong, maar hij wist in zijn eentje nog ruim anderhalve minuut te pakken op het groepje met Roglic, Nibali en de andere favorieten. En zo pakte Carapaz nu al de roze trui. Het wordt zaak zijn hoofd koel te houden en ergens in de komende bergetappes nog eens anderhalve minuut op Roglic te pakken, zodat hij genoeg marge heeft voor de afsluitende tijdrit. Gezien de supervorm waarin de Ecuadoraan verkeert hoeft dat geen probleem te zijn.

Ecuador heft asiel Assange op en laat zijn arrestatie toe

Plaats een reactie

Na bijna zeven jaar te hebben doorgebracht in de Ecuadoraanse ambassade in Londen is Wikileaks-oprichter Julian Assange daar deze donderdag gearresteerd door de Britse politie. President Lenín Moreno van Ecuador was hem om meerdere redenen spuugzat en hief zijn asiel op.

Arrestatie Assange

De irritaties tussen Assange en het personeel van de piepkleine ambassade hadden een hoogtepunt bereikt: hij schreeuwde regelmatig tegen hen, er waren meldingen van vechtpartijen, hij was aan het skateboarden in de gang, weigerde de rommel van zijn kat op te ruimen en wilde ook zijn medische kosten niet betalen.

Maar nog veel belangrijker was dat Assange volgens Moreno zijn telefoon heeft gehackt en ook achter de INA Papers zou zitten waarin Moreno wordt beschuldigd van corruptie. Ook bleef het Wikileaks van Assange zich door het steeds opnieuw publiceren van gelekte documenten bemoeien met interne aangelegenheden in andere landen.

Door de gevoelige zaken die Wikileaks naar buiten brengt en het asiel dat Assange jarenlang is verleend, heeft Ecuador flinke diplomatieke problemen gekregen met landen als Spanje, Groot-Brittannië en uiteraard de Verenigde Staten, de ideologische vijand van de vorige president Rafael Correa.

Beluister hier mijn bijdrage op BNR daarover

‘Juan Guaidó voerde geheim overleg in VS over machtsgreep’

Plaats een reactie

De zelfverklaarde interim-president Juan Guaidó heeft zijn machtsovername van deze week voorbereid met buitenlandse hulp. Hij reisde volgens persbureau AP halverwege december naar Washington, Brazilië en Colombia voor geheim overleg over zijn strategie om de regering van Maduro te proberen te verdrijven.

guaido trump

In een knappe reconstructie schrijft AP dat Guaidó voor zijn risicovolle buitenlandse reis stiekem de nauwelijks gecontroleerde grens met Colombia overstak. Hij wilde niet dat douaniers hem zouden tegenhouden, zoals ze vaak doen met oppositieleden die naar het buitenland willen.

Met wie Guaidó precies heeft gesproken in de VS noemt AP niet, maar het gaat om regeringsvertegenwoordigers. Hij en zijn medestanders hebben daarna ook veelvuldig contact met hen gehouden. Ook had Guaidó Colombia van tevoren al verzekerd dat hij zichzelf tot president zou uitroepen op de historische datum 23 januari. Analoog aan de door hem gehoopte omwenteling nu, werd in 1958 in Venezuela de dictator Marcos Pérez Jiménez verdreven en de terugkeer naar democratie ingezet.

Dat de VS Guaidó al vrijwel onmiddellijk nadat hij zichzelf tot president uitriep erkende is in dit licht nog beter te begrijpen. Ook Brazilië, Colombia, andere Latijns-Amerikaanse landen en Canada volgden razendsnel met de erkenning van het presidentschap van de drie weken geleden nog nauwelijks bekende parlementsvoorzitter.

De nog altijd zittende president Nicolás Maduro beweert al jaren dat de oppositie met behulp van de VS en Colombia een staatsgreep tegen hem willen plegen en deze reconstructie van AP zal hem dan ook goed uitkomen om de VS met enig recht van imperialisme te beschuldigen.

Ontspannen openbaar optreden Guaidó

Juan Guaidó zelf heeft zich vrijdag voor het eerst sinds hij zich had uitgeroepen tot interim-president weer in het openbaar vertoond. In een toespraak voor duizenden aanhangers die tegelijkertijd een heuse persconferentie was voor nationale en vooral internationale journalisten toonde hij zich zeer ontspannen en uiterst vastberaden.

Hij las vol enthousiasme de lange lijst van landen op die hem steunen en sprak daarvoor zijn grote dank uit. Hij grapte daarbij dat alleen Zuid-Ossetië hem niet erkent. Hij stelde dat daarmee in twee dagen tijd meer is bereikt dan in de afgelopen zes jaar sinds het aantreden van Maduro bij elkaar.

guaid_toespraak_69e

Verder kondigde de nog maar 35-jarige Guaidó nieuwe protesten aan en riep hij sympathisanten op om zondag de amnestiewet voor militairen uit te printen en uit te delen aan familie, vrienden en buren die in het leger zitten. Zo hoopt hij de lagere regionen van het leger over te halen zijn kant te kiezen, terwijl de legertop Maduro vooralsnog blijft steunen.

Guaidó kondigde ook humanitaire noodhulp uit het buitenland aan. Zo verwelkomde hij de eerste 20 miljoen dollar die de VS donderdag hadden toegezegd en beloofde hij dat er ook uit onder andere Brazilië en Colombia voedsel en medicijnen aankomen. Hoe precies is niet helemaal duidelijk, maar dat moet gebeuren met een door zijn aanhang gecontroleerde corridor.

Een opvallend moment was ook het luide gejuich na de eerste vraag die een journalist hem mocht stellen. Zij sprak hem aan met ‘president’ en dat leidde onder zijn duizenden aanwezige aanhangers tot groot enthousiasme. Want hoewel hij nog nauwelijks daadwerkelijke macht heeft was dat een duidelijk teken dat Guaidó niet zomaar het zoveelste oppositielid is die de strijd aangaat met Maduro.

Later op de dag maakt Guaidó ook bekend dat hij het Venezolaanse consulaat in de Amerikaanse stad Houston in handen heeft. Maduro heeft al het personeel van de ambassade en consulaten in de VS opgeroepen terug te keren naar Venezuela, maar een vrouwelijke official van de vestiging in Houston heeft Guaidó persoonlijk verzekerd dat zij namens zijn interim-regering op haar post zal blijven.

Maduro is voorlopig nog niet weg

Maar hoeveel hoop iedereen die Maduro weg wil hebben uit al deze stapjes van deze vrijdag ook put, de socialistische president zit nog altijd op zijn post en zal daar de komende dagen en weken hoogstwaarschijnlijk ook wel blijven. Hij geniet nog altijd de cruciale steun van de legertop, het staatsoliebedrijf en Rusland en China. Tijdens de toespraak van Guaidó vrijdagmiddag riep hij vanuit zijn presidentiële paleis op de staatstelevisie op tot een ‘nationale dialoog’.

maduro speech

Maar voor Guaidó en zijn aanhang is er maar één uitweg uit de impasse en dat zijn eerlijke en vrije verkiezingen. Een ‘nep-dialoog’ heeft geen zin, zei hij. Maduro beweert overigens dat er in tegenstelling tot wat de zelfverklaarde interim-president zegt wel degelijk overleg is geweest tussen belangrijke leden van zijn regering en Guaidó.

Deze zaterdag vergadert de VN Veiligheidsraad over de situatie in Venezuela, maar aangezien ook Rusland en China daar deel van uitmaken zal er niet veel meer uitkomen dan een oproep aan de partijen om met elkaar in gesprek te gaan, hoe graag de VS, andere westerse landen en de meeste Latijns-Amerikaanse landen ook zouden willen dat Maduro wordt gedwongen het podium te verlaten.

Maduro behoudt vooralsnog belangrijke binnenlandse én buitenlandse steun

Plaats een reactie

De zelfverklaarde interim-president Juan Guaidó van Venezuela mag dan wel de steun hebben van de VS, Canada en vrijwel alle landen in de regio echte macht heeft hij niet. Terwijl Guaidó na het afleggen van de eed ten overstaan van tienduizenden dolenthousiaste demonstranten onder lijkt te zijn gedoken, sprak het Venezolaanse leger de steun uit voor de zittende socialistische president Nicolás Maduro.

maduro guaidó

Het leger liet op de avond van de historische protestdag van woensdag 23 januari weten niet achter Juan Guaidó te staan en zonder steun van de militairen blijft kan hij geen werkelijke macht uitoefenen.

En het leger is niet de enige overgebleven steunpilaar van Maduro. Ook de politie, de rechterlijke macht en staatsoliebedrijf PDVSA zijn nog op de hand van de socialistische leider. De export van olie vormt maar liefst 95% van de inkomsten van de regering.

Daarnaast weet Maduro zich naast ‘usual suspects’ als het eveneens socialistische Cuba en Bolivia zich ook nog gesteund door Rusland en China, die zijn regime de laatste jaren met forse leningen en investeringen overeind hebben gehouden. Rusland doet dat wel enthousiaster dan China, maar zolang zij hun handen niet van Maduro aftrekken kan Guaidó ook geen economische macht uitoefenen.

LEES OOK: Venezuela heeft na historische protestdag twee presidenten

Maar de geest is met de zelfbenoeming van Guaidó, de honderdduizenden mensen die eindelijk weer de straat op durfden te gaan om te protesteren én de volle steun van de VS nu wel uit de fles in Venezuela. De interim-president die drie weken geleden nog een grote onbekende was, heeft de hongerlijdende bevolking weer hoop gegeven. Wel vielen er volgens mensenrechtenorganisatie Observatorium voor Sociale Rechten al veertien doden bij de protesten.

Guaidó tweette vanaf zijn onbekende verblijfsplek dat ten zeerste te betreuren: “Ik heb geen woorden voor de pijn die ik voel nadat ik hoorde dat er Venezolanen zijn gedood tijdens de protesten. Voor hun families kan ik niks meer doen dan beloven dat gerechtigheid en vrede zullen terugkeren in ons vaderland.”

Hij bedankte op Twitter ook alle landen en leiders die hun steun voor hem hebben uitgebreid, onder wie de Amerikaanse president Donald Trump en de Franse president Emmanuel Macron.

Trump zinspeelde al eerder op militair ingrijpen en ook al zal het daar hoogstwaarschijnlijk niet zo 1-2-3 van komen, de Verenigde Staten zullen de oppositie voluit steunen bij de pogingen de regering van Maduro te verdrijven.

Beluister hier mijn laatste bijdrage op BNR Nieuwsradio hierover terug.

Venezuela heeft na historische protestdag twee presidenten

1 reactie

Parlementsvoorzitter Juan Guaidó heeft zich uitgeroepen tot president van Venezuela. Hij deed dat op de dag dat honderdduizenden Venezolanen na anderhalf jaar weer de straat op durfden om te protesteren tegen het regime van de zittende socialistische president Nicolás Maduro. De meeste Zuid-Amerikaanse landen, de VS en Canada hebben de 35-jarige Guaidó vrijwel onmiddellijk erkend als interim-president.

guaidó

Venezuela verkeert onder Nicolás Maduro in een almaar uitzichtlozer wordende crisis. Er is een groot gebrek aan voedsel en medicijnen en het land kampt met een omgekende hyperinflatie. Zeker 3 miljoen Venezolanen zijn al op de vlucht geslagen naar buurlanden.

Hoewel de oppositie in Venezuela sinds december 2015 een ruime meerderheid in het parlement heeft, wist Maduro tot nu toe zijn macht vast te houden. Hij liet het hooggerechtshof het parlement bijna twee jaar geleden simpelweg aan de kant schuiven. Op 10 januari werd hij beëdigd voor een tweede termijn, maar aangezien de presidentsverkiezingen verre van eerlijk zijn verlopen, wordt zijn presidentschap door velen in binnen- en buitenland als illegaal bestempeld.

De nog erg jonge Juan Guaidó greep op de historische datum 23 januari zijn kans een greep te doen naar de macht. Op ’23 de enero’ 1958 werd een coup gepleegd tegen toenmalig dictator Marcos Pérez Jiménez en daarmee werd de terugkeer naar de democratie ingezet. Dat wil Guaidó nu ook als interim-president. Hij verklaarde toen hij zichzelf ten overstaan van tienduizenden dolenthousiaste Venezuela tot president uitriep een overgangsregering te willen leiden in aanloop naar vrije en eerlijke verkiezingen.

In een interview met NRC-collega Nina Jurna benadrukte hij woensdagochtend al dat de grondwet hem als parlementsvoorzitter het recht geeft zich uit te roepen tot interim-president aangezien Maduro niet legitiem is gekozen. Maar Guaidó gaf aan dan wel ruim draagvlak te willen hebben:

“Ik heb aangegeven dat ik het alleen wil doen als de bevolking en het parlement achter me staan. En ik hoop van harte dat het leger zich losmaakt van Maduro en inziet dat het nu de kant van de bevolking moet kiezen.”

Maar echte macht heeft hij voorlopig niet, want direct na zijn toespraak dook Guaidó onder om te voorkomen dat hij net als vele eerdere oppositieleiders in de gevangenis wordt gegooid. Voor zijn benoeming als nieuwe voorzitter van het parlement drie weken geleden was Juan Guaidó nog een grote onbekende.

Steun van de VS en vrijwel de hele regio

De Amerikaanse vicepresident Mike Pence had de Venezolaanse oppositie aan de vooravond van de historische protestdag al een hart onder de riem gestoken door te stellen dat de VS de demonstranten steunt en zal blijven steunen tot de democratie hersteld is.

President Trump erkende het interim-presidentschap van Guaidó dan ook al vrijwel direct nadat hij zichzelf als tijdelijk leider van Venezuela had uitgeroepen.

Dat was koren op de molen voor zittend president Nicolás Maduro die geenszins van plan is af te treden en zijn aanhang tijdens een tegendemonstratie liet weten de banden met de door de socialisten toch al zo gehate Verenigde Staten te verbreken en dat alle Amerikaanse diplomaten binnen 72 uur het land moeten verlaten. Hij sprak van een staatsgreep van de oppositie.

Naast de VS hebben ook Canada en de meeste landen in de regio Juan Guaidó erkend als interim-president. Vooralsnog blijven alleen Bolivia en Cuba president Maduro openlijk steunen.

De Europese Unie roept bij monde van buitenlandchef Federica Mogherini in een enigszins wollige verklaring op tot “vrije en geloofwaardige” verkiezingen en zegt het parlement dat Juan Guaidó leidt te steunen, maar spreekt zich niet expliciet uit over zijn claim op het presidentschap.

Maduro krijgt voorlopig steun leger

Nicolás Maduro volgde in 2013 de zeker bij armen geliefde Hugo Chávez op na een nipte en omstreden verkiezingswinst, maar bleek al snel totaal incompetent. De dalende olieprijzen waren funest voor het vrijwel geheel van olieproductie afhankelijke land, maar de voormalig buschauffeur bleek op geen enkele manier in staat de crisis aan te pakken. Met steun van het leger, de in de zak van de regering zittende rechterlijke macht en intimidatie van de oppositie kon hij aan de macht blijven en gleed Venezuela af naar een dictatuur.

Het leger blijft Maduro vooralsnog steunen. In een verklaring woensdagavond lokale tijd stelde de militaire leiding niet achter Guaidó te staan. De grote vraag is hoe lang dat zo blijft nu de bevolking in de hoofdstad Caracas en vele andere Venezolaanse steden zo massaal de straat op is gegaan en de internationale gemeenschap overduidelijk de kant van de oppositie heeft gekozen. Ook al kan de legertop zich goed verrijken onder het regime van Maduro en zorgt de regering er wel voor dat de gewone soldaten en hun families ook voldoende eten hebben. In zijn toespraak woensdagmiddag riep Maduro het leger op te helpen de eenheid en discipline in het land te bewaren.

demonstratie

Venezuela wacht samen met alle gevluchte landgenoten in het buitenland in spanning af hoe de regering gaat proberen aan de macht te blijven en bidt dat er nu geen nieuwe geweldsgolf uitbreekt, zoals rond de vorige protesten in 2017. Toen vielen zeker 125 doden en een veelvoud aan gewonden.

Ook in de afgelopen twee dagen zijn volgens de mensenrechtenorganisatie Observatorium voor Sociale Rechten al dertien doden gevallen bij rellen tegen Maduro.

Maar hoe het na deze historische 23 januari 2019 ook verder gaat, het zal nog jaren duren voordat de Venezolaanse economie weer enigszins is hersteld en het weer leefbaar wordt in het olierijke land op 30 kilometer van de Nederlandse Antillen waar premier Mark Rutte van zondag t/m dinsdag nog op bezoek was.

Ecuador heeft het helemaal gehad met Julian Assange

Plaats een reactie

Ecuador stopt met bemiddelen tussen Julian Assange en de Britse regering. Wikileaks-oprichter Assange zit al sinds 2012 in de Ecuadoraanse ambassade in Londen en is echt een blok aan het been geworden voor de regering van Lenin Moreno.

Assange

Assange blijft zich ondanks het uitdrukkelijke verzoek dat niet te doen bemoeien met de internationale politiek en dat schaadt de banden tussen Ecuador en onder meer de Verenigde Staten, Spanje en Groot-Brittannië.

Zo publiceerde Wikileaks in aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 e-mails van Hillary Clinton en de Democratische partij en ontvangt Assange regelmatig Catalaanse seperatisten.

Amerikaanse congresleden schreven onlangs nog een brief aan president Moreno waarin ze stelden dat er volop kansen liggen voor verdere samenwerking tussen de VS en Ecuador op economisch gebied en bij bestrijding van de drugshandel, als hij dan maar wel het “door zijn voorganger Rafael Correa gecreëerde probleem” oplost.

Assange heeft deze maand nieuwe huisregels gekregen. Zo moet hij beter voor zijn kat zorgen (die schijnt overal door de ambassade te lopen en rommel te maken die Assange weigert op te ruimen), zelf de rekeningen van zijn telefoon en voor het wassen van zijn kleren betalen en mag hij alleen voor privédoeleinden het internet op.

Hij zit dat als inperkingen van zijn vrijheden en heeft de Ecuadoraanse regering daarvoor aangeklaagd. “Frustrerend”, zegt minister José Valencia van Buitenlandse Zaken: “Er is geen verplichting in internationale verdragen dat Ecuador dingen als meneer Assanges was moet betalen.”

Valencia zegt nu dat Ecuador ook niet langer wil bemiddelen tussen Assange en de Britse regering: “Wij zijn noch de advocaten van meneer Assange, noch vertegenwoordigers van de Britse regering”.

BELUISTER OOK MIJN BIJDRAGE OP BNR HIEROVER

Older Entries