Trump helpt Maduro met zijn mogelijk militair ingrijpen in Venezuela

Plaats een reactie

De Amerikaanse president Donald Trump ziet militair ingrijpen in het naar een dictatuur afglijdende Venezuela als een optie: “Venezuela is niet ver weg. De mensen lijden en zijn aan het doodgaan. We hebben veel opties voor Venezuela waaronder een mogelijk militaire optie, mocht dat nodig zijn.” Dat is koren op de molen voor de Venezolaanse president Nicolás Maduro.

Maduro kan nu helemaal los met zijn beschuldigingen aan het adres van aartsvijand VS over imperialisme. Dat doet hij toch te pas en te onpas, maar nu heeft Trump hem daar ook echt munitie voor gegeven. En Maduro kan onder het mom van oorlogsdreiging nog meer dictatoriale maatregelen nemen en de oppositie beschuldigen van verraad als die daartegen in het geweer komen.

Human Rights Watch-directeur José Miguel Vivanco voor het Amerikaanse continent zegt dat ‘niemand sinds Chavéz hem heeft aangwezen als zijn opvolger zo’n groot cadeau heeft gegeven aan Maduro dan Trump nu met zijn stommiteiten.’

Maduro kan Trump nu als gemeenschappelijke vijand van het Venezolaanse volk aanwijzen om de aandacht af te leiden van zijn falende beleid en zijn harde optreden tegen demonstraties van de oppositie. Daarbij zijn de afgelopen maanden zo’n 130 doden gevallen.

Pentagon en Witte Huis nuanceren uitspraken Trump

Volgens het Witte Huis heeft Maduro na de uitspraken van Trump gevraagd om een telefoongesprek met de Amerikaanse president, maar wordt dat geweigerd:

“Sinds zijn aantreden heeft president Trump Maduro gevraagd de Venezolaanse grondwet te respecteren, vrije en eerlijke verkiezingen te houden, politieke gevangenen vrij te laten, te stoppen met het schenden van mensenrechten en het te stoppen met het onderdrukken van het geweldige volk in Venezuela […] President Trump zal met plezier in gesprek gaan met de leider van Venezuela zodra de democratie in het land is hersteld.”

Het Pentagon heeft zich heel diplomatiek gedistantieerd van de opmerkingen van Trump over mogelijk militair ingrijpen door te stellen dat ze geen enkele opdracht vanuit het Witte Huis hebben gekregen ten aanzien van Venezuela.

Felle reacties

De Venezolaanse minister van Buitenlandse Zaken Vladimir Padrino noemt de bedreigingen van Trump ‘een daad van gekte’ en minister van Communicatie Ernesto Villegas spreekt van ‘een ongehoorde bedreiging van de nationale soevereiniteit’.

Maduro zelf heeft nog niet officieel gereageerd, al is hij (of zijn pr-medewerker) wel allerlei boze berichten over de opmerkingen van Trump aan het retweeten. Voor deze zaterdag is een officiele verklaring van de Venezolaanse regering over de ‘imperialistische taal’ vanuit de VS aangekondigd.

Elders in Latijns-Amerika wordt ook al fel gereageerd op Trump. Zo stelt de Mexicaanse oud-president Vicente Fox dat ‘alleen een imbeciel oorlog wil met een buurland’ en dat de mond van Trump ‘sneller is dan zijn hersens’:

De Venezolaanse propagandanieuwszender Telesur wijst Trump er via deze tweet fijntjes op dat hij zich met zijn eigen land moet bemoeien en niet met de rest van de wereld:

‘Het is nu officieel: Venezuela is een dictatuur’

Plaats een reactie

Nu de door de regeringspartij van Venezuela gecontroleerde kiesraad CNE het referendum om president Nicolás Maduro af te zetten frustreert, is het volgens journalist Francisco Toro van The Washington Post en Caracas Chronicles nu offcieel: Venezuela is een dictatuur. Het parlement heeft zondag na een chaotische zitting besloten om Maduro voor de rechter slepen.

A general view of Venezuela's National Assembly during a session in Caracas

De speciaal belegde zitting van het Venezolaanse parlement verliep zondag chaotisch


Kiesraad CNE liet donderdag weten dat er gefraudeerd is bij het verzamelen van de handtekeningen voor het referendum over het al dan niet aanblijven van president Maduro en heeft het voorbereidingsproces daarom opgeschort.

Daarmee is het vrijwel uitgesloten dat er nog voor 10 januari 2017 een referendum gehouden kan worden als het er überhaupt nog van komt. En die datum is belangrijk voor de oppositie want als het referendum daarna wordt georganiseerd en Maduro wordt weggestemd, dan neemt zijn vice-president zijn plek gewoon over tot de voor 2019 geplande verkiezingen. Mocht Maduro voor 10 januari via een referendum afgezet worden dan volgen er direct presidentsverkiezingen.

Definitief naar dictatuur afgegleden
In februari vorig jaar schreef ik op dit blog al dat ‘Venezuela afglijdt naar een dictatuur‘ en nu schrijft journalist Francisco Toro dat in The Washington Post nog stelliger:

“Ik realiseer me dat het dramatisch klinkt, maar het is belangrijk om door de bomen wél  het bos te blijven zien: Een relatief groot, relatief ontwikkeld belangrijk olieproducerend land op slechts drie uur vliegen van de Verenigde Staten is zojuist de tweede totale ‘geen-verkiezingen-meer’-dictatuur van de Westerse wereld geworden.”

En in zekere zin ligt Venezuela nog veel dichterbij Nederland dan bij de VS. Vanaf de Antillen kan je de Venezolaanse kust zien liggen. Ambassadeur Norbert Braakhuis zei onlangs op BNR Nieuwsradio nog dat Venezuela eigenlijk een buurland is en dat er ondanks alle problemen veel kansen liggen voor Nederlandse ondernemers:

“Er is veel potentie in Venezuela en de regering maakt voorzichtige plannen om buitenlandse investeerders aan te trekken”.

‘Vechten voor de toekomst van onze kinderen’
Zaterdag hebben duizenden mensen – vooral vrouwen – in het wit gedemonstreerd in de hoofdstad Caracas. Onder leiding van de echtgenotes Lilian Tintori en Patricia Gutierrez van in de gevangenis verblijvende oppositieleiders riepen ze Maduro op te vertrekken. De populaire Tintori twitterde er zaterdag tijdens de protestmars op los:

“Niks kan de Venezolaanse moeders tegenhouden die vechten voor de toekomst van hun kinderen. Hier zijn we op de snelweg!”

Het door de oppositie gedomineerde parlement besloot tijdens een speciale zitting op zondag om Maduro voor de rechter te slepen voor het ‘schenden van de democratie’. Maar heel veel zal dat niet uithalen, want het Hooggerechtshof dat altijd het laatste woord heeft bestaat uit door Maduro en zijn voorganger Hugo Chávez aangestelde rechters. De zitting werd verstoord door binnendringende Maduro-aanhangers.

De regeringspartij waarschuwt dat de rechtse oppositie bezig is met een coup en vindt dat ze opnieuw handtekeningen moeten verzamelen om een referendum te kunnen houden nu volgens de kiesraad blijkt dat er fraude mee gepleegd is.

‘La gran toma de Venezuela’
Sinds de verenigde oppositie MUD afgelopen december ruim de parlementsverkiezingen won, heeft het parlement stap voor stap de grondwettelijke mogelijkheid van het organiseren van een afzettingsreferendum gevolgd. Maar nu de door de regering-Maduro gecontroleerde kiesraad tegenwerkt, zit er weinig anders op dan noodgrepen in het door gierende inflatie en door voedseltekorten en geweld geteisterde land.

Woensdag staat er een groot nationaal protest gepland met als slogan: “De grote overname van Venezuela” (La gran toma de Venezuela).
—————————————————-
UPDATE Woensdag 26 oktober: Bij de massale protesten tijdens ‘La gran toma de Venezuela’ gingen honderdduizenden mensen de straat op. Daarbij is tenminste één politie-agent gedood en raakten tientallen mensen gewond.

‘Nobelprijs oproep aan alle Colombianen die niet hebben gestemd’

Plaats een reactie

Colombia werd vol ongeloof wakker vandaag. Zondag werd het vredesakkoord met de FARC nog weggestemd en nu krijgt president Juan Manuel Santos toch de Nobelprijs voor de Vrede. “Het is een oproep aan de ruim 60% van de Colombianen die niet zijn gaan stemmen.”

imagen-16720999-2

Het Nobelcomité benadrukte dat het Colombiaanse volk tegen dit vredesakkoord heeft gestemd en niet tegen de vrede als zodanig. Toch vinden veel mensen in het nee-kamp het weinig respect voor de democratie getuigen.

Reacties Uribe, FARC en Betancourt
Ex-president Alvaro Uribe die de nee-campagne leidde komt dan ook niet verder dan een enigszins zure felicitatie en sprak daarbij de wens uit dat de voor de democratie schadelijke afspraken aangepast zullen worden.

De FARC werd door het Nobelcomité niet eens genoemd, terwijl er voor vrede toch echt twee partijen nodig zijn. Maar FARC-leider ‘Timochenko’ lijkt daar geen moeite mee te hebben al vindt hij wel dat het Colombiaanse volk maar één prijs verdient: rechtvaardige vrede. En dat zonder paramilitairen, wraak en leugens.

Voormalig presidentskandidate Ingrid Betancourt die in 2002 door de FARC werd ontvoerd en tot 2008 werd vastgehouden in de jungle vindt dat de FARC zelf ook de vredesprijs verdient.

“Het is voor mij heel moeilijk om te zeggen, maar ik denk het wel”

Ze voegde daar vol tranen aan toe dat er geen weg terug meer is op het pad naar vrede.

Opdracht voor vrede
Voormalig winnares van de Nobelprijs voor de Vrede Rigoberta Menchú ziet de prijs voor Santos én het Colombiaanse volk vooral als een aanmoediging voor de ruim 60% van de mensen die niet gestemd hebben bij het referendum van zondag.

De mensenrechtenactiviste uit Guatemala zegt in een interview met de Colombiaanse krant El Tiempo dat de toekenning van de prijs aan Santos een manier is om het enthousiasme voor de vrede aan te wakkeren en dat alle Colombianen nu wel moeten nadenken waar zij staan in dit proces.

En de Nobelprijs brengt ook een zware opdracht met zich mee, zegt de ervaringsdeskundige:

“Vrede is niet alleen maar mooie woorden en prachtige bloemen. Het is een missie. Het is een missie van vrede waar je je leven aan moet wijden met als boodschap dat je nooit terug moet keren naar de oorlog.”

‘Vrede is dichtbij’
President Juan Manuel Santos lijkt die opdracht zeker te voelen. Hij draagt de Nobelprijs op aan het hele Colombiaanse volk en zegt dat vrede nu heel dichtbij is.

Ik ga de rest van mijn dagen al mijn krachten geven aan de vrede. Ik nodig iedereen uit om onze krachten te verenigen, onze gedachten en onze harten om dit grote nationale doel te bereiken, zodat we allemaal de belangrijkste prijs winnen: Vrede in Colombia.

Gezien de reacties van Uribe en de FARC staan de sterren gunstig al staan hun wensen diametraal tegenover elkaar. Uribe wil veel zwaardere straffen voor de guerilla-strijders en de FARC zelf wil vrede zonder dat er eerst wraak op hen genomen moet worden. Maar aangezien niemand terug wil keren naar de oorlog en Santos er als bemiddelaar alles aan zal doen zijn Vredesprijs niet te besmeuren is er goede hoop dat er een uitweg gevonden kan worden.

————————————————————————–
Lees en beluister ook mijn bijdrage op BNR Nieuwsradio over de reacties in Colombia.

//platform.twitter.com/widgets.js

Ja-kamp leidt ruim in Colombia

Plaats een reactie

Zondag mogen de Colombianen zich in een referendum uitspreken over het vredesakkoord dat afgelopen maandag werd ondertekend met de FARC. Volgens de laatste peilingen is zo’n 55% van de bevolking van plan ja te stemmen en bijna 37% nee.

image1

Bron: Colombiareports

Met het vredesakkoord komt een einde aan 52 jaar burgeroorlog. Toch is er ook flinke weerstand, vooral omdat veel mensen vinden dat de guerilla-strijders te makkelijk wegkomen met hun wandaden en zomaar zetels krijgen in het parlement.

De FARC-leden gaan als het verdrag definitief wordt goedgekeurd in speciaal daarvoor aangewezen ‘transitiezones’ wonen waar internationale waarnemers gaan toezien dat ze hun wapens inleveren. Niemand kan die gebieden in, ook al om te voorkomen dat leden van de FARC worden aangevallen door wraakzuchtige gewapende groeperingen.

Straffeloosheid voor FARC?
De FARC heeft een lijst opgesteld met 5765 leden die hun wapens gaan neerleggen en naar de speciale beschermde gebieden trekken. Maar tegenstanders vanhet vredesakkoord, zoals oud-president Álvaro Uribe wijzen erop dat er veel meer gewapende strijders zijn.

Het nee-kamp zegt absoluut niet tegen vrede te zijn, maar wel tegen de straffeloosheid voor de FARC. Zoals bijvoorbeeld senator Daniel Cabrales in onderstaande tweet. Als de guerilla-strijders voor een waarheidscommissie hun verhaal hebben verteld en geen oorlogsmisdaden hebben begaan, komen ze er met een taakstraf vanaf.

Maar omdat het ja-kamp ruim leidt en het dus zeer waarschijnlijk is dat het vredesakkoord tot uitvoering wordt gebracht gaan er ook al stemmen op om de ‘vredesstichters’ volgende week de Nobelprijs voor de Vrede te geven. In dat geval zullen president Juan Manuel Santos en FARC-commandant Rodrigo Londoño (beter bekend als Timochenko) de prijs delen.

Verlies Morales nieuwe klap voor links Zuid-Amerika

Plaats een reactie

Bolivia gunt president Evo Morales niet nog een regeringstermijn. In het referendum over een grondswetswijziging stemde volgens de voorlopige resultaten zo’n 65% tegen. Daardoor mag Morales in 2019 niet meedoen aan de presidentsverkiezingen.

De oppositie riep al vroeg op de zondagavond de overwinning uit op basis van de exit-polls, maar de regering wil de officiële resultaten afwachten. De polls gaan uit van 52% nee-stemmers. Dat het nee-kamp nu nog veel groter is komt omdat de stemmen op het platteland waar Morales nog altijd razend populair is nog niet zijn geteld.

Morales Referendum

Maar ondanks dat veel Bolivianen Evo Morales en zijn beleid dat economische vooruitgang en meer sociale gelijkheid heeft gebracht nog altijd wel steunen, vindt een meerderheid het dus te ver gaan de grondwet te wijzigen om hem langer aan de macht te houden.

Links blok weggevaagd
Beetje bij beetje rekent Zuid-Amerika dus af met de socialistische regeringen. Eerst veroverde de oppositie in Venezuela het parlement op de chavisten, daarna won de centrumrechtse Mauricio Macri de Argentijnse presidentsverkiezingen van de linkse kandidaat uit het Kirchner-kamp en nu is Evo Morales dus de wacht aangezegd.

Aangezien ook Cuba heel voorzichtig liberaliseert, Rafael Correa in ‘mijn’ Ecuador volgend jaar niet meer mee mag doen aan de presidentsverkiezingen en de gematigder Dilma Rouseff in Brazilië nog altijd onder zware druk staat, is het hele linkse blok in Zuid-Amerika dat zich de laatste jaren vol bravoure presenteerde in korte tijd weggevaagd. Alleen de gematigde Michelle Bachelet in Chili en Tabaré Vázquez in Uruguay zitten op dit moment nog stevig in het zadel.

Zuid-Amerika

Toch lijkt het uitgesloten dat de voorlopig nog zittende Nicolás Maduro in Venezuela, Rafael Correa in Ecuador en Evo Morales in Bolivia een toontje lager gaan zingen. Sterker nog: met het einde van hun macht in zicht zullen ze eerder een tandje bij schakelen om hun socialistische revoluties ‘onomkeerbaar’ proberen te maken.

En de linkse latino’s hoeven ook niet te wanhopen, want de kans is vrij groot dat Morales en Correa een linkse opvolger krijgen.

Nieuw Venezolaans parlement vastbesloten om president Maduro snel weg te sturen

Plaats een reactie

Met het weghalen van een groot portret van Hugo Chávez en de belofte dat er binnen een half jaar een nieuwe regering is, heeft de oppositie in Venezuela het parlement overgenomen van de socialisten van president Nicolás Maduro.

De nieuwe parlementsvoorzitter Henry Ramos Allup zei bij de installatie van de 163 parlementsleden dat er “hier en nu dingen gaan veranderen”. De oppositie wil president Maduro binnen een half jaar hebben afgezet als president. “We willen verandering van de vooruitzichten, verandering van het systeem, we willen veranderen wat slecht is, erg slecht en snel nog slechter zal worden.”

Allup

President Maduro ziet het optreden van de oppositie als een coup van rechts en vergelijkt de situatie in Venezuela met de machtsovernames van Pinochet in Chili, Mussolini in Italië en Franco in Spanje. Hij zegt de democratie met ‘ijzeren hand’ te gaan verdedigen.

Trucs om macht parlement in te perken
Maar die democratie heeft ervoor gezorgd dat de verenigde oppositie begin december met een supermeerderheid van tweederde van de zetels is verkozen in het parlement.

Trucs van de machthebbers als het afwijzen van drie verkozen oppositie-leden en het inperken van de macht van het parlement door die geen benoemingen van bestuurders van de Centrale Bank te laten doen, zijn een voorbode van de moeizame weg naar het einde van 16 jaar chavisme in Venezuela.

Economische en sociale ellende
Dat chavisme heeft in de beginjaren dan wel geleid tot sterk verminderde armoede, maar in de laatste jaren is de economie van het olierijke Venezuela compleet in elkaar gestort, is de inflatie gierend uit de klauw gelopen en staan mensen urenlang in de rij voor de supermarkt waar dan ook nog eens lang niet alle producten verkrijgbaar zijn.

Rijen supermarkt

Ook zitten politieke tegenstanders van Maduro en de zijnen achter de tralies, zijn de moordcijfers in heel het land en vooral in de hoofdstad Caracas torenhoog en is er een enorm tekort aan medicijnen.

Discussie over supermeerderheid
Met de supermeerderheid van tweederde kan de oppositie vanaf april als de helft van de regeertermijn van Maduro erop zit een referendum uitschrijven om hem af te zetten. Zonder dat expliciet uit te spreken, blijkt uit alle woorden van de nieuwe parlementsvoorzitter dat dat ook echt gaat gebeuren.

Overigens is er nog discussie of de oppositie nu het Hooggerechtshof drie van hun parlementsleden heeft afgewezen wel echt de tweederde meerderheid heeft. Op 6 december behaalde de oppositie dan wel een supermeerderheid met 112 van de 167 zetels (67,07%).

Maar met de drie afgewezen kandidaten en eentje van de regeringspartij van Maduro zou dat óf 109 van de 167 (65,3%) óf 109 van de 163 (66,87%) zijn. En dus net wel of net niet tweederde van het parlement.

Portretten Chávez en Bolívar weggehaald
Voorsorterend op de nieuwe wind die hoe dan ook gaat waaien in Venezuela zijn grote portretten van de revolutionair Simon Bolívar en de door het arme deel van de bevolking welhaast als heilige vereerde Hugo Chávez weggehaald uit het parlement.

Maduro Chavez

Maar omdat het staatsapparaat van de rechterlijke macht tot de media en van de politie tot de centrale bank sterk wordt gecontroleerd door de socialistische partij van Maduro zal de strijd om de macht fel en langdurig zijn.

Ecuador in problemen door lage olieprijzen

1 reactie

Door de aanhoudend lage olieprijzen raakt Ecuador steeds verder in de problemen. De staatsschuld loopt snel op en het uitbetalen van pensioenen komt in gevaar. En dat ondanks dat er torenhoge importbelastingen zijn ingevoerd en het salaris van het hogere overheidspersoneel met 10% is verlaagd.

Correa

President Rafael Correa heeft zich sinds zijn aantreden in 2007 onder het grootste deel van de bevolking razend populair gemaakt met grootschalige investeringen in wegen, vliegvelden, onderwijs, gezondheidszorg en sociale programma’s. Middenin de wereldwijde crisis bleef de Ecuadoraanse economie toch in hoog tempo groeien.

Hoge importtarieven
Dat was mogelijk dankzij de hoge olieprijzen. Olie vormt meer dan de helft van de inkomsten uit export voor Ecuador, het kleinste OPEC-land. Maar nu de olie structureel goedkoper is geworden vallen er flinke gaten in de begroting. Ook al omdat Correa in tegenstelling tot wat de Zalmnorm voorschrijft nooit een spaarpotje heeft gevuld voor slechtere tijden.

Tot woede van velen zijn er per 1 april tijdelijk importtarieven ingevoerd die op kunnen lopen van 5% tot wel 45%. Vooral computer en auto-onderdelen, televisies en andere elektronica uit het buitenland zijn nog veel duurder geworden dan ze al waren. Maar ook fruit, drank en luxe voedingsmiddelen die Ecuador niet zelf produceert zijn fors in prijs omhoog gegaan.

TV Ecuador

Volgens minister Rivera van Economische Zaken is het belangrijkste doel van die hoge importtarieven overigens niet het dichten van gaten in de begroting, maar het stimuleren van de binnenlandse productie en zo voorkomen dat dollars naar het buitenland. Dat borduurt voor op de slogan ‘Mucho mejor, hecho en Ecuador’ (Veel beter, gemaakt in Ecuador), die al jaren terug te vinden is op in eigen land geproduceerde goederen.

Toch is dit protectionisme zuur voor de koopgrage consument. Ecuador produceert nu eenmaal zelf geen auto’s, geen iPads en geen televisies. En iedereen wil die wel hebben en moet daarvoor nu nog dieper in de buidel tasten. Bij gemiddeld veel lagere inkomens waren dit soort producten toch al anderhalf tot twee keer zo duur als in Nederland.

Vriendjes met China
Het midden- en hoger opgeleide personeel in overheidsdienst moet al 10% salaris inleveren en de uitkering van pensioenen is in gevaar. De vraag is dan ook hoe populair Correa blijft in aanloop naar de verkiezingen van 2017 als hij zijn grote publieke investeringen niet meer kan financieren.

Correa China

Het antwoord ligt volgens de regering in hulp van China dat met miljardenleningen tegen gunstige voorwaarden maar al te graag vrienden maakt in Latijns-Amerika én in het diversificeren van de economie. Zo worden in Ecuador zeven enorme waterkrachtcentrales gebouwd die het land minder afhankelijk moeten maken van olie.

Older Entries