Drie doden bij protesten tegen president Maduro in Venezuela

5 reacties

Wat in november uitbleef tijdens het bezoek van ons koningspaar aan Venezuela gebeurde gisteren helaas wel. Bij protesten van studenten en oppositie tegen president Maduro zijn drie doden en zeker 23 gewonden gevallen. Na de gewelddadige dag in Caracas en ook andere steden roepen zowel Maduro als oppositieleider Capriles op tot kalmte.

Image

De studenten gingen de straat op om de vrijlating te eisen van collega-studenten die eerder deze week werden opgepakt, maar ook om te protesteren tegen de gierend uit de klauw lopende inflatie, de onveiligheid en de grote tekorten in het toch zo olierijke land. Venezolaanse oppositieleiders grepen de gelegenheid om mee te kunnen demonstreren tegen Maduro uiteraard met beide handen aan. En dat lokte een tegendemonstratie van regeringsaanhangers uit.

Journalisten opgepakt
Bij clashes tussen die twee groepen toen de eigenlijke demonstratie al was afgelopen ging het mis. Volgens ooggetuigen reden gewapende burgerwachten in op de overgebleven demonstranten en vuurden ze schoten af. Volgens de hoofdaanklager kwamen daarbij één student en één aanhanger van Maduro om. Gisteravond kwam de burgemeester van de deelgemeente Chacao met het nieuws dat er in zijn district ook een dode is gevallen.

Omdat bij de protesten meerdere journalisten zijn opgepakt en camera’s in beslag zijn genomen is het moeilijk een goed beeld te vormen van hoe het precies zo uit de hand heeft kunnen lopen en wie verantwoordelijk is voor het geweld. In Venezuela zelf is ook de vanuit Colombia opererende continentale nieuwszender NTN24 uit de lucht gehaald.

‘Poging tot staatsgreep’
“Tot nu toe was deze gewelddadige groep er niet in geslaagd dood en verderf te zaaien in Venezuela”, zei president Maduro vanavond in een live uitgezonden televisie-toespraak voordat het nieuws over de derde dode bekend werd. “Maar vandaag betreuren we de dood van twee jonge Venezolanen. Laat niemand gek worden en ingaan op de provocaties.” Hij bestempelt de protesten als een poging tot een staatsgreep.

Daar waar Maduro nog enigszins tot kalmte maande trok parlementsvoorzitter Diosdado Cabello fel van leer tegen de oppositie: “Het fascisme heeft een kameraad gedood.” Volgens de hardliner was het van het begin af aan het doel van de ‘fascisten’ om geweld te veroorzaken.

Volgens oppositie-leden lokten regeringsaanhangers juist het geweld uit. Oppositieleider Henrique Capriles maant iedereen tot kalmte: “Geweld zal nooit de goede weg zijn. We zijn ervan overtuigd dat een overgrote meerderheid het afwijst en veroordeelt.”

Geest uit de fles
Maar daar waar de dag van nationaal protest in november tijdens het bezoek van koning Willem-Alexander en Koningin Máxima nog rustig verliep, lijkt nu toch de geest uit de fles in Venezuela. Een andere belangrijke oppositieleider, Leopoldo Lopez, heeft de demonstraties van de laatste weken geleid en hij is ervan overtuigd dat de straatprotesten alleen maar zullen toenemen.

Verschillende studenten geven ook aan op straat te blijven tot de in hun ogen onwettige regering opstapt. Maar een concrete agenda voor de demonstraties is er niet. Maar ze komen voort uit een explosieve mix van onvrede over Nicolás Maduro, de opvolger van de bijna een jaar geleden overleden Hugo Chávez.

Image

Veel critici stellen dat er geen democratie meer bestaat in Venezuela, omdat de socialistische partij van Maduro alle overheidsorganen tot de rechtspraak en de kiesraad aan toe volledig controleert.

Ook is een groot deel van de Venezolanen de schaarste spuugzat. Al maanden heersen grote tekorten aan meel, rijst melk, vlees en het tot de verbeelding sprekende toiletpapier. Een Venezolaanse kennis van mij in Cuenca gaat met grote familiepakken WC-papier het vliegtuig in als ze haar familie in Caracas opzoekt.

Weinig hoop op uitweg uit crisis
Zolang Maduro de sociale en economische crisis niet op weet te lossen en daarvan de schuld blijft geven aan de ‘fascistische oppositie’, zal hij steeds meer Venezolanen tegen zich in het harnas jagen met zijn revolutionaire praat. Het is te hopen dat de diep verdeelde samenleving een manier vindt om eensgezind de problemen te lijf te gaan.

Maar aangezien de regering op geen enkele manier van plan is bruggen te bouwen en er ook geen constructieve oppositie-partijen zoals D66 en ChristenUnie bestaan is dat ijdele hoop. Ik vrees dat het niet gaat blijven bij drie doden.

Advertenties

Maduro beschuldigt buurland Colombia van verraad

1 reactie

“Verraad!” De Venezolaanse president Nicolás Maduro is woedend op zijn Colombiaanse collega Juan Manuel Santos, die woensdag oppositieleider Henrique Capriles heeft ontvangen. Volgens Maduro is er in Bogotá een samenzwering gaande om zijn regime omver te werpen en parlementsvoorzitter Cabello te vermoorden.

Maduro TV

“Ik betreur het dat Santos de fascistische rechtse vleugel in Venezuela geloofwaardigheid geeft”, zei Maduro donderdagavond in een felle televisie-toespraak. “Het is een vorm van psychologische oorlogsvoering vanuit Bogotá om de democratie in Venezuela te verzwakken.”

Hij overweegt nu zijn steun voor het vredesproces tussen de Colombiaanse regering en de FARC in te trekken. De vertegenwoordiger bij de vredesgesprekken op Cuba is inmiddels teruggeroepen naar Caracas voor overleg.

Capriles: Laat Venezuela niet alleen
Capriles zoekt in Colombia steun voor zijn aanhoudende strijd tegen de verkiezingsuitslag van 14 april: “Laat Venezuela niet alleen”, smeekt hij “er gebeurt daar van alles en wij vechten daar fel tegen, maar de steun van onze broeders is erg belangrijk”.

Capriles verloor de verkiezingen met 1,5% verschil, maar volgens hem is er grootschalige fraude gepleegd rondom de stembusgang.

Santos heeft voor zover bekend geen concrete toezeggingen gedaan, maar alleen al de ontvangst van de Venezolaanse oppositieleider is een duidelijk signaal. Capriles bedankt via Twitter dan ook heel het Colombiaanse volk voor de steun die hij er voelt:

“Duizend maal dank Colombia. Ik voel me net als in ons eigen Venezuela met al mijn liefde en genegenheid voor het Colombiaanse volk. Leve Colombia!”

Image

Relatie historisch moeizaam
De relatie tussen het socialistische Venezuela en het centrum-rechtse Colombia dat goede banden onderhoudt met de Verenigde Staten, staat wel vaker onder druk.

Zo verbrak Hugo Chávez in 2010 alle diplomatieke banden met toenmalig president Uribe na de beschuldiging dat Venezuela onderdak bood aan FARC-strijders en leden van het Nationaal Bevrijdingsleger (ELN).

Oud-president Uribe kwade genius
Die banden waren weer hersteld, maar Alvaro Uribe is nog steeds een staatsvijand van Venezuela. Maduro beschuldigde hem er vorige maand al van een staatsgreep te organiseren.

De Venezolaanse Parlementsvoorzitter Cabello laat geen mogelijkheid onbenut om te melden dat Capriles een marionet is van Uribe: “De fascistische moordenaar Capriles zal in Colombia geld en nieuwe instructies ontvangen van zijn narco-baas Uribe”, twitterde hij voorafgaand aan het bezoek van Capriles aan Colombia.

Overleg zonder microfoons

De buurlanden hebben geen enkel belang bij een hoogoplopend conflict, want ze zijn ondanks de harde woorden van de laatste dagen het woelige verleden nog altijd belangrijke handelspartners. Bovendien heeft het vredesproces met de FARC mede dankzij bemiddeling van Venezuela net een belangrijke eerste horde genomen.

De vraag is dus of de felle retoriek van Maduro en zijn mede-chavisten ook daadwerkelijk omgezet wordt in daden. Voorlopig houdt minister van Buitenlandse Zaken Jahua het formeel bij ‘het bestuderen van de relaties’.

Venezuela Vlinders

En achter gesloten deuren zou het oplaaiende conflict maar zo in de kiem gesmoord kunnen worden, want zijn Colombiaanse ambtsgenote María Ángela Holguín zegt: “We moeten direct met de Venezolaanse regering gaan overleggen, zonder microfoons.

Doel van al het geblaf bereikt?
Met hun geblaf bereiken Maduro en de zijnen mogelijk wel dat Colombia geen openlijke steun verleent aan Capriles. En dat ‘kaltstellen’ van de oppositieleider is natuurlijk precies waar ze op uit zijn.

Want Colombia is met Peru het enige land op het continent dat nog een beetje dwarsligt bij de nasleep van de verkiezingen anderhalve maand geleden.

——————————————————————————————————————–
Lees ook deze verhalen van mijn hand over Venezuela en Colombia:
Vrede Colombia dichterbij na landbouwakkoord met FARC
Venezolaanse pleerollen zijn op
Massale vechtpartij in parlement Venezuela

Venezuela wil banden met bevriend China verder verstevigen

Plaats een reactie

“We zijn niet alleen zakenpartners, maar ook vrienden”. Bijzonder vriendelijke woorden over en weer bij het bezoek van de Chinese vice-president Li Yuanchao aan Venezuela. Beide landen hebben dan ook groot belang bij het handhaven van de gunstige oliedeals die in het tijdperk-Chávez tot stand zijn gekomen. 

“Ik ben gekomen om de vriendschappelijk samenwerking tussen beide landen veilig te stellen”, zei Yuanchao direct na aankomst in Venezuela. Hij krijgt enorme hoeveelheden olie uit Venezuela in ruil voor miljardenleningen onder hele soepele voorwaarden, waarmee Maduro en de zijnen hun socialistische politiek kunnen voortzetten.

Venezuela en China

Vrees voor instabiliteit Venezuela
De agenda van de Chinese vice-president toont ondubbelzinnig aan waar hij op uit is. Behalve een eerbetoon aan de overleden Hugo Chávez en een ontmoeting met zijn veel zwakkere opvolger Nicolás Maduro en diens vice-president Jorge Arreaza gaat hij ook op bezoek bij parlementsvoorzitter Cabello die als de echte sterke man van Venezuela wordt gezien én hij gaat langs bij het staatsoliebedrijf PDVSA. 

De Chinezen vrezen niet geheel ten onrechte voor politieke en economische instabiliteit in het Venezuela zonder Chávez. Li Yuanchao zorgt er met zijn bezoek aan Arreaza, Cabello en de PDVSA in elk geval voor dat hij niet uitsluitend afhankelijk is van het leiderschap van Maduro.

China hoeft overigens niet echt bang te zijn dat de zakelijke band met Venezuela in gevaar komt. Daarvoor zijn de Venezolanen veel te afhankelijk van de geldstromen uit Peking. Oppositieleider Capriles is het zelden eens met de chavisten, maar ook hij heeft meer dan eens het belang van een stevige band met de opkomende wereldmacht benadrukt.

Chinese infrastructurele projecten
De relatie tussen China en Venezuela gaat dan ook veel verder dan alleen gunstige leningen voor olieleveranties. Zo leggen de Chinezen in hoog tempo snelwegen, havens, telecommunicatie-netwerken aan en bestiert het in een joint-venture de Nationale Spoorwegen. Er wonen in totaal zo’n 200.000 Chinezen in het zo’n 25 miljoen inwoners tellende Venezuela.

Tijdens dit bezoek moeten de banden niet alleen bestendigd, maar ook verder verstevigd worden. “We bekijken projecten die al lopen, gezamenlijke investeringsfondsen én nieuwe projecten. Allemaal om te kunnen voldoen aan de basisbehoeften van onze mensen”, liet Arreaza weten na de ontvangst van zijn Chinese ambtsgenoot.

Chávez op de Chinese Muur

Hugo Chávez aan het begin van zijn presidentschap joggend op de Chinese Muur

VS alleen zakenpartner, China ook vriend
Zoals Hugo Chávez al direct na zijn aantreden in 1998 doorhad, zorgt de focus op China voor minder afhankelijkheid van de Verenigde Staten. Maar hoeveel handelscontracten en vriendelijke woorden voor China dan ook, de VS zijn ondanks alle felle retoriek vanuit Caracas nog altijd wel de grootste handelspartner van Venezuela.

Vandaar de uitspraak van Arreaza aan het begin van dit artikel, die het verschil in de relatie van Venezuela met China en de VS benadrukt: “We zijn niet alleen zakenpartners, maar ook vrienden.”

——————————————–
Lees hier meer over de moeizame band tussen de VS en Venezuela:
Achter elke boom een Amerikaanse vijand van de revolutie
Ook zonder Chávez strijd tegen kapitalistische bloedzuigers

Doe ff normaal man | Massale vechtpartij in parlement Venezuela

6 reacties

“Doe ff normaal man.” Dat is toch de eerste gedachte die opkomt bij de vechtpartij die op 30 april uitbrak in het Venezolaanse parlement. Chavisten sloegen zeven oppositie-leden in elkaar en ook vier parlementariërs van de regeringspartij van Maduro raakten gewond. De partijen geven elkaar over en weer de schuld van het geweld.

Image

De knokpartij brak uit nadat parlementsvoorzitter Cabello het spreekrecht had ontnomen van iedereen die Nicolás Maduro niet erkent als president en hij daarop keihard ‘fascist’ kreeg toegeschreeuwd vanuit de oppositiebankjes. Bekijk hier de beelden.

“We weten dat de oppositie erop uit was geweld uit te lokken”, reageert de met nipte doch omstreden meerderheid verkozen president Maduro op het incident. “Dit moet niet nog een keer gebeuren.”

Nederland versus Venezuela
De dieptepunten uit de recente Nederlandse parlementaire geschiedenis bestaan uit “ff dimmen”, “doe ff normaal man” en een kamervoorzitter die huilend wegloopt omdat ze zich aangetast voelt in haar integriteit.

In Venezuela doen parlementariërs niet anders dan elkaar aantasten in hun integriteit. De oppositie bestaat volgens de regeringsgezinden uit rechtse fascisten die er alleen maar op uit zijn het land te destabiliseren.

In de ogen van de oppositie van Capriles zijn de chavisten juist de fascisten en hebben ze de verkiezingen van afgelopen 14 april gestolen en zijn ze bezig met het monddood maken van de oppositie met verregaande intimidatie.

Principes en idealen
Die intimidatie heeft inmiddels dus het parlement zelf gehaald. “De beestachtigheid in Venezuela is onbegrijpelijk voor welk land ter wereld dan ook”, zegt het gebutste oppositielid Julio Borges. Hij wijst er op dat deze kloppartijen niet alleen in het parlement, maar overal in Venezuela plaatsvinden.

Image

“Maar ze kunnen ons in elkaar slaan, ze kunnen ons in de gevangenis gooien, ze kunnen ons zelfs vermoorden, maar ze kunnen ons nooit onze principes en onze idealen afnemen”, voegt Borges daar strijdvaardig aan toe.

1-mei-marsen van beide zijden
Vandaag op de Dag van de Arbeid houden zowel de oppositie als de aanhangers van president Maduro een grote mars in de hoofdstad Caracas. Het is niet de bedoeling dat ze elkaar ontmoeten, want als dat wel gebeurt lijken grote rellen onvermijdelijk. De hoge heren politici hebben immers zelf al het slechte voorbeeld gegeven.

—————————————————————————————————————————–
Lees hier meer over de omstreden verkiezingen in Venezuela en de nasleep ervan:
Chávez gereïncarneerd als vogeltje
Erfenis Chávez is economische tijdbom
‘Project Chávez springlevend’
Maduro: Van buschauffeur tot president
Oppositie Venezuela trekt protestmars in uit angst voor geweld
Toch hertelling stemmen Venezuela
Televisiegeweld in politieke crisis Venezuela

Hugo Chávez gaf latino’s zelfbewustzijn

1 reactie

Hoog in de Andes in Ecuador hoorde ik op de autoradio het onvermijdelijke: Hugo Chávez is dood. Op de parkeerplaats van het eerste de beste eettentje waar ik twee minuten later stopte en waar normaal gesproken alleen gezellige salsa te horen is, stond de radio al op maximaal volume op een nieuwszender. Chávez was dan ook niet alleen belangrijk voor zijn eigen Venezuela, maar voor heel Latijns-Amerika. Hij heeft heel veel arme latino’s zelfbewustzijn gegeven.

Daarom is niet alleen in Venezuela, maar ook hier in Ecuador en in andere bevriende landen als Argentinië,  Cuba en Bolivia een periode van nationale rouw afgekondigd. In Venezuela zelf bedraagt die rouwperiode zeven dagen. Ook alle scholen zijn de komende drie dagen dicht.

Hugo Chávez

Groot leider
De Braziliaanse presidente Dilma Roussef zei heel treffend hoe de verhouding van de gematigder landen op het continent was met de totalitaire Chávez:  “De Braziliaanse regering was het niet altijd met hem eens, maar hij was absoluut een groot leider die veel heeft betekend voor de ontwikkeling van het Latijns-Amerikaanse volk en hij was daarom ook een vriend van Brazilië”

De eigenaresse van het eettentje hoog in de bergen was overigens vooral blij dat er nu eindelijk een eind is gekomen aan de maandenlange periode van onduidelijkheid. Want geen enkele latino geloofde écht dat Chávez nog zou herstellen, ondanks alle optimistische berichten die zijn politieke vrienden tot een aantal dagen geleden over ons uitstrooiden.

Steun en eigenwaarde voor armen
Nadat ‘El Comandante’ in 1998 aan het roer kwam heeft hij onmiddellijk maatregelen genomen om het leven van het de arme bevolking te verbeteren tot grote woede van de elite die gewend was het overvloedige oliegeld te delen met Amerikaanse bedrijven.

Onderwijs, zorg, land voor kleine boeren en gesubsidieerd voedsel waren de tastbare zaken waar de allerarmsten van profiteerden, maar het allerbelangrijkste is dat Chávez het volk eigenwaarde bijbracht na decennia te zijn uitgemolken door een kleine groep rijken.

Zijn door de 19e eeuwse vrijheidsstrijder Simon Bolívar geïnspireerde ‘Boliviraanse Revolutie’ zorgde ervoor dat een groot deel van Latijns-Amerika linksaf sloeg.

In onder meer Ecuador, Bolivia, Uruguay en in mindere mate Argentinië en Brazilië zijn nu vergelijkbare socialistische presidenten aan de macht. Al was Chávez wel de meest flamboyante en omstreden leider samen met Fidel Castro.

Drukbezochte begrafenis
Het is dan ook niet voor niks dat vrijwel alle presidenten van het continent halsoverkop naar Caracas vertrekken om vrijdag de ongetwijfeld emotionele begrafenis van Chávez bij te wonen.

Onder andere Cristina Fernández (Argentinie), Dilma Roussef (Brazilie), Rafael Correa (Ecuador) en Evo Morales (Bolivia) zullen van de partij zijn.

Nicolás Maduro

Vice-president Nicolás Maduro is de grootste kanshebber om Chávez op te volgen

Strijd om opvolging
Chávez heeft zelf tijdens zijn laatste optreden in het openbaar zijn vice-president Nicolás Maduro aangewezen als opvolger. Volgens de laatste peilingen vóór het overlijden van ‘El Comandante’ zou Maduro de verkiezingen ruimschoots winnen, maar er zijn kapers op de kust.

Oppositieleider Henrique Capriles van de partij ‘Rechtvaardigheid Eerst’ verloor de laatste verkiezingen tegen Chávez in oktober niet eens zo heel ruim (44% versus 55%) en maakt tegen de veel minder charismatische Maduro zeker een kansje.

Capriles uitte direct na het overlijden van Chávez zijn medeleven met de familie en zijn aanhangers en riep op tot eenheid onder het Venezolaanse volk op dit moeilijke moment

En dan is er ook nog parlementsvoorzitter Diosdado Cabello, partijgenoot van Chávez en Maduro. Hij ontkent zelf in alle toonaarden dat hij het stokje van ‘El Comandante’ wil overnemen, maar volgens veel politiek analisten zou hij weleens een veel geschiktere opvolger kunnen zijn dan Maduro.

Verenigde Staten
Het kapitalisme is altijd de grote vijand geweest van Chávez en George W. Bush was daar de verpersoonlijking van. Dat verleidde Chávez ooit ook om Bush tijdens een VN-toespraak met de duivel te vergelijken en vervolgens tot grote hilariteit van de aanwezigen te zeggen dat de zaal nog naar zwavel rook.

Chávez en Bush

Nu ruikt de VS de kans om de relatie te verbeteren. Barack Obama wees in een eerste reactie op “belang van het ontwikkelen van een constructieve relatie met de Venezolaanse regering” en stelde ook dat Venezuela aan een nieuw hoofdstuk in zijn geschiedenis begint.

Moeilijk nieuw hoofdstuk
Wie dat nieuwe hoofdstuk gaat schrijven en of het chavisme ook zonder de naamgever voortleeft weten we binnen een maand, want er moeten nu binnen 30 dagen verkiezingen worden uitgeschreven.

De nieuwe president erft in elk geval een ineengestorte economie en aan banden gelegde kritische media: “Veertien jaar socialisme, er is in die tijd veel bereikt. Maar wat is nu die heilstaat als je bang en voorzichtig met je mening moet omgaan?”

Het laatste Chavéz-uur heeft geslagen

Plaats een reactie

Het grote aftellen is begonnen in Venezuela, nu de regering heeft aangegeven dat de gezondheid van Hugo Chávez hard achteruit is gegaan. ‘El Comandante’ kampt met een zware longinfectie en dat betekent normaal gesproken heel snel einde verhaal voor een lichaam zonder weerstand na al die chemokuren.

De studenten die al dagenlang aan het demonstreren zijn om de waarheid over Chávez te horen, hebben die waarheid nu hoogstwaarschijnlijk eindelijk gehoord. Veel slechter dan dit kan de situatie van Chávez niet zijn, dus het medisch bulletin kán eigenlijk niet meer zijn opgepimpt.

Chávez

De Boliviaanse president Evo Morales maakte dit weekend ook opnieuw vergeefs een reis van duizenden kilometers om Chávez te bezoeken, maar mocht zijn grote kameraad wéér niet zien. Dat gebeurde eerder ook al bij de Argentijnse presidente Cristina Fernández en president Rafael Correa van Ecuador.

Strijd om opvolging
Chávez heeft zelf tijdens zijn laatste optreden in het openbaar zijn vice-president Nicolas Maduro aangewezen als opvolger. Maar er zijn kapers op de kust. Oppositieleider Henrique Capriles van de partij ‘Rechtvaardigheid Eerst’ verloor de laatste verkiezingen tegen Chávez in oktober niet zo heel ruim (44% versus 55%) en maakt tegen de veel minder charismatische Maduro zeker kans.

En dan is er nog parlementsvoorzitter Diosdado Cabello, partijgenoot van Chávez en Maduro. Hij ontkent zelf in alle toonaarden dat hij het stokje van ‘El Comandante’ wil overnemen, maar hij geniet grote steun van het leger en dat is van cruciaal belang in Venezuela.

Snelle verkiezingen
Als Chávez overlijdt worden er snel nieuwe verkiezingen georganiseerd. De grote vraag is of Cabello zich dan kandidaat gaat stellen. Een dilemma, want als hij het gaat opnemen tegen zijn partijgenoot dan maakt oppositieleider Capriles juist een grotere kans. En dat wil niemand binnen de ‘Verenigde Socialistische Partij van Venezuela’.

Emotionele begrafenis
Maar voordat het zover is zal Caracas eerst nog een bijzonder emotionele begrafenis van Hugo Chávez beleven. Want wat wij westerlingen ook van de totalitaire stijl van Chávez mogen vinden, hij heeft zeker in zijn eerste jaren met niet aflatende energie  gezorgd voor veel meer zelfbewustzijn en snelle sociale en economische ontwikkeling in Venezuela.

Vice-president Maduro zei vorige week ietwat bombastisch dat Chávez nu zo ziek is “omdat hij zijn leven heeft gegeven voor al die mensen die niks hebben”. Hoe overdreven dat ook mag klinken, veel trouwe aanhangers voelen dat ook daadwerkelijk zo.

Chavez somos todo

Dus als hij er dan straks niet meer is, mag daar best een traantje om worden gelaten. Al zal het niet bij een traantje blijven, maar zal het verdriet ongetwijfeld ontaarden in massaal hysterisch gegil.

Pim Fortuyn
En laten we dan niet met al te veel dedain naar die rare Venezolanen kijken, want wij stonden ooit langs de snelweg te applaudisseren voor een dooie politicus in een witte auto die een politieke carrière van nog geen jaar achter de rug had.