Van weggestuurde dronkenlap naar Giro-winnaar in anderhalf jaar

1 reactie

Het was voor Ecuadoraanse sportliefhebbers het ultieme bewijs dat het nooit iets zou worden met het nationale wielrennen: Richard Carapaz zat zich anderhalf jaar geleden vlak voordat aan de bak moest bij de Juegos Bolivarianos te bezatten in een pizzeria en werd daarop uit de Ecuadoraanse wielerselectie gezet. Nu staat de net 26 jaar geworden nieuwe volksheld op het punt de Giro d’Italia te winnen.

Carapaz podium

Richard Carapaz werd in november 2017 samen met Jonathan Narváez en Jonathan Caicedo “in beschonken staat” aangetroffen in een restaurant in de Colombiaanse stad San Marta waar op dat moment het grote internationale sportevenement Juegos Bolivarianos plaatsvonden voor landen in Zuid- en Midden-Amerika. Voorzitter Augusto Morán van het Ecuadoraanse Olympische Comité stuurde hen daarop naar huis. Nu rijden precies die drie Ecuadoranen de Giro d’Italia en is Carapaz met nog twee etappes te rijden zelfs de trotse roze trui-drager met een comfortabel lijkende voorsprong.

Carapaz reageerde destijds heel schuldbewust: “Mijn oprechte verontschuldigingen aan onze federatie, aan het Ministerie van Sport, aan het Olympisch Comité, aan onze ploegen die ons maximaal steunen. En ook aan onze familie en het publiek, en dan vooral aan alle kinderen voor wie we het voorbeeld zouden moeten zijn, niet alleen op sportgebied maar ook als verantwoordelijke personen […] Dit is een heel moeilijk moment, maar het gaat ons helpen betere sporters te worden en een voorbeeld te zijn voor iedereen”.

En een betere sporter is hij zeker geworden, want nog geen half jaar later won hij als eerste Ecuadoraan ooit een etappe in de Giro d’Italia en dit jaar kan hij zichzelf zondag gaan kronen als eindwinnaar.

Geen wielercultuur

Carapaz groeide op in een bescheiden boerenfamilie op het platteland in de provincie Carchi in het noorden van Ecuador aan de grens met Colombia. Daar op bijna 3.000 meter hoogte reed hij als puber rond op een zware blauwe BMX-fiets. Met die ervaring in het achterhoofd is hij nu bereid “het asfalt uit de weg” te rijden om zijn roze trui te verdedigen, zei hij in een vooruitblik op de laatste drie etappes.

De ‘locomotief uit Carchi’ mist in Ecuador een echte wielercultuur en trainde al vanaf dat zijn talent werd ontdekt vooral in het wielergekke Colombia. Ook nu is er tot woede van wielerliefhebbers geen enkele wielerjournalist in Italië om de historische triomftocht van Carapaz te verslaan. “Voetbal staat in Ecuador op 1, 2 en 3”, zei Carapaz daar eerder al eens over.

Maar dat betekent niet dat ze hem in Carchi vergeten zijn. In provinciehoofdstad Tulcán wordt de Giro op groot scherm uitgezonden en worden ook replica’s van de roze trui van Carapaz verkocht. En heel Ecuador is uiterst trots op de wielrenner.

Maar hoe kan het ook anders in een land dat nauwelijks aansprekend internationaal sportsucces heeft gekend. Tennisser Andres Gomez won in 1990 Roland Garros en de Cuencaanse snelwandelaar Jefferson Pérez pakte in 1996 Olympisch goud en in 2008 Olympisch zilver, de enige medailles ooit op de Olympische Spelen. De aanstaande Giro-overwinning van Carapaz mag een stuk hoger worden aangeslagen, al zijn niet alle trotse fans van Pérez in Cuenca het daar mee eens.

In elk geval mag Carapaz zondag wel even proosten als hij inderdaad de Giro wint. En dit keer zonder bang te hoeven zijn voor welke sanctie dan ook.

6 redenen waarom Richard Carapaz de Giro gaat winnen

Plaats een reactie

Richard Carapaz is de eerste Ecuadoraan in de wielergeschiedenis die zich serieus kan meten met de wereldtop. Vorig jaar werd de grote belofte van Movistar verrassend vierde in het eindklassement van de Giro d’Italia en won hij een etappe. Ook halverwege de Giro die nu bezig is, heeft hij zijn etappe alweer te pakken én staat hij in het algemeen klassement tussen alle favorieten in de top 10. Maar Carapaz kan uiteindelijk ook echt gaan winnen. Dit zijn de zes redenen waarom.

Carapaz Giro 2019

1. Hij is de beste klimmer

In deze Giro hebben de grote klassementsmannen elkaar pas twee keer echt aangevallen. De ene keer was een finish heuvelop en toen won Carapaz met een machtige versnelling de etappe en de tweede keer was deze vrijdag in de zwaarste bergetappe tot nu toe met finish bergop. Terwijl er al heel lang een groep gevaarlijke aanvallers met onder anderen Bauke Mollema weg was en ploeggenoot Mikel Landa op de slotklim ook al was vertrokken, bleef Carapaz lang bij topfavoriet Primoz Roglic en de geslepen Vicente Nibali. Maar toen hij eenmaal demarreerde reed hij ze ook gelijk op grote afstand. In slechts 4 kilometer achterhaalde hij Mollema nog en Landa bijna en won hij 1.20 op Roglic en Nibali. Met de loodzware bergetappes die nog op het programma staan kan hij nog veel meer tijd gaan pakken. Vooraf had hij tegen Ciclo21 al gezegd uit te kijken naar het komende laatste deel van de Giro: “Ik hou heel erg van het tweede deel van de Giro. Vooral de laatste week is heel zwaar. Ik denk dat de Dolomieten zullen uitmaken wie de Giro d’Italia gaat winnen.” Hij traint in zijn thuisland Ecuador dan ook op hoogtes tot boven de 3.000 meter net als Colombiaanse toppers uit het heden en verleden.

2. Movistar is verreweg de sterkste ploeg in de bergen

Het Spaanse Movistar waar Carapaz voor rijdt is op papier met afstand de beste ploeg in de bergen en toonde dat deze vrijdag gelijk ook in de praktijk aan. Héctor Carretero en Andrey Amador waren mee vooruit in de grote kopgroep en op de slotklim gingen zowel Landa als later ook Carapaz er vandoor. Ook Landa staat nog relatief kort in het klassement, dus Movistar kan twee troeven uitspelen. En dan hebben ze ook nog de knechten Rojas, Mas, Pedrero en Sütterlin die allemaal hun mannetje staan bergop. Dit in tegenstelling tot de renners uit het Nederlandse team Jumbo-Visma van topfavoriet Roglic. Die zat deze vrijdag en ook donderdag tijdens de eerste bergetappe al snel helemaal geïsoleerd. Dat kan hem de komende week lelijk gaan opbreken, zoals we in de Giro eerder al hebben gezien bij Steven Kruijswijk en vorig jaar bij Tom Dumoulin. De ploegleiding van Movistar is ook uitstekend in staat de perfecte strategie uit te stippelen voor hun kopmannen, zoals deze vrijdag maar weer eens is gebleken.

3. Hij heeft een goede tijdrit voor een lichtgewicht

Hoewel de bergen als renner uit de Andes zijn favoriete terrein zijn, heeft Carapaz voor een klimmer een hele behoorlijke tijdrit. In tegenstelling tot bijvoorbeeld ploegmaat Nairo Quintana die steevast vele minuten verliest op de echte specialisten. Carapaz heeft zijn tijdrit ook sterk verbeterd het afgelopen jaar. In de openingstijdrit van deze Giro gaf hij slechts 19 seconden toe op erkend specialist Tom Dumoulin die toen nog meedeed, terwijl hij slechts 62 kilo weegt. Erg licht voor een tijdrit. Ook in de tweede langere tijdrit wist Carapaz de schade op winnaar Roglic beperkt te houden tot onder de twee minuten. Met nog alleen de veel kortere slottijdrit in Verona in het programma gaat hij daarin normaal gesproken nog ongeveer een minuut verliezen op Roglic. Aangezien hij nu 2 minuten achter de Sloveen staat in het algemeen klassement, betekent dat hij in de komende bergetappes nog 3 minuten op hem moet gaan pakken. Dat is heel goed mogelijk. Ten opzichte van andere klassementsrenners als Nibali en Mollema hoeft hij nauwelijks iets te verliezen. In de tijdrit in San Marino hield hij het verschil met hen onder de minuut.

4. Tom Dumoulin en andere topfavorieten zijn al kansloos

Van de vijf renners die vooraf als topfavorieten werden gezien voor deze Giro zijn er nog maar twee over en die is Carapaz de baas in de bergen: Roglic en Nibali. Tom Dumoulin is door zijn ongelukkige val in derde etappe al naar huis. Simon Yates, die vorig jaar veel indruk maakte in de Giro en daarna de Vuelta won, verloor in de bergetappe van deze vrijdag veel tijd en heeft al een ruime achterstand in het klassement. Datzelfde geldt in iets mindere mate voor de Colombiaan Miguel Angel López die vorig jaar derde werd in de Giro. Ook outsiders als Jungels, Pozzovivo en Chaves staan al op ruime achterstand. Overigens zat Carapaz ook achter de grote valpartij waardoor Dumoulin werd uitgeschakeld en verloor toen 46 seconden, anders had hij er nu nóg beter voorgestaan.

5. Hij ervaart geen grote druk

Movistar is een grote ploeg, maar Carapaz hoeft als 25-jarige nog niet deze Giro te winnen. Eigenlijk zou Alejandro Valverde de kopman zijn voor deze Giro, maar hij kon vanwege een blessure niet starten. Daarop werden Landa en Carapaz de troeven voor Movistar. En aangezien Carapaz er nu beter voor staat in het klassement wordt hij wel volop beschermd. Vooraf had de Ecuadoraan al wel aangegeven voor een podiumplek te willen gaan om zich te verbeteren ten opzichte van vorig jaar. Maar bij de topfavorieten werd en wordt hij behalve door mij, een aantal andere echte kenners en wat chauvinistische Ecuadoranen niet gerekend, ondanks zijn opvallende prestatie in 2018 en goede rijden nu. Voor een renner uit een land waar nog nooit iemand zelfs maar in de buurt van de echte toppers kon blijven, is meedoen voor het podium sowieso al een unieke prestatie. En vanuit die underdogpositie kan hij frank en vrij ten aanval trekken. Hij heeft niet echt iets te verliezen. Ecuador is overigens wel helemaal vol van Carapaz nu. Nooit eerder heb ik in een land zonder wielertraditie zoveel mensen over fietsen horen praten en er zoveel over gezien in de kranten en op tv.

6. Hij heeft al twee keer een meerdaagse koers gewonnen

Alleen de echte kenners zullen het weten, maar Richard Carapaz heeft al twee keer een meerdaagse wielerronde gewonnen. Zowel vorig jaar als dit jaar was hij de beste in de Ronde van Asturië. Misschien niet de allergrootste wedstrijd op de wielerkalender, maar hij schaarde zich daarmee wel in een imposant rijtje eerder winnaars als Miguel Indurain, Frederico Bahamontes en Iban Mayo. Het zal voor hem dus geen noviteit zijn om een leiderstrui te dragen en die te verdedigen. Al is het roze op het geel van de Tour de France na wel de allermooiste trui en daarmee natuurlijk wel van een andere orde dan Asturië.

¡Vamos Richie!

Update 25 mei

Carapaz Roze trui
Richard Carapaz maakte in de 14e etappe de favorietenrol die ik hem de dag ervoor had toe bedeeld helemaal waar. Hij reed vlak voor de top van de voorlaatste klim weg van de klassementsmannen en finishte solo. Onderaan de slotklim had hij nog maar 20 seconden voorsprong, maar hij wist in zijn eentje nog ruim anderhalve minuut te pakken op het groepje met Roglic, Nibali en de andere favorieten. En zo pakte Carapaz nu al de roze trui. Het wordt zaak zijn hoofd koel te houden en ergens in de komende bergetappes nog eens anderhalve minuut op Roglic te pakken, zodat hij genoeg marge heeft voor de afsluitende tijdrit. Gezien de supervorm waarin de Ecuadoraan verkeert hoeft dat geen probleem te zijn.

Ecuador heeft eindelijk een wielerheld

Plaats een reactie

Anders dan buurland Colombia kent Ecuador van oudsher geen wielercultuur, maar nu is er dan voor het eerst een wielrenner die zich echt kan gaan meten met de internationale top: Richard Carapaz. In de eerste bergetappe van de Giro d’Italia eindigde hij op de Etna voor Dumoulin en Froome en pakte hij de witte leiderstrui van het jongerenklassement.

5af499239de8f

Carapaz staat met zijn 24 jaar nog helemaal aan het begin van zijn carrière. Vorig jaar debuteerde hij in de Vuelta in een grote ronde en eindigde toen als 36e. Dit seizoen won hij met de Ronde van Asturië zijn eerste meerdaagse koers bij de profs. Hoewel die koers niet meer zo belangrijk is als in het verleden, schaart de nieuwe Ecuadoraanse wielerheld zich daarmee toch in een rijtje illustere winnaars van onder meer Miguel Indurain, Laurent Jalabert, Alex Zülle, Erik Breukink, Iban Mayo en in een nog verder verleden de klimlegende Frederico Bahamontes.

“Nu kan ik me focussen op mijn grote doel: de Giro”, zei Carapaz na zijn overwinning in Asturië. En in de eerste week van deze Giro staat hij ook zijn mannetje. De Ecuadoraan is leider van het jongerenklassement, nadat hij donderdag voor onder andere Tom Dumoulin en Chris Froome als zevende eindigde in de groep favorieten in de klim naar de Etna.

“Het was een grote verrassing voor mij”, reageerde de opgetogen Carapaz na het aantrekken van de witte trui. “Ik ben erg blij, ook met het geweldige werk van de ploeg vandaag. Ik geniet voor alles heel erg van het moment. Het duurt nog lang voor de Giro wordt beslist, maar we zitten goed in de strijd”.

“Hij blijft elk jaar verbeteren en heeft de kenmerken van een grote kampioen”, zegt zijn voormalige mentor Juanjo Oroz. “Hij heeft veel duurvermogen, maar dat staat zijn explosiviteit in finales niet in de weg. Hij kan veel trainingsarbeid aan en heeft een groot herstelvermogen.”

Ecuador versus Colombia

Ecuador heeft nooit eerder een renner gehad die op het allerhoogste niveau mee kan, terwijl buurland Colombia is al sinds de jaren tachtig een prominent wielerland is. Toen maakte Luis Herrera indruk met overwinningen in meerdere bergetappes in de Tour en het eindklassement van de Vuelta. Ook Fabio Parra was in die tijd een goede renner met meerdere etappeoverwinningen in de grote rondes. Later volgden nog succesvolle renners als Álvaro Mejía, Santiago Botero en Oliverio Rincón en in de laatste jaren zijn er vele Colombiaanse toppers en wist Rigoberto Uran de Giro te winnen en Quintana zelfs de Giro en de Vuelta. En in deze Giro is er tot nu toe een hoofdrol voor Esteban Chaves.

Hoewel Ecuador met alle Andestoppen net als Colombia een waar klimmersparadijs is, was er tot nu toe geen enkele renner die door kon breken bij een grote ploeg. In Colombia speelden de overheid en een grote sponsor als Café de Colombia altijd een belangrijke rol. Maar in Ecuador heeft het tot nu toe altijd aan een wielercultuur ontbroken. Toch is er de laatste jaren een belangrijke kentering gaande. In 2014 werd Team Ecuador opgericht, een ploeg voor aanstormend talent die grotendeels bestaat uit Ecuadoraanse neo-senioren en uitkomt in de continentale circuits van de UCI. Daarmee is er een basis gecreëerd waardoor talent wel goed kan rijpen voordat ze de harde profwereld betreden.

Carapaz is via een voorganger van Team Ecuador – RPM Ecuador – en een Colombiaanse continentale ploeg bij de internationale top gekomen. Daarna reed hij enkele maanden voor de Spaanse talentenploeg Lizarte voordat hij daar in 2016 door Movistar werd weggeplukt, in eerste instantie als stagiar. Maar hij maakte in die eerste maanden genoeg indruk om voor 2017 zijn eerste profcontract aangeboden te krijgen. Het is daarmee de eerste Ecuadoraan die uitkomt in de World Tour.

CarapazMovistar6

Carapaz heeft bij het ontbreken van een echte kopman als Nairo Quintana of Alejandro Valverde in deze Giro een vrije rol gekregen en tot nu toe maakt hij dat waar. In de openingstijdrit verloor de klimgeit dan wel een minuut op Dumoulin, maar verder kon hij zich in de heuveletappes en de eerste bergetappe van donderdag goed handhaven tussen de favorieten.

“Carapaz schrijft geschiedenis in de Giro en pakt de witte trui”, kopt de Ecuadoraanse krant El Comercio deze vrijdag dan ook. Met zijn 24 jaar zal hij in deze Giro vooral moeten leren, maar hij is een grote favoriet om de witte trui naar Rome te brengen. De Nederlander Sam Oomen is daarbij één van zijn belangrijkste tegenstanders, maar die moet vooral zijn kopman Tom Dumoulin bijstaan, terwijl de Ecuadoraan een vrijbuitersrol heeft.

UPDATE 12/05: CARAPAZ WINT DE BERGETAPPE NAAR MONTEVERGINE DI MERCOGLIANO EN IS NU HELEMAAL EEN HELD IN ECUADOR!

https://platform.twitter.com/widgets.js

Carapaz

 

Nederlandse wereldkampioen in Ecuadoraanse chaos

1 reactie

Een vulkaan die op uitbarsten staat, Polen die in de hotelkamer naast hem tot diep in de nacht feestvieren en de late bekendmaking van het parcours konden Martijn Roest allemaal niet tegenhouden om in Ecuador opnieuw wereldkampioen ID Cycling te worden, voor wielrenners met een verstandelijke beperking.

image1(2)
Dit artikel van mijn hand is op 30 september verschenen in het Haarlems Dagblad.

Op een vlak circuit in de drukkend hete havenstad Guayaquil maakte Martijn het wel spannend. ,,Oh nee, hij heeft niet door dat het de laatste ronde is”, verzuchtte zijn vader en begeleider Ben Roest toen er nog een halve ronde te gaan was. Dat bleek gelukkig niet het geval. In de lange eindsprint wachtte de favoriete Martijn lang en stoof uiteindelijk zonder uit zijn zadel te komen zijn taaie Ecuadoraanse tegenstander Erick Sarango in de laatste meters voorbij. Zo won de goedlachse renner na 60 kilometer koers met slechts een paar centimeter verschil. ..Het was zwaar man, want ik heb heel weinig geslapen”, zei hij vlak na de finish met rood aangelopen en bezweet hoofd. ,,Ik had wel direct door dat ik gewonnen had.” Landgenoot Joannathan Duinkerke werd derde.

Martijn Roest, die via een crowdfundingactie van deze krant  naar Ecuador kon afreizen, verdedigde drie wereldtitels. Maar in de tijdrit kreeg hij al in de eerste ronde een lekke band. Hij werd toch nog knap vierde op slechts zeven seconden van het podium. Aan de afsluitende baanwedstrijden deed Martijn niet meer mee omdat zijn lijf niet goed wilde herstellen na de zware wegwedstrijd en vanwege de aanhoudende organisatorische chaos.

Hoogtekamer

Want chaos was het bij de Global Games in Ecuador. De wedstrijden zouden eigenlijk in de op 2800 meter hooggelegen hoofdstad Quito plaatsvinden en Martijn had zich dan ook in een speciale hoogtekamer voorbereid op de ijle lucht. Maar de dichtbij gelegen vulkaan Cotopaxi stond op het punt van uitbarsten en daarom is kort voor de wereldkampioenschappen besloten het hele evenement te verplaatsen naar de op zeeniveau gelegen miljoenenstad Guayaquil. ,,De stad is wel leuk, maar aan de cultuur moest ik in het begin wel een beetje wennen.”, vertelt Martijn twee uur na zijn wereldtitel gedoucht en wel in zijn hotel. ,,Ze doen allemaal zo rustig aan. Dus het is veel wachten en tot vlak voor de competitie was alles pas een beetje duidelijk. Eerder wisten ze nog niet of het doorging en waar het was.”

Dat kwam omdat meer dan de helft van het Ecuadoraanse organisatie-comité was opgestapt en een belangrijk deel van het geld bestemd voor de wedstrijden en de hotels verdwenen bleek. Tot overmaat van ramp werd Martijn in de nacht voor de wegwedstrijd tot 3 uur ‘s nachts uit zijn slaap gehouden door feestvierende Poolse basketballers in de hotelkamer naast hem. ,,Toen ik opstond had ik er geen plezier in. Ik dacht helemaal niet dat ik goed zou kunnen rijden en had me liever nog een paar keer omgedraaid.” Maar KNWU-trainer Tjeerd Mijzen hield de moed er de hele week in onder het motto: ,,Gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.”

Kwalificeren

Na terugkeer in Nederland gaat Martijn Roest zich proberen te kwalificeren voor het reguliere NK Baanwielrennen. “Ik mis thuis wel en zou hier niet nog langer willen blijven. In Nederland kun je dingen plannen en hier moet je maar afwachten. En we krijgen elke dag rijst en ik ben die rijst wel een beetje zat.”

 

Giro-winnaar Quintana wil af van clichés over Colombia en zijn jeugd

1 reactie

Colombia is apetrots op Giro-winnaar Nairo Quintana en de nieuwe wielerheld is op zijn beurt weer apetrots op Colombia: “Ik had nooit gedacht dat er zoveel Colombianen bij de finish zouden zijn. Het was erg belangrijk voor me om zoveel vlaggen te zien. Ik ben heel trots op mijn land […] Colombia is geen oorlog en geweld. Colombia is liefde!” 

Image

Ondanks een rijke wielergeschiedenis met grote renners als Herrera, Parra, Mejía, Soler en Botero won nog nooit eerder een Colombiaan de Giro d’Italia. Maar na een zware ronde met een aantal onvergetelijke bergetappes, waarin hij aan het begin ook nog een tijdje ziek was, kreeg de 24-jarige Nairo Quintana gisteren definitief de roze trui omgehangen.

‘Mijn volgende doel is de Tour’
“Het is één van de mooiste dagen van mijn leven. Ik ben verliefd geworden op de Giro”, zei Quintana na de huldiging. Maar gelijk daar achteraan zei de zo bescheiden ogende renner dat hij nu ook de Tour de France wil winnen: “Ik hou ook van de Tour. Die wedstrijd heeft me immers bekend gemaakt bij het grote publiek en is de belangrijkste ter wereld. Mijn volgende doel is dan ook het winnen van de Tour.”

Daarop moeten we overigens nog een jaar wachten. Want na zijn tweede plaats van vorig jaar en zijn Giro-winst nu slaat Quintana de Tour deze zomer over. Maar volgend jaar als de Tour de France in Utrecht start is hij wel van de partij en kunnen we de 1 meter 66 lange Colombiaan dus onder de Dom door zien fietsen.

Meer Colombiaans Giro-succes
Om het succes voor Colombia compleet te maken eindigde Rigoberto Urán ook nog eens als tweede en pakte Julián Arredondo het bergklassement. “Een historische triomf voor de Colombiaanse sport”, tweette president Juan Manuel Santos dan ook terecht “Nairo Quintana en Rigoberto Urán laten 47 miljoen harten sneller kloppen. Bedankt voor zoveel plezier!”

Image

De 47 miljoen harten zijn misschien wat overdreven, maar ik zag op Facebook en Twitter wel heel veel trotse berichten voorbij komen van Colombiaanse vrienden en kennissen van me die ik nooit eerder had verdacht van enige liefde voor de wielersport. De overwinning van Quintana werd gisteren dan ook op vele plekken gevierd in Colombia en kranten komen vandaag met extra bijlages.

Quintana rekent af met clichés
Quintana komt uit een eenvoudige familie van het platteland, maar hij wordt moe van alle cliché-verhalen dat hij zich aan de armoede heeft ontworsteld: “Het is absurd om te veronderstellen dat we niet genoeg eten hadden. We hadden fruitbomen en bewerkten een stukje land. Het feit dat ik van het platteland kom, betekent niet dat ik niet te eten had of dat ik zielig was”, zei hij vorig jaar.

Toch had zijn familie het niet makkelijk, zeker niet toen zijn vader na een auto-ongeluk gehandicapt raakte. Om geld voor de bus uit te sparen kreeg de puber Nairo een fiets. En dat was echt een geluk bij een ongeluk, want dankzij de terugweg elke dag van school 16 kilometer bergop is Quintana nu de heerser van de Giro geworden.

Image

De nieuwe wielerheld maakte dit weekend ook nog even van de gelegenheid gebruik om af te rekenen met het negatieve imago van Colombia: “Alle Colombianen moeten hiervan genieten en de rest van de wereld kan zien hoe ons land echt is. Het is niet oorlog, het is niet geweld, het is het tegenovergestelde, het is liefde. We zullen iedereen met open armen ontvangen, zodat ze ons prachtige land kunnen leren kennen.”

Puber Quintana kreeg fiets omdat bus te duur werd

2 reacties

Als puber kreeg Nairo Quintana een fiets, omdat de bus te duur werd. Hij voldoet daarmee volledig aan het cliché-beeld van een Colombiaanse wielrenner die zich hoog in de Andes aan de armoede weet te ontworstelen. Maar daarmee is het verhaal van de beste jongere in de Tour niet minder mooi.

Image

Apetrotse vader
De nu 23-jarige Colombiaanse klimgeit redde het zondagmiddag op de Mont Ventoux net niet tegen de ontketende Froome, maar hij vormt wél een serieuze bedreiging voor de podiumplek van Bauke Mollema in de Tour de France. Zijn gehandicapte vader is apetrots.

“Ik ken zijn discipline en wil om te winnen. We zijn trots, uitermate trots, op hem”, zegt Luis Quintana in de Colombiaanse krant El Tiempo. Acht jaar geleden raakte hij invalide na een ongeluk en daarom kan hij er nu ook niet bij zijn in de Tour.

Puber Nairo droomde al van grote ronden
Het leven van de familie Quintana werd een stuk zwaarder, toen vader Luis zijn baan als groente- en fruitverkoper moest opgeven. Maar het blijkt achteraf een geluk bij een ongeluk dat de bus te duur werd en de 15-jarige Nairo daarom een fiets kreeg om naar school op en neer te fietsen. De weg terug bestond uit een klim van zestien kilometer.

“Ik woonde in het dorpje La Concepción en elke dag probeerde ik sneller terug te rijden van school. Ik beeldde me in dat ik in een grote ronde aan het rijden was en het was altijd belangrijk om te winnen”, vertelt Quintana over zijn jeugd op ruim 2800 meter hoogte in het Andesgebergte.

´Witte trui handhaven is hoofddoel´
Nu wacht de Colombiaan een prachtige wielertoekomst. Dit voorjaar won hij al de Ronde van Baskenland en aan het begin van de laatste Tourweek staat hij zesde in het algemeen klassement met uitzicht op meer omdat er nog twee aankomsten bergop zijn.

Hoewel Quintana tijdens zijn Tourdebuut begon als superknecht voor Alejandro Valverde, rijdt de ijzersterke Movistar-ploeg nu volledig in zijn dienst. En zeker donderdag met twee beklimmingen van de Alpe d´Huez kan hij de posities van Mollema en Ten Dam bedreigen.

Image

Toch is zijn hoofddoel de witte trui als beste jongere te behouden: “Ik ben jong en weet niet hoe mijn lichaam zal reageren in de laatste week. Ik hoop in ieder geval mijn positie in het klassement en de witte trui te handhaven. Het team is blij met wat ik tot nu toe heb gedaan”, zei Quintana vandaag op de rustdag.

Armoede-cliché
Intussen grijpt zijn gehandicapte vader de populariteit van zijn zoon aan om op het allerhoogste politieke niveau een uitkering te regelen: “Ik sprak met president Juan Manuel Santos en vroeg hem om deze gunst. Het is niet zo dat ik sterf van de honger, maar ik ben gehandicapt en voel me erg ziek.”

Zoon Nairo Alexander Quintana Rojas ontstijgt met zijn fiets de armoede en daarmee voldoet hij volledig aan het cliché. Maar dat doet Bauke Mollema ook met al zijn gefiets tegen de wind in op het Groningse platteland tijdens zijn jeugd. Hun verhalen zijn er niet minder mooi om, toch?

HUP BAUKE! DALE NAIRO!

—————————————————————————————————————–
Lees hier meer over het Colombiaanse wielrennen:
Talentvolle Colombiaan in vrijwel latinoloze Tour
Nieuwe Colombiaanse klimgeiten in de Giro

Talentvolle Colombiaan in vrijwel latinoloze Tour

1 reactie

Een Braziliaan, een Costa Ricaan en twee Colombianen. Slechts vier renners houden de latino-eer hoog in de honderdste Tour de France die vandaag van start gaat. Maar daar zit wél een veelbelovende Colombiaanse klassementsrenner bij.

De hoogtijdagen van Café de Colombia in de jaren ´80 en begin jaren ´90 liggen al ver achter ons. Het nieuwe Team de Colombia dat wel een wildcard kreeg voor de Giro van dit jaar, doet niet eens mee aan de Tour. Ook Rigoberto Uran die dit jaar knap tweede werd in de Giro niet en die we vooral kennen van zijn Olympisch zilver vorig jaar toen hij de remmen dichtkneep voor Vinokoerov.

Hieronder korte portretjes van de vier latino´s die wél meerijden in de hopelijk zonder dopingschandalen overschaduwde jubileumtour. 

Nairo Alexander Quintana Rojas (Col, Movistar)
De sterkste latino in deze Tour is ongetwijfeld de jonge, maar uiterst talentvolle Colombiaan Quintana Rojas. Hij won dit jaar overtuigend de Koninginnerit én het eindklassement van de Ronde van het Baskenland. De 23-jarige Quintana debuteert in de Tour en moet vooral zijn kopman Alejandro Valverde bijstaan. Maar wellicht kan de Colombiaan in zijn kielzog een gooi doen naar tenminste een top-20-klassering en een bergetappe. Quintana Rojas staat hoe dan ook een mooie wielertoekomst te wachten.

Image
Beste prestatie in eindklassement Tour: – 
Beste prestatie in Tour-etappe: –

Andrey Amador (Cri, Movistar)
Twee jaar geleden was de nu 26-jarige Andrey Amador de eerste Costa Ricaan ooit die startte in de Tour. Hij kan redelijk klimmen en wordt daarom door het sterke Movistar goed genoeg bevonden om te knechten voor Valverde. Amador won vorig jaar een etappe in de Giro d’Italia en werd ook 3e in het bergklassement. Zijn broer Ivan was ook wielrenner, maar die heeft nooit aan grote Europese wedstrijden meegedaan.

Amador
Beste prestatie in eindklassement Tour de France: 166e in 2011
Beste prestatie in Tour-etappe: 11e in de 17e etappe in 2011

Murilo Antonio Fischer (Bra, FdJ)
De inmiddels 34-jarige Braziliaan Fischer rijdt al jaren anoniem mee in de grote rondes. Zo eindigde hij dit jaar als 147e in de Giro d’Italia en was een 25e plaats zijn beste uitslag in een etappe. We hoeven dan ook weinig van Fischer te verwachten deze Tour. Hij reed voorheen bij Garmin en is nu de enige buitenlander in de Franse avonturiersploeg Française des Jeux. De enige hoop voor Fisher is om per ongeluk in een ontsnapping te belanden tijdens een wandel-etappe, want hij kan redelijk sprinten.

Image
Beste prestatie in eindklassement Tour: 76e in 2008
Beste prestatie in Tour-etappe: 3e in 11e etappe in 2007

José Rodolfo Serpa Pérez (Col, Lampre)
Op 34-jarige leeftijd maakt José Serpa zijn debuut in de Tour. Wel reed hij al zeven keer de Giro d´Italia waarin hij in 2009 op de twaalfde plek eindigde. De Colombiaan is dan ook een hele behoorlijke renner in etappe-koersen, maar op zijn erelijst prijken vooral overwinningen in exotische ronden als de Ronde van Langkawi (2x), de Ronde van Venezuela en de Clasico Banfoandes.

Image
Beste prestatie in eindklassement Tour: –
Beste prestatie in Tour-etappe: –

—————————————————————–
Lees hier meer over sport in Zuid-Amerika:
Nieuwe Colombiaanse klimgeiten in de Giro
Ecuador-Argentinië 20-1
Schaatsen op de evenaar

Older Entries