Vanwaar ineens die enorme volkswoede in Ecuador?

3 reacties

Het was woensdag 9 oktober nationale stakingsdag in Ecuador. In Quito en Guayaquil waren er tienduizenden mensen op de been om te protesteren tegen het pakket bezuinigingsmaatregelen van president Lenín Moreno. Het openbare leven lag grotendeels plat vanwege alle onrust en vooral ook door de vele wegblokkades in de steden zelf.

Protesten Ecuador

Directe aanleiding voor de volkswoede is de afschaffing van de subsidie op benzine en diesel. De brandstoffen zijn daardoor in één klap 25 procent tot ruim twee keer zo duur geworden. Maar dat is eigenlijk alleen maar de druppel die de emmer deed overlopen.

Ecuador verkeert vanwege de gedaalde olieprijzen en de enorme staatsschuld die onder de vorige president Correa al een tijdlang in forse economische problemen. Daardoor moest president Moreno bij het IMF aankloppen voor een noodlening van bijna 4 miljard euro.

Maar in ruil daarvoor moet hij wel bezuinigingen doorvoeren. Die bestaan behalve de gehate brandstofmaatregel ook onder meer uit inkrimping van het ambtenarenapparaat, bezuinigingen op publieke ziekenhuizen, universiteiten en pensioenen en het invoeren van tijdelijke in plaats van vaste contracten. Bezuinigen is volgens de regering onvermijdelijk omdat de staatskas leeg is, maar mensen uit de lagere sociale klassen die toch al moeite hebben het hoofd boven water te houden, hebben daar geen enkel begrip voor. Ook al gaat de basisuitkering voor de allerarmsten ter compensatie wel met 15 dollar per maand omhoog.

Moreno naar Guayaquil

President Moreno kondigt te midden van militaire kopstukken aan zijn regeringszetel te hebben verplaatst van Quito naar Guayaquil.

Taxichauffeurs zien de benzine duurder worden, maar gebonden zijn aan een vaste kilometerprijs. Indianen voelen zich toch al achtergesteld en kunnen het zich niet veroorloven 15 dollar meer te betalen om hun pick-up vol te gooien. Studenten willen niet meer betalen voor hun busritjes op en neer naar de universiteit en vrezen dat de kwaliteit van hun onderwijs achteruit gaat. De transportsector, indianen en studenten zijn dan ook de grote aanjager van de huidige protesten tegen Moreno.

Ze demonstreerden wel apart van elkaar. De mars van de indianen in Quito verliep vreedzaam, maar de door de vakbonden georganiseerde demonstraties en wilde acties van arbeiders en studenten liepen woensdag wel uit de hand.

Dat de geest nu ineens helemaal uit de fles is, komt vooral ook door de algehele onvrede over de politieke klasse. Ze zijn corrupt en zitten alleen maar in hun zakken te vullen ten koste van de gewone man, is de bij velen heersende opvatting. In het zich over heel Zuid-Amerika uitstrekkende Odebrecht-schandaal zijn inderdaad ook meerdere Ecuadoraanse ministers uit het vorige en huidige kabinet veroordeeld voor corruptie en zelfs ook Jorge Glas, de voormalige vicepresident van Moreno.

Tijdens het bewind van oud-president Rafael Correa van 2006 tot 2017 zijn de armen er vanwege grootschalige uitgaven aan sociale voorzieningen flink op vooruit gegaan. Ondanks dat de Ecuadoraanse economie toen ook harder groeide dan nu en de decennia daarvoor, is de staatsschuld daardoor wel flink opgelopen. Nu zit Correa vanuit België – waar hij woont met zijn Waalse vrouw en kinderen – de demonstranten flink op te stoken. Moreno was ooit zijn vicepresident, maar die heeft volgens Correa het linkse beleid verraden dat ze voerden met hun partij Alianza País. Hij spreekt nu dan ook van de slechtste regering ooit en pleit voor vervroegde verkiezingen waar hij zelf wel weer kandidaat wil zijn, ook al verbiedt de grondwet dat nadat hij er al twee termijnen op heeft zitten.

En Moreno is inderdaad opgeschoven naar het politieke midden. Al tijdens zijn verkiezingscampagne gaf hij aan een einde te willen maken onder de enorme polarisatie die er onder Correa was ontstaan. Daar waar Correa zijn rechtse tegenstanders steevast uitmaakte voor fascisten ging Moreno juist de samenwerking met hen aan. Maar nu Moreno diep in de problemen zit laten ze hem een voor een als een baksteen vallen.

Hij is met zijn regering al uitgeweken van zijn presidentiële paleis in Quito naar de grote havenstad Guayaquil om de woedende indianen die hem willen verjagen te ontlopen. Voor het aantreden van Rafael Correa hebben indianengroeperingen begin deze eeuw drie presidenten verjaagd, dus zijn angst is niet geheel onterecht. Gisteren namen indianen al kortstondig het Ecuadoraanse parlement in bezit.

Een oplossing voor de enorme sociale en politieke onrust is niet in zicht. De demonstranten zijn van plan vol te houden tot de omstreden maatregelen van tafel gaan en misschien is nu dat zelfs niet genoeg meer. Moreno heeft sinds de aankondiging van het bezuinigingspakket al meerdere malen laten weten absoluut niet van plan te zijn daar op terug te komen.

Hij zegt wel te willen onderhandelen met de indianen om te bekijken hoe de beschikbare middelen het beste ingezet kunnen worden, maar die zijn vooralsnog compromisloos en willen niet aan tafel.

Bij de protesten zijn heel wat vernielingen aangericht in de binnensteden van Quito, Guayaquil en Cuenca. Er is met stenen gegooid naar de politie en maandag werd er zelfs een tank van het leger in brand gestoken net buiten Quito.

Politie en leger hebben al meerdere keren traangas ingezet en slaan er bij tijd en wijle ook flink op los is te zien op filmpjes op sociale media. Bij de protesten zijn tot nu toe tientallen gewonden en zeker twee doden gevallen. Zo werd zondag een jongeman overreden bij een wegblokkade bij Molleturo op de weg van Guayaquil naar Cuenca. Volgens onbevestigde berichten zijn er nog zeker drie doden meer te betreuren.

Buiten de steden zijn zeker drie olievelden en verschillende drinkwaterinstallaties in bezit genomen door protesterende boeren en indianen.

Er heerste woensdag in elk geval de binnensteden van Quito en Cuenca een hele anarchistische sfeer. Overal werden brandjes gesticht op straat en ook met molotov-cocktails en rookbommen gegooid naar de politie. Ook zijn stenen uit stoepen getrokken om de politie mee te bekogelen. Zoals ook hier te zien is het historische centrum van Quito:

https://platform.twitter.com/widgets.js

Persoonlijke impact

Wijzelf beginnen nu ook wel last te krijgen van de grote sociale onrust. Allereerst zijn alle scholen in Ecuador dicht en dus zitten ook onze jongetjes van 3 en 4 al sinds donderdag thuis. Omdat papa en mama wel druk aan het werk zijn en niet steeds met ze naar de speeltuin kunnen of kunnen knutselen, zijn ze regelmatig flink uit hun humeur. Het wordt tijd dat ze weer gewoon leuke kinderdingen gaan doen met hun klasgenootjes en juffen.

Vanwege alle wegblokkades om Cuenca heen is bevoorrading over de weg niet mogelijk. Daardoor trof ik gisteren lege schappen op de groente/fruit- en vleesafdeling van onze supermarkt. We hebben op zich genoeg voorraad in huis en er is een luchtbrug opgezet tussen Quito en Cuenca met militaire vliegtuigen, waardoor de schappen regelmatig weer helemaal aangevuld kunnen worden, maar het gaf me wel een naar gevoel.

IMG-20191008-WA0004

Het lege vleesschap dinsdagmiddag in de supermarkt ‘Supermaxi’ waar ik altijd boodschappen doe.

Verder is het gas in Cuenca op. Vrachtwagens met de gasflessen waar ook wij op koken en douchen staan vast voor de wegblokkades op de toegangswegen naar onze op 2500 hoogte in de Andes gelegen stad toe. Mijn vrouw ziet zich daardoor ook genoodzaakt haar restaurant te sluiten, want zij heeft daar geen gas meer om op te koken. Veel andere restaurants bij ons in de buurt zijn overigens nog wel open. De vraag is hoe lang nog want het nog beschikbare gas wordt voorlopig alleen ingezet voor ziekenhuizen en andere vitale diensten.

20191008_153957

Briefje op het restaurant van mijn vrouw met uitleg over de sluiting.

Deze woensdag op nationale stakingsdag zijn er ook overal in de stad zelf wegblokkades. De eerste al op 200 meter van ons huis, dus we kunnen ons net al op vele andere plekken in het land alleen lopend of fietsend verplaatsen. Niet erg voor een dagje, maar het is te hopen dat de nationale staking niet verlengd wordt en we voor langere tijd niet verder dan in een klein cirkeltje om ons huis kunnen komen.

20191009_131057

Brandende autobanden bij de wegblokkade bij ons om de hoek.

Maar gezellig is het op zich wel zo doordeweeks een dagje met z’n vieren thuis. Dus net als iedereen wachten we gewoon af hoe de situatie zich ontwikkelt.

Dat geldt ook voor een groep Nederlandse toeristen die al sinds donderdag vastzit in het indianenstadje Guamote. Zij kunnen ook geen kant op, maar worden naar eigen zeggen wel vriendelijk bejegend door de lokale bevolking en hebben eten en drinken genoeg. Al moeten ook zij vanwege dreigende gastekorten koud douchen.

De overgrote meerderheid van de Cuencano’s en alle andere Ecuadoranen wil niks liever dan dat de rust snel weerkeert. Gewoon zonder gedoe van blokkades naar het werk en de kinderen naar school, niet hoeven te vrezen voor vernielingen in het centrum en ook niet voor tekorten aan gas en verse producten. Maar het lijkt er helaas niet op dat er snel een oplossing komt voor deze grimmige situatie.

Maar deze foto waarop de ene Ecuadoraan aan het werk is en de andere Ecuadoraan haar recht om te demonstreren uitoefent geeft dan wel weer hoop.

FB_IMG_1570656797831

 

Trump helpt Maduro met zijn mogelijk militair ingrijpen in Venezuela

Plaats een reactie

De Amerikaanse president Donald Trump ziet militair ingrijpen in het naar een dictatuur afglijdende Venezuela als een optie: “Venezuela is niet ver weg. De mensen lijden en zijn aan het doodgaan. We hebben veel opties voor Venezuela waaronder een mogelijk militaire optie, mocht dat nodig zijn.” Dat is koren op de molen voor de Venezolaanse president Nicolás Maduro.

Maduro kan nu helemaal los met zijn beschuldigingen aan het adres van aartsvijand VS over imperialisme. Dat doet hij toch te pas en te onpas, maar nu heeft Trump hem daar ook echt munitie voor gegeven. En Maduro kan onder het mom van oorlogsdreiging nog meer dictatoriale maatregelen nemen en de oppositie beschuldigen van verraad als die daartegen in het geweer komen.

Human Rights Watch-directeur José Miguel Vivanco voor het Amerikaanse continent zegt dat ‘niemand sinds Chavéz hem heeft aangwezen als zijn opvolger zo’n groot cadeau heeft gegeven aan Maduro dan Trump nu met zijn stommiteiten.’

Maduro kan Trump nu als gemeenschappelijke vijand van het Venezolaanse volk aanwijzen om de aandacht af te leiden van zijn falende beleid en zijn harde optreden tegen demonstraties van de oppositie. Daarbij zijn de afgelopen maanden zo’n 130 doden gevallen.

Pentagon en Witte Huis nuanceren uitspraken Trump

Volgens het Witte Huis heeft Maduro na de uitspraken van Trump gevraagd om een telefoongesprek met de Amerikaanse president, maar wordt dat geweigerd:

“Sinds zijn aantreden heeft president Trump Maduro gevraagd de Venezolaanse grondwet te respecteren, vrije en eerlijke verkiezingen te houden, politieke gevangenen vrij te laten, te stoppen met het schenden van mensenrechten en het te stoppen met het onderdrukken van het geweldige volk in Venezuela […] President Trump zal met plezier in gesprek gaan met de leider van Venezuela zodra de democratie in het land is hersteld.”

Het Pentagon heeft zich heel diplomatiek gedistantieerd van de opmerkingen van Trump over mogelijk militair ingrijpen door te stellen dat ze geen enkele opdracht vanuit het Witte Huis hebben gekregen ten aanzien van Venezuela.

Felle reacties

De Venezolaanse minister van Buitenlandse Zaken Vladimir Padrino noemt de bedreigingen van Trump ‘een daad van gekte’ en minister van Communicatie Ernesto Villegas spreekt van ‘een ongehoorde bedreiging van de nationale soevereiniteit’.

Maduro zelf heeft nog niet officieel gereageerd, al is hij (of zijn pr-medewerker) wel allerlei boze berichten over de opmerkingen van Trump aan het retweeten. Voor deze zaterdag is een officiele verklaring van de Venezolaanse regering over de ‘imperialistische taal’ vanuit de VS aangekondigd.

Elders in Latijns-Amerika wordt ook al fel gereageerd op Trump. Zo stelt de Mexicaanse oud-president Vicente Fox dat ‘alleen een imbeciel oorlog wil met een buurland’ en dat de mond van Trump ‘sneller is dan zijn hersens’:

De Venezolaanse propagandanieuwszender Telesur wijst Trump er via deze tweet fijntjes op dat hij zich met zijn eigen land moet bemoeien en niet met de rest van de wereld:

‘Het is nu officieel: Venezuela is een dictatuur’

1 reactie

Nu de door de regeringspartij van Venezuela gecontroleerde kiesraad CNE het referendum om president Nicolás Maduro af te zetten frustreert, is het volgens journalist Francisco Toro van The Washington Post en Caracas Chronicles nu offcieel: Venezuela is een dictatuur. Het parlement heeft zondag na een chaotische zitting besloten om Maduro voor de rechter slepen.

A general view of Venezuela's National Assembly during a session in Caracas

De speciaal belegde zitting van het Venezolaanse parlement verliep zondag chaotisch


Kiesraad CNE liet donderdag weten dat er gefraudeerd is bij het verzamelen van de handtekeningen voor het referendum over het al dan niet aanblijven van president Maduro en heeft het voorbereidingsproces daarom opgeschort.

Daarmee is het vrijwel uitgesloten dat er nog voor 10 januari 2017 een referendum gehouden kan worden als het er überhaupt nog van komt. En die datum is belangrijk voor de oppositie want als het referendum daarna wordt georganiseerd en Maduro wordt weggestemd, dan neemt zijn vice-president zijn plek gewoon over tot de voor 2019 geplande verkiezingen. Mocht Maduro voor 10 januari via een referendum afgezet worden dan volgen er direct presidentsverkiezingen.

Definitief naar dictatuur afgegleden
In februari vorig jaar schreef ik op dit blog al dat ‘Venezuela afglijdt naar een dictatuur‘ en nu schrijft journalist Francisco Toro dat in The Washington Post nog stelliger:

“Ik realiseer me dat het dramatisch klinkt, maar het is belangrijk om door de bomen wél  het bos te blijven zien: Een relatief groot, relatief ontwikkeld belangrijk olieproducerend land op slechts drie uur vliegen van de Verenigde Staten is zojuist de tweede totale ‘geen-verkiezingen-meer’-dictatuur van de Westerse wereld geworden.”

En in zekere zin ligt Venezuela nog veel dichterbij Nederland dan bij de VS. Vanaf de Antillen kan je de Venezolaanse kust zien liggen. Ambassadeur Norbert Braakhuis zei onlangs op BNR Nieuwsradio nog dat Venezuela eigenlijk een buurland is en dat er ondanks alle problemen veel kansen liggen voor Nederlandse ondernemers:

“Er is veel potentie in Venezuela en de regering maakt voorzichtige plannen om buitenlandse investeerders aan te trekken”.

‘Vechten voor de toekomst van onze kinderen’
Zaterdag hebben duizenden mensen – vooral vrouwen – in het wit gedemonstreerd in de hoofdstad Caracas. Onder leiding van de echtgenotes Lilian Tintori en Patricia Gutierrez van in de gevangenis verblijvende oppositieleiders riepen ze Maduro op te vertrekken. De populaire Tintori twitterde er zaterdag tijdens de protestmars op los:

“Niks kan de Venezolaanse moeders tegenhouden die vechten voor de toekomst van hun kinderen. Hier zijn we op de snelweg!”

Het door de oppositie gedomineerde parlement besloot tijdens een speciale zitting op zondag om Maduro voor de rechter te slepen voor het ‘schenden van de democratie’. Maar heel veel zal dat niet uithalen, want het Hooggerechtshof dat altijd het laatste woord heeft bestaat uit door Maduro en zijn voorganger Hugo Chávez aangestelde rechters. De zitting werd verstoord door binnendringende Maduro-aanhangers.

De regeringspartij waarschuwt dat de rechtse oppositie bezig is met een coup en vindt dat ze opnieuw handtekeningen moeten verzamelen om een referendum te kunnen houden nu volgens de kiesraad blijkt dat er fraude mee gepleegd is.

‘La gran toma de Venezuela’
Sinds de verenigde oppositie MUD afgelopen december ruim de parlementsverkiezingen won, heeft het parlement stap voor stap de grondwettelijke mogelijkheid van het organiseren van een afzettingsreferendum gevolgd. Maar nu de door de regering-Maduro gecontroleerde kiesraad tegenwerkt, zit er weinig anders op dan noodgrepen in het door gierende inflatie en door voedseltekorten en geweld geteisterde land.

Woensdag staat er een groot nationaal protest gepland met als slogan: “De grote overname van Venezuela” (La gran toma de Venezuela).
—————————————————-
UPDATE Woensdag 26 oktober: Bij de massale protesten tijdens ‘La gran toma de Venezuela’ gingen honderdduizenden mensen de straat op. Daarbij is tenminste één politie-agent gedood en raakten tientallen mensen gewond.

‘Nobelprijs oproep aan alle Colombianen die niet hebben gestemd’

Plaats een reactie

Colombia werd vol ongeloof wakker vandaag. Zondag werd het vredesakkoord met de FARC nog weggestemd en nu krijgt president Juan Manuel Santos toch de Nobelprijs voor de Vrede. “Het is een oproep aan de ruim 60% van de Colombianen die niet zijn gaan stemmen.”

imagen-16720999-2

Het Nobelcomité benadrukte dat het Colombiaanse volk tegen dit vredesakkoord heeft gestemd en niet tegen de vrede als zodanig. Toch vinden veel mensen in het nee-kamp het weinig respect voor de democratie getuigen.

Reacties Uribe, FARC en Betancourt
Ex-president Alvaro Uribe die de nee-campagne leidde komt dan ook niet verder dan een enigszins zure felicitatie en sprak daarbij de wens uit dat de voor de democratie schadelijke afspraken aangepast zullen worden.

De FARC werd door het Nobelcomité niet eens genoemd, terwijl er voor vrede toch echt twee partijen nodig zijn. Maar FARC-leider ‘Timochenko’ lijkt daar geen moeite mee te hebben al vindt hij wel dat het Colombiaanse volk maar één prijs verdient: rechtvaardige vrede. En dat zonder paramilitairen, wraak en leugens.

Voormalig presidentskandidate Ingrid Betancourt die in 2002 door de FARC werd ontvoerd en tot 2008 werd vastgehouden in de jungle vindt dat de FARC zelf ook de vredesprijs verdient.

“Het is voor mij heel moeilijk om te zeggen, maar ik denk het wel”

Ze voegde daar vol tranen aan toe dat er geen weg terug meer is op het pad naar vrede.

Opdracht voor vrede
Voormalig winnares van de Nobelprijs voor de Vrede Rigoberta Menchú ziet de prijs voor Santos én het Colombiaanse volk vooral als een aanmoediging voor de ruim 60% van de mensen die niet gestemd hebben bij het referendum van zondag.

De mensenrechtenactiviste uit Guatemala zegt in een interview met de Colombiaanse krant El Tiempo dat de toekenning van de prijs aan Santos een manier is om het enthousiasme voor de vrede aan te wakkeren en dat alle Colombianen nu wel moeten nadenken waar zij staan in dit proces.

En de Nobelprijs brengt ook een zware opdracht met zich mee, zegt de ervaringsdeskundige:

“Vrede is niet alleen maar mooie woorden en prachtige bloemen. Het is een missie. Het is een missie van vrede waar je je leven aan moet wijden met als boodschap dat je nooit terug moet keren naar de oorlog.”

‘Vrede is dichtbij’
President Juan Manuel Santos lijkt die opdracht zeker te voelen. Hij draagt de Nobelprijs op aan het hele Colombiaanse volk en zegt dat vrede nu heel dichtbij is.

Ik ga de rest van mijn dagen al mijn krachten geven aan de vrede. Ik nodig iedereen uit om onze krachten te verenigen, onze gedachten en onze harten om dit grote nationale doel te bereiken, zodat we allemaal de belangrijkste prijs winnen: Vrede in Colombia.

Gezien de reacties van Uribe en de FARC staan de sterren gunstig al staan hun wensen diametraal tegenover elkaar. Uribe wil veel zwaardere straffen voor de guerilla-strijders en de FARC zelf wil vrede zonder dat er eerst wraak op hen genomen moet worden. Maar aangezien niemand terug wil keren naar de oorlog en Santos er als bemiddelaar alles aan zal doen zijn Vredesprijs niet te besmeuren is er goede hoop dat er een uitweg gevonden kan worden.

————————————————————————–
Lees en beluister ook mijn bijdrage op BNR Nieuwsradio over de reacties in Colombia.

//platform.twitter.com/widgets.js

Ja-kamp leidt ruim in Colombia

Plaats een reactie

Zondag mogen de Colombianen zich in een referendum uitspreken over het vredesakkoord dat afgelopen maandag werd ondertekend met de FARC. Volgens de laatste peilingen is zo’n 55% van de bevolking van plan ja te stemmen en bijna 37% nee.

image1

Bron: Colombiareports

Met het vredesakkoord komt een einde aan 52 jaar burgeroorlog. Toch is er ook flinke weerstand, vooral omdat veel mensen vinden dat de guerilla-strijders te makkelijk wegkomen met hun wandaden en zomaar zetels krijgen in het parlement.

De FARC-leden gaan als het verdrag definitief wordt goedgekeurd in speciaal daarvoor aangewezen ‘transitiezones’ wonen waar internationale waarnemers gaan toezien dat ze hun wapens inleveren. Niemand kan die gebieden in, ook al om te voorkomen dat leden van de FARC worden aangevallen door wraakzuchtige gewapende groeperingen.

Straffeloosheid voor FARC?
De FARC heeft een lijst opgesteld met 5765 leden die hun wapens gaan neerleggen en naar de speciale beschermde gebieden trekken. Maar tegenstanders vanhet vredesakkoord, zoals oud-president Álvaro Uribe wijzen erop dat er veel meer gewapende strijders zijn.

Het nee-kamp zegt absoluut niet tegen vrede te zijn, maar wel tegen de straffeloosheid voor de FARC. Zoals bijvoorbeeld senator Daniel Cabrales in onderstaande tweet. Als de guerilla-strijders voor een waarheidscommissie hun verhaal hebben verteld en geen oorlogsmisdaden hebben begaan, komen ze er met een taakstraf vanaf.

Maar omdat het ja-kamp ruim leidt en het dus zeer waarschijnlijk is dat het vredesakkoord tot uitvoering wordt gebracht gaan er ook al stemmen op om de ‘vredesstichters’ volgende week de Nobelprijs voor de Vrede te geven. In dat geval zullen president Juan Manuel Santos en FARC-commandant Rodrigo Londoño (beter bekend als Timochenko) de prijs delen.

Verlies Morales nieuwe klap voor links Zuid-Amerika

1 reactie

Bolivia gunt president Evo Morales niet nog een regeringstermijn. In het referendum over een grondswetswijziging stemde volgens de voorlopige resultaten zo’n 65% tegen. Daardoor mag Morales in 2019 niet meedoen aan de presidentsverkiezingen.

De oppositie riep al vroeg op de zondagavond de overwinning uit op basis van de exit-polls, maar de regering wil de officiële resultaten afwachten. De polls gaan uit van 52% nee-stemmers. Dat het nee-kamp nu nog veel groter is komt omdat de stemmen op het platteland waar Morales nog altijd razend populair is nog niet zijn geteld.

Morales Referendum

Maar ondanks dat veel Bolivianen Evo Morales en zijn beleid dat economische vooruitgang en meer sociale gelijkheid heeft gebracht nog altijd wel steunen, vindt een meerderheid het dus te ver gaan de grondwet te wijzigen om hem langer aan de macht te houden.

Links blok weggevaagd
Beetje bij beetje rekent Zuid-Amerika dus af met de socialistische regeringen. Eerst veroverde de oppositie in Venezuela het parlement op de chavisten, daarna won de centrumrechtse Mauricio Macri de Argentijnse presidentsverkiezingen van de linkse kandidaat uit het Kirchner-kamp en nu is Evo Morales dus de wacht aangezegd.

Aangezien ook Cuba heel voorzichtig liberaliseert, Rafael Correa in ‘mijn’ Ecuador volgend jaar niet meer mee mag doen aan de presidentsverkiezingen en de gematigder Dilma Rouseff in Brazilië nog altijd onder zware druk staat, is het hele linkse blok in Zuid-Amerika dat zich de laatste jaren vol bravoure presenteerde in korte tijd weggevaagd. Alleen de gematigde Michelle Bachelet in Chili en Tabaré Vázquez in Uruguay zitten op dit moment nog stevig in het zadel.

Zuid-Amerika

Toch lijkt het uitgesloten dat de voorlopig nog zittende Nicolás Maduro in Venezuela, Rafael Correa in Ecuador en Evo Morales in Bolivia een toontje lager gaan zingen. Sterker nog: met het einde van hun macht in zicht zullen ze eerder een tandje bij schakelen om hun socialistische revoluties ‘onomkeerbaar’ proberen te maken.

En de linkse latino’s hoeven ook niet te wanhopen, want de kans is vrij groot dat Morales en Correa een linkse opvolger krijgen.

Nieuw Venezolaans parlement vastbesloten om president Maduro snel weg te sturen

Plaats een reactie

Met het weghalen van een groot portret van Hugo Chávez en de belofte dat er binnen een half jaar een nieuwe regering is, heeft de oppositie in Venezuela het parlement overgenomen van de socialisten van president Nicolás Maduro.

De nieuwe parlementsvoorzitter Henry Ramos Allup zei bij de installatie van de 163 parlementsleden dat er “hier en nu dingen gaan veranderen”. De oppositie wil president Maduro binnen een half jaar hebben afgezet als president. “We willen verandering van de vooruitzichten, verandering van het systeem, we willen veranderen wat slecht is, erg slecht en snel nog slechter zal worden.”

Allup

President Maduro ziet het optreden van de oppositie als een coup van rechts en vergelijkt de situatie in Venezuela met de machtsovernames van Pinochet in Chili, Mussolini in Italië en Franco in Spanje. Hij zegt de democratie met ‘ijzeren hand’ te gaan verdedigen.

Trucs om macht parlement in te perken
Maar die democratie heeft ervoor gezorgd dat de verenigde oppositie begin december met een supermeerderheid van tweederde van de zetels is verkozen in het parlement.

Trucs van de machthebbers als het afwijzen van drie verkozen oppositie-leden en het inperken van de macht van het parlement door die geen benoemingen van bestuurders van de Centrale Bank te laten doen, zijn een voorbode van de moeizame weg naar het einde van 16 jaar chavisme in Venezuela.

Economische en sociale ellende
Dat chavisme heeft in de beginjaren dan wel geleid tot sterk verminderde armoede, maar in de laatste jaren is de economie van het olierijke Venezuela compleet in elkaar gestort, is de inflatie gierend uit de klauw gelopen en staan mensen urenlang in de rij voor de supermarkt waar dan ook nog eens lang niet alle producten verkrijgbaar zijn.

Rijen supermarkt

Ook zitten politieke tegenstanders van Maduro en de zijnen achter de tralies, zijn de moordcijfers in heel het land en vooral in de hoofdstad Caracas torenhoog en is er een enorm tekort aan medicijnen.

Discussie over supermeerderheid
Met de supermeerderheid van tweederde kan de oppositie vanaf april als de helft van de regeertermijn van Maduro erop zit een referendum uitschrijven om hem af te zetten. Zonder dat expliciet uit te spreken, blijkt uit alle woorden van de nieuwe parlementsvoorzitter dat dat ook echt gaat gebeuren.

Overigens is er nog discussie of de oppositie nu het Hooggerechtshof drie van hun parlementsleden heeft afgewezen wel echt de tweederde meerderheid heeft. Op 6 december behaalde de oppositie dan wel een supermeerderheid met 112 van de 167 zetels (67,07%).

Maar met de drie afgewezen kandidaten en eentje van de regeringspartij van Maduro zou dat óf 109 van de 167 (65,3%) óf 109 van de 163 (66,87%) zijn. En dus net wel of net niet tweederde van het parlement.

Portretten Chávez en Bolívar weggehaald
Voorsorterend op de nieuwe wind die hoe dan ook gaat waaien in Venezuela zijn grote portretten van de revolutionair Simon Bolívar en de door het arme deel van de bevolking welhaast als heilige vereerde Hugo Chávez weggehaald uit het parlement.

Maduro Chavez

Maar omdat het staatsapparaat van de rechterlijke macht tot de media en van de politie tot de centrale bank sterk wordt gecontroleerd door de socialistische partij van Maduro zal de strijd om de macht fel en langdurig zijn.

Older Entries