Pauskandidaat doorzeefd met kogels uit sloppenwijk

Plaats een reactie

De voor rooms-katholieke begrippen frisse Braziliaanse pauskandidaat João Braz de Aviz draagt het verleden van zijn werk in sloppenwijken letterlijk met zich mee. Vlak buiten de Braziliaanse stad Apucarana werd hij als jonge priester beschoten bij een overval. Een deel van de naar verluidt 130 kogels die hem toen raakten, zit nog altijd in zijn lichaam.

Nederlandse geestelijken vinden dat de nieuwe paus uit Afrika of Latijns-Amerika moet komen, bleek onlangs uit een rondgang van de Persdienst. De meest genoemde latino-kandidaten hier zijn de Braziliaan Odilo Scherer, de Italiaans-Argentijnse Leonardo Sandri en de 65-jarige Braziliaan João Braz de Aviz.

João Braz de Aviz

Kersvers kardinaal
Braz de Aviz is pas sinds april vorig jaar kardinaal, maar stemt over een paar weken dus wel mee over een opvolger voor paus Benedictus en mogelijk wordt hij het zelf.

Dat zal hij nooit gedacht hebben toen hij in 1983 werd doorzeefd met kogels op weg naar een mis in een klein dorpje in de Braziliaanse binnenlanden.

Bijdehante Jezus
“Jezus, waarom moet ik om mijn 36e al sterven?”, heeft hij toen naar eigen zeggen gepreveld badend in het bloed. Waarop het gevatte antwoord van Jezus was: “Ik ben op mijn 33e doodgegaan, dus je hebt al drie jaar meer gehad dan ik.”

Toch overleefde Braz de Aviz de schietpartij, waarbij zijn longen, darmen en éen oog werden doorboord. Een aantal kogels zit nog altijd in zijn lichaam, dus misschien wordt dat een probleem bij het passeren van de veiligheidspoortjes in het Vaticaan.

Opkomen voor de armen
Kardinaal Braz de Aviz komt zelf uit een arme familie en is anders dan veel andere geestelijken het contact met het gewone volk nooit verloren, ook al is hij inmiddels een hoge pief in Rome.

Hoewel hij niks moet hebben van de radicale kanten van de in Latijns-Amerika populaire bevrijdingstheologie waar o.a. de FARC en communisten tegenaan schurken, is Braz de Aviz het wel uit volle overtuiging eens met het uitgangspunt dat de kerk moet opkomen voor de sociaal zwakken.

Praktische naastenliefde
In een zeldzaam interview uit 2011 met het Italiaanse ’30 Giorni’  verwijst de pauskandidaat daarbij behalve naar de soms schrijnende armoede in het huidige Brazilië ook naar de oorsprong van het christendom:

“Toen was naastenliefde geen abstract begrip, maar heel praktisch. Toen werden goederen ingezameld voor hulp aan weduwen en wezen. Tegenwoordig verstoppen we onze spullen en rijkdommen, zelfs in religieuze gemeenschappen.”

Goed luisteren
Braz de Aviz stelde in het interview ook dat zijn belangrijkste doel is het beschadigde vertrouwen in de kerk terug te winnen door zaken op een nieuwe manier aan te pakken: “Zonder vooroordelen en door goed te luisteren naar de zorgen van mensen.”

De vraag is natuurlijk wat hij vervolgens doet met al die zorgen, maar een luisterend oor is in elk geval een sympathieker uitgangspunt dan de katholieke traditie van het opleggen van dogma’s aan gelovigen.

Grote afstand tot Rome
Brazilië is het grootste katholieke land ter wereld met volgens de laatste cijfers 133 miljoen gelovigen. Gezien de afstand tot Rome wordt de invloed van de paus in Latijns-Amerika minder gevoeld dan in de Europese katholieke gemeenschap.

Maar dat zou wel eens kunnen veranderen als ineens een latino vol kogels als João Braz de Aviz de plaatsbekleder van Christus op aarde wordt.

Venezuela sluit te dure Zara-winkels

1 reactie

Te dure schoenen en jurkjes? Dicht met die Zara-winkels totdat ze normale prijzen rekenen! De regering van Venezuela heeft de winkels van de Spaanse modeketen Zara drie dagen gesloten. In die tijd moesten ze hun prijzen ‘corrigeren’, want Zara maakte volgens de autoriteiten excessieve winsten.

Het instituut “Ter Verdediging van Toegang tot Goederen en Diensten voor het Volk” beschuldigt Zara ervan de prijzen te hebben verhoogd na de devaluatie van de bolívar. Dat is verboden in het land waar het Chavisme regeert en niet de markt.

Logo Zara

Zara heeft daarom naast de sluiting van 3 dagen ook een boete gekregen van bijna 90 duizend dollar. Inmiddels zijn de winkels weer geopend met volgens de eerste berichten lagere prijzen. Maar de Venezolaanse regering dreigt wel met nieuwe sancties als ze toch opnieuw de prijzen verhogen.

Meer prijscontroles
Het instituut met de prachtige naam is sowieso druk bezig alle prijzen te controleren. Zo lieten ze gisteren bijvoorbeeld weten dat een nieuwe Fiat Siena niet meer zou mogen kosten dan 149.000 bolívar (bijna 24-duizend dollar). Vice-president Maduro had vorige week al aangekondigd alles te doen om de ‘golf van speculatie’ tegen te gaan.

De inflatie in Venezuela loopt dan ook net als in veel andere Latijns-Amerikaanse landen gierend uit de klauw. Voor basisbehoeften zijn de prijzen het afgelopen jaar met 20,1% gestegen, werd vandaag bekend.

Richtprijzen voedsel in Ecuador 
De regering van Ecuador probeert inflatie inmiddels te voorkomen door de voedselprijzen te controleren. Voor 46 landbouwproducten uiteenlopend van bananen tot rijst en van yuca tot melk zijn voor het eerst richtprijzen vastgesteld.

Marktkooplui weten nog niet zo goed wat ze ermee aan moeten, omdat de status van die richtprijzen niet helemaal duidelijk is. Er zijn geen duidelijke marges aangegeven waarbinnen ze hun producten kunnen verkopen, terwijl er wel wordt verwezen naar sancties.

Kritiek liberalen
President Correa verkoopt de nieuwe maatregelen als een manier om alle burgers te verzekeren van redelijke prijzen voor voedsel, maar Ecuadoraanse liberalen vrezen dat er met deze bedreiging voor de vrije markt op termijn ook voedselproblemen zullen ontstaan naar het slechte voorbeeld van Cuba en Venezuela.

Maar in Venezuela is kleding van Zara in elk geval weer goedkoper! En er is voor een latina weinig belangrijker dan het op de kop kunnen tikken van voordelige mooie schoenen en jurkjes.

Staking wanhopige Colombiaanse koffieboeren

2 reacties

Duizenden kleine Colombiaanse koffieboeren staken, omdat ze al maanden verlies draaien. Een zak koffie produceren kost ze naar eigen zeggen $366 en levert op dit moment maar $282 op en daarom willen ze meer subsidie. President Juan Manuel Santos vindt de staking onplezierig, onnodig en zelfs onrechtvaardig. Tijd voor ons om meer te gaan betalen voor koffie? 

“Er is geen land en geen regering ter wereld die zoveel doet voor de koffie-industrie en koffieboeren als wij hier in Colombia”, zei Santos in een televisietoespraak als ware hij afgewezen in de liefde.

Genoeg subsidie?
Santos wijst er in een persverklaring op dat zijn regering naast allerlei andere steunmaatregelen ook maandelijks direct ruim anderhalf miljoen dollar in de koffiesector pompt. En hij is niet van plan dat bedrag te verhogen.

Maar volgens stakingsleider Victor Correa zijn de subsidies niet voldoende om het hoofd boven water te houden in deze tijden van dalende koffieprijzen, slechte weersomstandigheden en de uitzonderlijk hoge stand van de peso.

Café de Colombia

Café de Colombia
Colombia is wereldberoemd om zijn koffie, bij mij vooral sinds de wielerploeg van Café de Colombia in de jaren ’80 toetrad tot het wielerpeloton. Toafch is Colombia pas het vierde koffieproducerende land ter wereld na Brazilië, Vietnam en Indonesië.

Wel wordt Colombiaanse koffie nog altijd geroemd om zijn kwaliteit. Zo heeft de website koffiecentrale.nl het over ‘rijke, ronde, gebalanceerde aroma’s met een licht zoete – nootachtig – body’, die te danken is aan het warme en vochtige klimaat in de uitlopers van de Andes.

Tientallen gewonden bij relletjes
De politie heeft hard ingegrepen toen de stakers snelwegen en de toegang tot steden probeerde te blokkeren. Als je de beelden ziet is het niet zo verwonderlijk dat bij die relletjes tientallen koffieboeren gewond zijn geraakt.

Er staat voor hen dan ook heel wat op het spel. Ruim een half miljoen families die het toch al niet breed hebben moeten leven van de koffie-opbrengst en redden het echt niet om maar onder de kostprijs te blijven verkopen.

Meer betalen voor koffie
De Colombiaanse regering doet zoals president Santos terecht stelt al behoorlijk wat om de kleine koffieboeren te helpen, dus misschien moeten wij Nederlanders dan toch nog maar wat meer gaan betalen een bakkie kwaliteitskoffie.

Of hebben wij met de vier miljard extra bezuinigingen die ons boven het hoofd hangen geen boodschap aan dergelijk Fair Trade-geneuzel?

Pensioenleeftijd Cuba blijkt 86 jaar

3 reacties

Het einde van het tijdperk Castro dat begon in 1959 is in zicht. De 81-jarige president Raúl Castro kondigde gisteravond aan het na zijn nieuwe regeringstermijn van vijf jaar voor gezien te houden. Hij wees ‘benjamin’ Miguel Díaz-Canel aan als eerste vice-president en daarmee beoogd nieuw leider van Cuba.

“Wat het meest tot tevredenheid stemt is dat we in alle rust en volle overtuiging de verantwoordelijkheid voor het verder uitbouwen van het socialisme kunnen overdragen aan nieuwe generaties”, zei Raúl Castro tijdens zijn toespraak in het ‘parlement’ na zijn herbenoeming als president.

Image

Afgelopen vrijdag hintte Castro al op zijn pensioen en nu blijkt hij zijn eigen pensioenleeftijd dus op 86 te hebben gesteld. Als hij voor het verstrijken van zijn nieuwe regeringstermijn niet al overlijdt natuurlijk.

Maar gezien de energie die hij uitstraalde tijdens zijn speech zal het zo’n vaart niet lopen. Raúl is geen frisse revolutionair meer, maar zeker ook niet te vergelijken met andere terugtredende leiders als de paus en Hugo Chávez.

Relatief korte toespraak
Zijn toespraak duurde overigens niet meer dan een klein half uurtje. Een schril contrast met oudere broer Fidel, die nog altijd in het Guinness Book of Records staat met een speech van zeven uur en tien minuten tijdens het Communistische Partijcongres in 1986.

Raúl had gisteravond ook niet de agressieve stijl van Fidel, maar was wel trouw aan zijn gedachtegoed ondanks de aanzwellende kritiek daarop:

“Ik ben niet tot president gekozen om het kapitalisme her in te voeren op Cuba en ook niet om de Revolutie te verraden. Ik ben herkozen om het socialisme te verdedigen, te onderhouden en voort te zetten en niet om het te vernietigen.”

Cynische reactie dissidente Yoani Sánchez
De dissidente blogster Yoani Sánchez reageert vanuit Brazilië tamelijk cynisch op de aanstelling van de nu 52-jarige kroonprins Díaz-Canel: “Zijn benoeming is een stap voorwaarts voor Cuba. Niet uit ideologisch oogpunt, maar wel omdat we nu eindelijk een vice-president hebben van onder de tachtig.”

Het voorzichtige hervormingsproces dat Raúl Castro heeft ingezet gaat Sánchez en andere tegenstanders van de regering veel te langzaam. In dat opzicht wel bijzonder dat de Castro-brothers zich nog steeds revolutionairen noemen, want hun socialistische revolutie duurt al 62 jaar!

‘Groentje’ Díaz-Canel draait al lang mee 
Miguel Díaz-Canel is de eerste vice-president die na de machtsgreep van Fidel Castro is geboren. Ondanks dat hij relatief een groentje is, draait de vijftiger al tientallen jaren mee in de partij. Díaz-Canel is van oorsprong elektrotechnicus en was al minister van hoger onderwijs onder Castro.

Miguel Díaz-Canel (midden) tijdens zijn ministerschap in 2010

Als beoogd opvolger van de Castro-brothers moet hij de ‘revolutie’ voortzetten, maar om Cuba echt de 21e eeuw in te helpen zal dat vooral betekenen dat hij het trage hervormingsproces flink moet versnellen.

Achterhaalde dromen
Want nog meer jaren van onvrijheid en toenemende armoede zullen de Cubanen niet pikken en zeker niet van iemand die niet Castro heet van achteren.

De revolutionaire dromen van Fidel Castro en Che Guevara uit de jaren vijftig hebben inmiddels nu eenmaal een langere grijze baard dan Fidel zelf.

Wie het Spaans machtig is kan hier de hele speech van Raúl Castro nalezen.

Eén boom is geen boom | Fotoserie

2 reacties

Een boom is een boom. Dacht ik altijd. En ondanks dat een boom nog steeds een boom is, is de ene boom toch echt de andere niet. Zeker niet in Cuenca waar de variatie enorm is. Zie hieronder het resultaat van een half uurtje wandelen door de buitenwijken van de stad.

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

foto (29)

Zien we Chávez alleen nog terug in een houten kist?

1 reactie

“Ik heb hem niet gezien, alleen zijn artsen en familie”, moest Evo Morales toegeven over het bezoek dat hij gisteren wilde brengen aan de in Venezuela teruggekeerde Hugo Chávez. Nu zelfs een bevriende president die er duizenden kilometers voor reist hem niet kan zien, wordt het vermoeden dat de ooit zo krachtige Chávez echt op sterven ligt alleen maar groter.

“Dat Hugo Chávez stiekem het land weer binnen is gekomen, zonder enig bewijs van zijn fysieke aanwezigheid, staat in schril contrast tot zijn normaal gesproken zo bombastische en pompeuze stijl”, stelt een vooraanstaande politicoloog in Venezuela.

Hugo Chávez

Hugo Chávez vorige week met zijn dochters op Cuba

Er is inmiddels dan ook lichte teleurstelling onder zijn maandag nog zo enthousiaste aanhang. En de oppositie eist na bijna twee-en-een-halve maand eindelijk duidelijkheid over de toekomst van Hugo Chávez als president.

Vraagtekens bij verrassende terugkeer
Toen Chávez maandag ineens op Twitter aankondigde dat hij was teruggekeerd in Venezuela, was de grote vraag al waarom. Het Hooggerechtshof liet desgevraagd weten dat hij als grote winnaar van de verkiezingen in oktober elk moment alsnog kan worden beëdigd voor zijn nieuwe regeringstermijn.

Maar nu hij behalve drie tweets maandag en twee foto’s afgelopen vrijdag verder nog steeds geen enkel levensteken wil geven aan zijn politieke vrienden en aanhangers, lijkt het er steeds meer op dat hij alleen maar naar huis is gekomen om rustig dood te kunnen gaan.

Doodsstrijd
Zelf twitterde Chávez afgelopen maandag: “We zijn opnieuw in het Venezolaanse vaderland. Dank aan  God en mijn geliefde volk. Hier gaan we verder met de behandeling.” Maar verder geen woord over zijn gezondheidstoestand of over zijn presidentschap.

De laatste summiere mededeling van vice-president Nicolas Maduro was dat Chávez een ‘permanent gevecht’ voert. Dat mag gerust geïnterpreteerd worden als een doodsstrijd na zijn inmiddels vierde operatie tegen kanker. Anders valt ook moeilijk verklaren dat hij zich ook na zijn terugkeer uit Cuba zo afsluit voor de buitenwereld.

Roep om openbaar optreden
De roep dat Chávez in het openbaar moet verschijnen en openheid van zaken moet geven klinkt daarom van steeds meer kanten. “Het mysterie rond zijn situatie wordt met zijn terugkeer niet kleiner, maar juist groter”, schrijft oppositiekrant Tal Cual. “Hij is zo dichtbij, maar lijkt zo ver weg.”

Collega Wies Ubags meldt vanuit Venezuela dat studenten naar het militair ziekenhuis willen gaan waar de doodzieke president verblijft, als hij niet binnen een paar uur bewijst dat hij het land regeert.

Houten kist
President Evo Morales van Bolivia zei na zijn bezoek aan Caracas van gisteren nog dat hij hoopt dat “mijn broeder Chávez snel weer kan gaan regeren en zijn revolutie in Venezuela kan voortzetten”.

Maar dat lijkt tegen beter weten in, want na al die maanden van geheimzinnigheid en totale afzondering, is het veel waarschijnlijker dat we Hugo Chávez alleen nog in het openbaar zien in een houten kist.

Spanje woedend over nationalisatie luchthavens Bolivia

1 reactie

Op het ene moment ben je nog de trotse eigenaar van de drie grootste Boliviaanse luchthavens en op het volgende moment heeft de politie je kantoren bezet omdat president Morales je bedrijf heeft genationaliseerd. Spanje is woedend dat Bolivia zonder enige aankondiging vooraf luchthavenbeheerder Sabsa nationaliseert. 

Militairen op Boliviaanse vliegvelden

“We gaan de relaties met Bolivia heroverwegen”, waarschuwt het Spaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Ook de EU waarschuwt de Boliviaanse regering dat deze en eerdere nationalisaties een heel negatief signaal zijn voor investeerders.

Investeringsafspraken niet nagekomen
President Morales kondigde maandag aan het in Spaanse handen zijnde Sabsa in staatseigendom te nemen en liet gelijk de politie en het leger de controle van de luchthavens van La Paz, Santa Cruz and Cochabamba overnemen.

De joint-venture van twee Spaanse bedrijven rekent volgens Morales veel te hoge tarieven voor gebruikers en houdt zich niet aan de afspraken over investeringen. Zo zou Sabsa $26 miljoen investeren tussen 2006 en 2011 om de luchthavens te verbeteren, maar kwam het niet verder dan $5,6 miljoen.

Compensatie voor plotselinge nationalisatie
De regering van Bolivia belooft een onafhankelijk bureau een eerlijke prijs te laten vaststellen om de Spaanse bedrijven Albertis en AENA die de Boliviaanse luchthavens beheerden te compenseren.

Spanje heeft al direct de eis van $90 miljoen op tafel gelegd, maar is vooral gepikeerd dat de nationalisatie zonder enige aankondiging vooraf plaatsvond en dat de politie de kantoren binnenviel. “Die onvriendelijke daad betreuren wij ten zeerste”, laat het Spaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken weten.

Evo Morales

Reeks van nationalisaties
Evo Morales heeft van nationaliseren sowieso zijn hobby gemaakt en de laatste tijd zijn vooral Spaanse bedrijven het slachtoffer. Vlak voor de jaarwisseling dochterondernemingen van een Baskisch elektriciteitsbedrijf.

En afgelopen mei ‘Transportadora de Electricidad’ dat in handen was van het Spaanse Red Electrica en verantwoordelijk was voor driekwart van alle energie-distributie in Bolivia.

“En dat terwijl wij als enige EU-land een ruimhartige samenwerking met Bolivia blijven verdedigen”, verzucht een hoge Spaanse diplomaat tegenover persbureau AFP.

Uitbuiting of gewoon zakendoen?
Deze nieuwe nationalisatie is exemplarisch voor de aanhoudende strijd tussen de veelal linkse regeringen in Latijns-Amerika die vinden dat de VS en Europa hun landen nog altijd uitbuiten en westerse bedrijven die via zakelijke contracten in beider belang geld willen verdienen.

Ze hebben allebei een beetje gelijk. Want buitenlandse investeringen zijn natuurlijk heel belangrijk voor ontwikkelingslanden als Bolivia en Ecuador, maar tegelijkertijd willen veel bedrijven voor een dubbeltje op de eerste rang zitten zonder zich al teveel te bekommeren om de lokale bevolking.

En daar hoef je bij zelfbewuste presidenten als Evo Morales en Rafael Correa, maar ook de felle Argentijnse presidente Cristina Fernández die gisteren 60 jaar is geworden, niet mee aan te komen.

Cubaanse activiste Yoani Sánchez geniet van Braziliaans protest tegen haar

3 reacties

Nu ze voor het eerst in jaren Cuba mocht verlaten, werd de kritische blogster Yoani Sánchez bij aankomst in Brazilië direct uitgejouwd door een groep tegenstanders. “Ik moet toegeven dat ik daarvan genoot, want het gaf mij de gelegenheid te zeggen dat het mijn droom is dat mensen in mijn land zich ooit ook op deze manier publiekelijk kunnen uitdrukken, zonder represailles”, schrijft ze op haar blog Generacion Y.

Yoani Sánchez

Onder de versoepelde reisregels die president Raúl Castro vorige maand invoerde kreeg Prins Claus Prijs-winnares Sánchez tot haar eigen verbazing een paspoort.

Haar drie maanden durende rondreis over de wereld is gisteren begonnen in Brazilië en ze zal ook Nederland aandoen om eindelijk de in 2010 aan haar toegekende Prins Claus Prijs in ontvangst te nemen.

Gevaarlijke kritiek
Yoani Sánchez bekritiseert via Twitter en haar wereldwijd gelezen blog Generacion Y het Castro-regime op Cuba. Geen geheel ongevaarlijke bezigheid, want vrijheid van meningsuiting op Cuba wordt niet erg op prijs gesteld als die mening anders is dan die van de Castro-brothers.

Ze wordt naar eigen zeggen dan ook constant geïntimideerd en is ook meerdere malen vastgehouden op het politiebureau.

Uitgejouwd in Brazilië
Op de Braziliaanse vliegvelden van Salvador en Recife stonden sympathisanten haar op te wachten, maar ook militante communisten die haar uitjouwden.

Daar genoot Sánchez van, want volgens haar bewijst dat protest hoe een democratie en vrijheid van meningsuiting behoren te functioneren.

Mislukte revolutie
De cyberactiviste krijgt op haar rondreis langs onder meer Nederland, Duitsland, Argentinië, Italië en Spanje volop de gelegenheid om haar kritiek op Castro&Castro te uiten en te vertellen over de enorme armoede die heerst op Cuba.

Sánchez vindt dat de Cubaanse regering moet erkenning dat de revolutie die juist bedoeld was voor de armen, is mislukt.

Hervormingen te langzaam
Sánchez stelt met vele andere critici dat de hervormingen die na het aftreden van Fidel Castro in 2008 wel degelijk zijn ingezet door zijn broer Raúl veel te langzaam gaan.

De gebroeders Castro

Volgens de dissidente blogster is de economische vrijheid nog altijd te beperkt, zijn de belastingen véél te hoog en is er geen vrijheid van meningsuiting, ondanks dat ze al jaren naar hartenlust kan twitteren en bloggen.

Traag internet
Ook is het moeilijk toegankelijk en trage internet haar een doorn in het oog, want ondanks de ingebruikname van een nieuwe glasvezelkabel vanuit Venezuela vorige maand is het internet op Cuba nog steeds van een snelheid uit de vorige eeuw.

Sánchez twitterde na aankomst in Brazilië dan ook direct enthousiast over de snelheid van het internet daar: “Waooo…que conexión más rapida”.

Status quo onder Raúl Castro
Al met al is dat bloggen en rondreizen natuurlijk hartstikke fijn voor Yoani Sánchez persoonlijk, maar het zal weinig veranderen aan de toestand op Cuba zelf. Van interne kritiek en internationale druk hebben de nu hoogbejaarde gebroeders Castro zich zelden iets aangetrokken.

Het is dan eigenlijk ook een beetje een status quo tot de 82-jarige president Raúl Castro en zijn oudere broer Fidel overlijden. Dan zal volgens Sánchez het hele systeem op Cuba in elkaar storten en ik denk dat ze daar groot gelijk in heeft.

Lees hier meer over de versoepelde reisregels voor Cubanen, die grotendeels een wassen neus zijn.

Ya Tenemos Presidente, Tenemos a Rafael!

3 reacties

“Deze overwinning is van jullie”, schreeuwt de met verpletterende meerderheid herkozen president Rafael Correa het volk toe, vanaf het balkon van het presidentieel paleis. Het campagnelied Ya Tenemos Presidente, Tenemos a Rafael (We hebben al een President, we hebben Rafael) is uitgekomen. De socialistische Correa kan nu nog 4 jaar verder met zijn ‘Revolutie van de Burgers’.

Balkonscene

Na het tellen van ruim de helft van de stemmen staat Correa op 57%, tegen 24% voor zijn belangrijkste tegenstrever Guillermo Lasso, de conservatief-liberale bankier.

In Nederland zou het niet voor te stellen zijn dat Mark Rutte of wie dan ook met zo’n meerderheid wordt gekozen, als we al onze president zouden mogen kiezen natuurlijk. Het staat in elk geval gelijk aan 85 zetels in de Tweede Kamer.

Geen tweede ronde
Met deze overduidelijke overwinning is zoals verwacht geen tweede verkiezingsronde nodig. Het is al de tweede keer op rij dat Correa in de eerste ronde de presidentsverkiezingen wint.

Uniek in de geschiedenis van Ecuador, want veel voorgangers werden door een woedende menigte uit hun paleis gejaagd. Vaak al na slechts één jaar aan de macht te zijn geweest.

Verantwoordelijkheid
Rafael Correa heeft wel een enorme verantwoordelijkheid op zijn schouders gekregen. Want de quick-wins van zijn ‘revolutie’ heeft hij al gerealiseerd, zoals het verhogen van de bijstand, het verbeteren van het dramatische wegennet en het gratis toegankelijk maken van onderwijs en zorg.

Op een persconferentie direct na zijn overwinning zei Correa dat de veranderingen in Ecuador nog niet ‘onomkeerbaar’ zijn. Hij vindt dat het land nu écht moet veranderen, want anders verandert het nooit.

Overwinning opgedragen aan Chávez
Volgens Correa zelf is zijn herverkiezing niet alleen goed nieuws voor Ecuador, maar is het goed nieuws voor heel Latijns-Amerika. Hij draagt zijn overwinning dan ook deels op aan de doodzieke Hugo Chávez en kreeg ook direct de felicitaties van Chávez (of waarschijnlijker van zijn PR-medewerker) en van Raúl Castro.

Image

Er is door het verzwakte Castro-regime en de aanhoudende afwezigheid van Chávez ook de vacature van regionaal socialistisch leider ontstaan. Correa zou dat baantje wel op zich willen nemen. En ook al is Ecuador een onbeduidend landje op het continent, zijn intelligentie en charisma compenseren een hoop.

Lasso slechte verliezer
De conservatief-liberale bankier Guillermo Lasso kreeg het woord ‘gefeliciteerd’ niet over zijn lippen toen hij zijn aanhang toesprak. Wel zei hij ook iedereen die níet op hem heeft gestemd te respecteren, omdat ze deel hebben genomen aan het democratisch proces.

Lasso noemde Ecuador ook nog ‘het mooiste land ter wereld’. Wel bijzonder dat er geen mooier land is dan het land waar zijn aartsrivaal Correa al ruim 6 jaar aan de macht is.

Andere verliezers
De sociaal-liberale Mauricio Rodas toont zich een heel wat beter verliezer. Hij feliciteert Correa met het succes dat het succes van alle Ecuadoranen moet worden.

De geflipte bananenmiljardair Álvaro Noboa die nog geen 4% van de stemmen haalde zegt zich niet te herkennen in de uitslag, maar hem wel te érkennen.

Glashelder mandaat
Wat blijft staan na vandaag is dat Rafael Correa na een korte maar hevige campagne geheel democratisch een glashelder mandaat heeft gekregen om al zijn plannen voor een beter Ecuador te verwezenlijken.

Geheel democratisch, want volgens internationale waarnemers zijn de verkiezingen zonder noemenswaardige incidenten verlopen. Dat erkent zelfs de slechte verliezer Guillermo Lasso.

De kritiek dat Correa zich als dictator ontpopt is dan ook niet terecht. Tijdens zijn overwinningstoespraak benadrukte hij voor de zekerheid ook nog eens dat dit zijn laatste termijn wordt als president. In die zin dus niet te vergelijken met zijn politieke vrienden Chávez en Castro.

Westerse bril
En wat wij met onze westerse bril ook van zijn populisme en harde aanpak van kritische journalisten mag vinden, het Ecuadoraanse volk heeft de charismatische Correa opnieuw in de armen gesloten.

Volk

En hij schreeuwt ze dan wel toe vanaf het balkon van het presidentieel paleis, maar hij woont daar in tegenstelling tot zijn voorgangers niet. Te patserig.

Ecuador Kiest | Fotoserie

Plaats een reactie

Correa Stemt

Rafael Correa bracht om 07.30 uur vanmorgen zijn stem uit

Ruim 12 miljoen stemplichtige Ecuadoranen moeten vandaag stemmen op wat president Correa ‘Het feest van de democratie noemt’. Ze moeten stemmen op straffe van een boeten. En zonder stembewijs kan je ook geen officiële handelingen verrichten, zoals het openen van een bankrekening, het kopen van een huis of het aanvragen van een ID-kaart, paspoort of rijbewijs. Grote vraag bij de verkiezingen is hoe groot de overwinning van Rafael Correa gaat worden.

Stemmen in Cuenca

De militairen in Cuenca zijn vandaag waak- én behulpzaam

Stemmen in kartonnen doos

De stemformulieren gaan een gewone kartonnen doos in, ook hier in Cuenca.

Guillermo Lasso

Belangrijkste tegenkandidaat Guillermo Lasso wordt belaagd bij het stemmen

Ya Tenemos Presidente

Je ziet het ‘We hebben al een president’ overal

Politie te paard

Politie te paard in Cuenca met op achtergrond verkiezingsposter Lasso

Gutierrez

Voormalig couppleger en ex-president Lucio Gutiérrez brengt zijn stem uit

Eten

Eettentjes verdienen goed geld. Want stemmen is belangrijk, maar eten nog meer

Older Entries