Jara mogelijk toch gestraft voor ‘vinger-in-kont’-incident

3 reacties

De walgelijke actie van de Chileense verdediger Gonzalo Jara is het gesprek van de dag in Zuid-Amerika en niet de uiteindelijke 1-0 winst van het sterke Chili op Uruguay. Hij stak in de 61e minuut van de eerste kwartfinale van de Copa América duidelijk zichtbaar zijn vinger in de kont van tegenstander Cavani. Het ontging de scheidsrechter, maar CONMEBOL stelt nu een onderzoek in, zodat Jara mogelijk alsnog gestraft wordt.

Jara Cavani

De Uruguyaanse spits reageerde op de smerige provocatie met een nauwelijks waarneembaar duwtje en toen Jara zich daarop theatraal liet vallen kreeg Cavani rood. En vlak voor tijd werd zijn ploeggenoot Jorge Fucile ook nog eens uit het veld gestuurd. Tot woede van heel Uruguay

“Er is fotografisch en videobewijs van hoe hij geprovoceerd werd door Jara. Ik verwijs naar die beelden, dat is de waarheid van wat er vandaag gebeurd is”, zei bondscoach Oscar Tabárez na afloop. “Met tien man werd het voor ons erg moeilijk. Het was het kantelpunt in de wedstrijd.”

Bekijk de actie van Jara tegen Cavani hier:

Chili was overigens al de hele wedstrijd duidelijk sterker, maar wist pas de beslissende 1-0 te scoren in de 81e minuut, nadat Cavani met rood was weggestuurd. Door de nederlaag zit titelverdediger Uruguay voor het eerst sinds 1997 niet bij de laatste vier van de Copa América.

Chili lacht om incident
In Chili heerst vooral trots op het bereiken van de halve finale en wordt er gelachen om de actie van Jara. Zoals op dit plaatje waarop Jara zegt: “Cavani, kijk eens wat ik hier voor je heb!”

Jara

Of de voorpagina van de krant La Cuarta met als onderschrift “Vinger (duim) omhoog voor Chili!”

Cuarta

Of deze met Luis Suaréz die op de dag af precies een jaar geleden zijn Italiaanse tegenstander beet en daarom nog altijd geschorst is voor interlandvoetbal: “Met mij erbij was dit nooit gebeurd”

Suarez

Nieuwe onderbroek voor wedstrijden tegen Chili”
Nieuwe onderbroek

Advertenties

Latino-WK-update | Defensie Chili uiterst kwetsbaar en vorm Uruguay nog ver weg

2 reacties

Oranje-tegenstander Chili stond gisteravond na ruim een kwartier spelen met 0-2 achter in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Egypte. Ondanks dat de Chilenen uiteindelijk nog met 3-2 wonnen, oogde de verdediging de hele oefenpot uiterst wankel. Ook de WK-vorm van Uruguay is nog ver te zoeken. Tegen Noord-Ierland bleef de halve finalist van vier jaar geleden steken op een magere 1-0.

Egypte - Chili

Chili – Egypte 3-2
12′ Mohamed Salah 0-1
16′ Khaled Kamar 0-2
26′ Marcelo Diaz 1-2
60′ Eduardo Vargas 2-2
78′ Eduardo Vargas 2-3

Voor een matig gevuld stadion in de hoofdstad Santiago maakte Chili een hele slordige indruk in de oefenwedstrijd tegen Egypte. De Chilenen leden vooral op het middenveld veel balverlies en gaven achterin zeeën van ruimte weg. Als ze ook op die manier gaan verdedigen op 23 juni dan heeft Oranje een makkie.

Dat onderschreef ook Barcelona-aanvaller Alexis Sánchez na de wedstrijd: “Als we zo spelen op het WK, dan zal het ons slecht vergaan. Er is maar één WK en dan kunnen we het ons niet permitteren zulke fouten te maken.”

Egypte profiteerde in het eerste kwartier twee keer van het slechte verdedigen van Chili. Daarop daalde een fluitconcert neer op het Chileense elftal dat op de nog altijd geblesseerde sterspeler Arturo Vidal na in zijn sterkste opstelling speelde.

Toch viel er ook nog wel wat te genieten voor de toeschouwers in ‘Estadio Nacional Julio Martínez Prádanos’  De 1-2 van Marcelo Díaz nog ruim voor rust was prachtig en uit de beide goals van Eduardo Vargas in de tweede helft bleek hoe koelbloedig de spits is.

Maar doordat de Chilenen de bal ook regelmatig bleven inleveren bij de Egyptenaren bleef het achterin vrouwen en kinderen eerst. Er is dan ook nog een hoop werk te doen, concludeert trainer Jorge Sampaoli:

“Er moet veel gecorrigeerd en geoptimaliseerd worden. We verloren de bal heel snel en werden blootgesteld aan de snelheid van de Egyptenaren. Als we ook zo slordig spelen op het WK, krijgen we dezelfde problemen tegen snelle tegenstanders.”

Bekijk hier zelf de hoogtepunten van de oefenwedstrijd:

Opstelling Chili (3-5-2):
Bravo – Albornoz, Jara, Medel – Beausejour (57′ Pinilla), Gutiérrez, Diaz (46′ Mena), Isla (76′ Fuenzalida), Aránguiz (85′ Carmona) – Vargas (88′ Orellana), Sánchez

Uruguay – Noord-Ierland 1-0
62′ Christian Stuani 1-0

Ook Uruguay is nog ver verwijderd van de WK-vorm. Vooral in de eerste helft verliep de oefenwedstrijd tegen het traditioneel uiterst simpel voetballende Noord-Ierland erg moeizaam. Na rust kwamen er meer kansen, maar echt indruk maakte de Uruguayanen geen moment.

Het is voor de selectie van Tabárez te hopen dat Luis Suárez op tijd herstelt van zijn knie-operatie, want als doelpuntenmaker maar vooral als aanjager is hij eigenlijk onmisbaar voor dit Uruguay.

Diego Forlán die vier jaar geleden nog werd uitgeroepen tot beste speler van het WK was nu zijn vervanger in het basisteam, maar die lijkt met 35 jaar echt te oud aan het worden om het hoge tempo nog aan te kunnen.

Al denkt Forlán daar zelf heel anders over: “Vriendschappelijke wedstrijden moet je wel met een zekere intensiteit spelen, maar nooit op 100%. We zijn er allemaal op gefocust om goed op het WK te arriveren.”

Forlán

Voor Uruguay rest komende woensdag nog een oefenwedstrijd tegen Slovenië en daarna kunnen ze hun borst nat gaan maken voor de loodzware poule met Engeland, Italië en Costa Rica.

“Tegen Italië en Engeland kunnen we niet vriendschappelijk spelen zoals we vanavond hebben gedaan”, zei coach Óscar Tabárez na de wedstrijd. “Maar zij ook niet tegen ons. Nu hadden we te maken met een tegenstander die veel defensieve maatregelen had genomen.”

Opstelling Uruguay (4-4-2):
Muslera – Cáceres (73′ A. Pereira), Coates (46′ Giménez), Lugano, M. Pereira – Rodríguez, Arévalo, Gargano (74′ Pérez), Ramírez (65′ Hernández), Forlán (46′ Stuani), Cavani (65′ Lodeiro)

Portretten van de mogelijke Zuid-Amerikaanse WK-tegenstanders van Oranje

2 reacties

Wat staat Nederland te wachten als het vrijdagmiddag één van de zes Zuid-Amerikaanse WK-deelnemers loot? Organisator Brazilië heeft uiteraard het thuisvoordeel, maar ook Argentinië, Colombia, Uruguay, Chili en mijn eigen Ecuador zullen beter presteren op eigen continent. Hieronder korte portretjes van alle Zuid-Amerikaanse deelnemers in volgorde van de door mij ingeschatte sterkte na het volgen van vrijwel de hele kwalificatie.

1. Brazilië
Neymar

Sterspeler: Neymar da Silva Santos Júnior
Bondscoach: Luis Felipe Scolari
Bijnaam: Goddelijke Kanaries 

Eindplaats kwalificatiepoule: – (automatisch geplaatst)
Huidige plek FIFA-wereldranglijst: 10e

Beste prestatie op WK: winnaar (1958, 1962, 1970, 1994 en 2002)

IJzersterke selectie
De Goddelijke Kanaries zijn voor mij de grote favoriet in eigen land. De 3-0 overwinning op Spanje in de finale van de Confederations Cup afgelopen zomer was een duidelijk bewijs van de kracht van de Brazilianen. Dat poetste de matige resultaten in de oefenwedstrijden de laatste twee jaar in één klap weg.

De druk zal immens zijn, maar als je ziet uit welke spelers bondscoach Scolari kan kiezen en voor welke clubs die uitkomen lopen de rillingen over je rug.

Verdediging: Dani Alves (Barcelona), Thiago Silva (Paris St. Germain), David Luiz (Chelsea), Marcelo (Real Madrid), Maicon (AS Roma), Dante (Bayern München) en Maxwell (Paris St. Germain)

Middenveld: Kaká (AC Milan), Ramires (Chelsea), Oscar (Chelsea), Paulinho (Tottenham), Hernanes (Lazio), Luis Gustavo (Wolfsburg) en Lucas Leiva (Liverpool)

Aanval: Neymar (Barcelona), Hulk (Zenith St. Petersburg), Robinho (AC Milan), Wilian (Chelsea) en Jô (Atletico Mineiro)

Dit is alleen maar een greep uit de keuzemogelijkheden voor Scolari, ook in de Braziliaanse competitie zelf loopt nog genoeg talent rond dat zomaar een plekje zou kunnen veroveren in de selectie. De zwaarste klus wordt het kiezen van de beste elf spelers en er dan een hecht elftal van te maken.

Maar Nederland moet wat mij betreft duimen niet Brazilië te loten vanmiddag, want onze verdediging lijkt mij op geen enkele manier opgewassen tegen het Braziliaanse voetbalgeweld.

2. Argentinië
Messi

Sterspeler: Lionel Messi
Bondscoach: Alejandro Sabello
Bijnaam: Albicelestes
Eindplaats kwalificatiepoule: 1e
Huidige plek FIFA-wereldranglijst: 3e
Beste Prestatie op WK: winnaar (1978 en 1986)

Kan Messi het elftal bij de hand nemen?
Argentinië pakte onbedreigd de eerste plaats in de Zuid-Amerikaanse kwalificatiepoule. Daarbij boekten Messi en de zijnen een aantal ruime overwinningen op andere WK-deelnemers als Uruguay (3-0), Chili (4-1) en Ecuador (4-0).

De grote vraag komende zomer wordt of Lionel Messi eindelijk ook écht kan schitteren in het nationale elftal. Ook al speelt hij af en toe heus ijzersterk, grote prijzen zoals zijn grote voorganger Diego Armando Maradona heeft hij nog niet gepakt met Argentinië.

Messi hoeft het gelukkig niet alleen te doen komende zomer in buurland Brazilië. In de aanval weet hij Agüero en Higuaín naast zich en met verder ook nog topspelers als Mascherano, Maxi Rodriguez, Di Maria en Zabaleta is het elftal in de breedte op papier sterker dan het Argentinië dat Maradona in 1986 naar de wereldtitel leidde.

Maar sinds de finaleplaats in 1990 is Argentinië nooit meer verder gekomen dan de kwartfinale. En ondanks de genoemde dikke overwinningen tijdens de kwalificatie waren er ook genoeg wedstrijden waarin de Argentijnen een zwakke indruk maakten.

Een absolute topfavoriet als Spanje, Duitsland of Brazilië is Argentinië daarom wat mij betreft niet, maar het voert wel de hele groep sterke landen aan die daar vlak achter komt.

3. Uruguay
Cavani en Suarez

Sterspelers: Edinson Cavani en Luis Suárez
Bondscoach: Oscar Tabárez
Bijnaam: La Celeste

Eindplaats kwalificatiepoule: 5e
Huidige plek FIFA-wereldranglijst: 6e

Beste Prestatie op WK: winnaar (1930 en 1950) 

Klein landje, groots voetbal
Ook al wonen er maar 3,5 miljoen mensen voor mij zijn de Uruguayanen een hele gevaarlijke outsider voor de wereldtitel. Vier jaar geleden werden ze pas in de halve finale uitgeschakeld door Oranje en een jaar later wonnen ze de Copa América met opnieuw de inmiddels op leeftijd zijnde Diego Forlán als grote uitblinker.  Maar de andere absolute sterspelers Edinson Cavani en Luis Suárez zijn er sindsdien alleen maar sterker op geworden.

Toch verliep de kwalificatie moeizaam. Uruguay eindigde als vijfde in de Zuid-Amerikaanse WK-groep. Daardoor was een barrage-wedstrijd tegen Jordanië nodig, maar daar walste de Uruguayanen in de uitwedstrijd gelijk met 0-5 overheen.

Maar op mij maakte Uruguay vooral ongelooflijk veel indruk tijdens de cruciale kwalificatiewedstrijd tegen Colombia afgelopen september. Ze verdedigden ijzersterk en speelden hard doch fair op het middenveld en vooral Luis Suárez ging werkelijk 90 minuten lang als de brandweer. Uruguay won met 2-0 en in die vorm en met die inzet kunnen ze zeker op eigen continent iedereen verslaan.

4. Colombia
Falcao

Sterspeler: Radamel Falcao
Bondscoach: José Pekerman (Arg)
Bijnaam: Los Cafeteros
Eindplaats kwalificatiepoule: 2e
Huidige plek FIFA-wereldranglijst: 4e
Beste Prestatie op WK: achtste finales (1990)

Maakt hoge verwachtingen zelden waar
De Nederlandse bondscoach Louis van Gaal zei voorafgaand aan het oefenduel in Amsterdam onlangs Colombia niet zo heel hoog in te schatten. Ik denk dat hij daar gelijk in heeft, ondanks de vierde plek van Colombia op de FIFA-wereldranglijst en hun tweede plek tijdens de Zuid-Amerikaanse WK-kwalificatie. Natuurlijk hebben de Colombianen met Falcao wél een spits van absolute wereldklasse in huis en ook nog heel aardige andere spelers als Zapata (Milan), Rodriguez (Monaco) en Martinez (Porto).

Maar zoals ze ook lieten zien in het in 0-0 geëindigde oefenpotje tegen Oranje is het team als geheel absoluut nog geen wereldtop. Net als veel andere Zuid-Amerikaanse teams heeft Colombia altijd moeite gedisciplineerd te spelen. Veel harde overtredingen en snel uit hun evenwicht. Historisch gezien heeft Colombia ook nooit goed gepresteerd op een WK, zelfs niet met toppers destijds als Asprilla en Valderrama.

Als Colombia zich al kwalificeert wordt er altijd heel veel van het team verwacht. Na het dramatisch verlopen WK in 1994 leidde dat zelfs tot het doodschieten van verdediger Andrés Escobar die met een eigen doelpunt verantwoordelijk werd gehouden voor de uitschakeling.

Ook nu de Colombianen zich voor het eerst sinds 1998 weer hebben geplaatst is de gekte weer losgebarsten. Veel Colombianen geloven dat alles mogelijk is komende zomer in Brazilië. Ook volgens de Argentijnse bondscoach José Pekerman beschikt het land nu over een grote hoeveelheid topspelers met een perfecte mentaliteit.

5. Chili
Sanchez
Sterspeler: Alexis Sánchez
Bondscoach: Jorge Sampaoli (Arg)
Bijnaam: La Roja

Eindplaats kwalificatiepoule: 3e
Huidige plek FIFA-wereldranglijst: 15e

Beste Prestatie op WK: 3e (1962)

Degelijke ploeg, kan poule overleven
Echte wereldtoppers zoals in het verleden Iván Zamarano en Marcelo Salas heeft Chili niet meer. Maar met o.a. Barcelona-aanvaller Alexis Sánchez, Juventus-middenvelder Arturo Vidal en Eduardo Vargas van Grêmio herbergt de huidige selectie toch heel wat kwaliteit.

Chili heeft dan ook een stabiele kwalificatie achter de rug en maakte onlangs grote indruk om Wembley door Engeland met 0-2 te verslaan dankzij twee doelpunten van Sánchez. De Chilenen zullen geen wereldkampioen worden, maar als het een beetje mee zit met de loting dan moeten we niet verbaasd zijn als ze de kwartfinale halen.

Twente-speler Felipe Gutiérrez die het dit seizoen goed doet in de eredivisie zit wel vrijwel altijd bij de selectie, maar heeft geen basisplaats. Hij heeft nog ruim een half jaar om de Argentijnse bondscoach Sampaoli te overtuigen dat hij wél in het elftal thuis hoort.

6. Ecuador
Valencia

Sterspeler: Antonio Valencia
Bondscoach: Reinaldo Rueda (Col)
Bijnaam: La Tricolor (La ‘Tri’)

Eindplaats kwalificatiepoule: 4e
Huidige plek FIFA-wereldranglijst: 23e

Beste Prestatie op WK: achtste finale (2006)

Hoop doet leven
Een oom van mijn vrouw zei dat voor Ecuador alles mogelijk is op het WK, zelfs wereldkampioen worden. Maar dat is echt ‘wishful thinkin’. Ecuador heeft best een aardig elftal, maar mag de handen dicht knijpen als ze net als in 2006 weer de tweede ronde kunnen halen. Zoals altijd heeft Ecuador de punten vooral weer in eigen huis gehaald in het op 2850 meter hoog gelegen Quito.

Antonio Valencia van Manchester United is de absolute sterspeler, maar veelzeggend is dat hij het rugnummer 7 bij de Mancunians op eigen verzoek heeft ingeruild omdat hij niet de last wil dragen van illustere voorgangers als Best, Cantona, Beckham en Ronaldo.

Zijn maatje in de aanval ‘Chucho’ Benítez overleed afgelopen zomer plotseling in Qatar door een hartstilstand na een verwaarloosde blindedarmontsteking. De overgebleven aanvallende spelers waar jullie op moeten gaan letten zijn topscorer Felipe Caicedo en Jefferson Montero. Vitesse-speler Renato Ibarra is meestal invaller.

Oefenwedstrijden tegen Spanje en Duitsland gingen dit jaar kansloos verloren, maar tegen het ijzersterke Argentinië werd wel twee keer gelijkgespeeld en in en tegen Portugal zelfs gewonnen.  Oom Raúl Prieto herinnert mij er dan ook aan dat er altijd verassingen zijn op het WK, zoals Zuid-Korea, Kroatië, en Bulgarije ooit de halve finale haalden: “Waarom zou Ecuador dat niet kunnen?”

Ik hoop het van harte, want ik ben zelf inmiddels ook Ecuadoraan. Maar ik geef helaas heel weinig voor hun kansen. Ecuador moet het echt hebben van individuele oprispingen, want combinatie-voetbal en gedisciplineerd verdedigen heb ik ze nog nooit zien doen.