Drugsstad Medellín veranderd in meest innovatieve stad ter wereld

3 maart 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws , , , 2 reacties

Het Colombiaanse Medellín is in nog geen twintig jaar tijd veranderd van een door geweld van het drugskartel van de beruchte Pablo Escobar geteisterde stad in de meest innovatieve stad ter wereld. Die titel is het afgelopen weekend vol trots gevierd. Maar wat is het geheim van die enorme omslag in de Stad van de Eeuwige Lente?

In een competitie georganiseerd door de Wall Street Journal en Citi is Medellín afgelopen vrijdag ten koste van New York en Tel Aviv door bijna één miljoen online-stemmers verkozen tot stad van het jaar.

Image

Metro en innovatieve kabelbaan
Medellín heeft zo’n 2,5 miljoen inwoners en wordt met name geroemd om het in ijltempo ontwikkelde transport-systeem dat de reistijden drastisch heeft verkort.

Het gaat dan om de metro, maar vooral ook om de kabelbaan die de hoger gelegen armere delen van de stad verbindt met het centrum. Daardoor heeft de stad veel meer samenhang gekregen

Parken en bibliotheken
Verder zijn de organisatoren van de verkiezing onder de indruk van de gigantische sociale ontwikkeling en de vele prachtige parken, bibliotheken, scholen en het interactieve wetenschapsmuseum die de afgelopen twee decennia uit de grond zijn gestampt. En dat in een stad waar eind jaren ’80 nog gemiddeld vierduizend moorden per jaar werden gepleegd.

Trots op ontwikkeling
Juist daarom vieren de inwoners de titel dit weekend vol trots, ook al is het niet meer dan een internetverkiezing. En ook al is dat ‘meest innovatieve’ een relatief begrip, want er is vooral gekeken naar de enorme ontwikkeling die de stad heeft doorgemaakt en niet naar de absolute stand van de innovatie.

Burgemeester Aníbal Gaviria wijst in een reactie expliciet op het gewelddadige verleden toen drugsbaron Pablo Escobar het nog grotendeels voor het zeggen had in de stad: “Medellín is een stad die ondanks alle problemen in het verleden zichzelf constant opnieuw heeft uitgevonden en dat is een inspiratie voor alle andere steden in Colombia en de hele wereld.”

Enthousiaste zakenlieden, acteurs en musici
Ook alle zakenlieden, acteurs en musici die de campagne vol enthousiasme hebben ondersteund, reageren zoals het gepassioneerde latino’s betaamt:

“Het vervult mij met enorme trots dat ik ben geboren en opgegroeid in een stad die zich nu kan meten met metropolen als New York en Tel Aviv. Dat brengt niet alleen trots met zich mee, maar ook een enorme verantwoordelijkheid”, stelt actrice Isabel Estrada.

Nog veel te doen
Ondanks alle trots zijn alle inwoners er van doordrongen dat er nog veel moet verbeteren in Medellín. Huisvesting heeft nu prioriteit, want er zijn nog steeds veel te veel armoedige woningen.

De titel ‘meest innovatieve stad ter wereld’ is in elk geval een enorme stok achter de deur voor verdere verbeteringen erkent de burgemeester: “We moeten onszelf in de toekomst steeds opnieuw blijven uitvinden, want nu kijkt de hele wereld mee.”

De hele wereld kijkt mee is misschien wat overdreven, maar tenminste zullen jullie als lezers van mijn blog Medellín vanaf nu niet alleen meer met drugs associëren.

Ook zonder Chávez strijd tegen ‘kapitalistische bloedzuigers’

1 maart 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , , , 3 reacties

“We moeten elkaar liefhebben en helpen, hoe moeilijk dat ook is met al die kapitalistische bloedzuigers”. Vice-president Nicolás Maduro werkt duidelijk aan zijn socialistische profiel als beoogd opvolger van de doodzieke Hugo Chávez. Overal in Venezuela hangen inmiddels grote posters van Maduro, die gisteren duidelijk maakte dat Chávez nu echt voor zijn leven aan het vechten is.

Nicolás Maduro

Uit de manier waarop Maduro praat, blijkt dat hij al langzaam afscheid aan het nemen is van Chávez: “Onze commandant is nu zo ziek, omdat hij zijn leven heeft gegeven voor mensen die niks hebben.”

Toen hij gisteren liet weten dat Chávez voor zijn leven vecht, nam hij het woord herstel niet meer in de mond. Eerder gingen opmerkingen over de moeizame strijd die de president voert tegen kanker wel altijd gepaard met optimisme over zijn herstel.

De mysterieuze doodsstrijd van Chávez
Er doen dan ook steeds meer geruchten de ronde over de situatie van Chávez. Zo zei een ex-ambassadeur van Panama eerder deze week van hooggeplaatste regeringsfunctionarissen te hebben gehoord dat Chávez al sinds 30 december hersendood is. Afgelopen zondag zou hij op initiatief van zijn dochters zelfs zijn losgekoppeld van alle machines.

Volgens het Spaanse ABC ligt Chávez inmiddels niet meer in het Militair Hospitaal van Caracas om daar verder behandeld te worden, maar is hij overgebracht naar het presidentieel verblijf op het eiland La Orchila. Beide verhalen zijn nog op geen enkele manier bevestigd.

Studentenprotesten
Venezolaanse studenten eisen in demonstraties de waarheid over de gezondheidstoestand van Chávez. Hij heeft al bijna drie maanden geen enkel levensteken gegeven, behalve drie tweetjes waarvan het nog maar de vraag is of die van hemzelf afkomstig waren.

Volgens de nu voor de vierde dag op rij protesterende studenten moet Chávez zich in het openbaar vertonen en snel weer aan het werk en anders moet de regering erkennen dat hij het land niet mee kan leiden.

Studentenprotest Venezuela

Nieuwe verkiezingen in aantocht
Er zijn duidelijke aanwijzingen dat de regering zich aan het klaarmaken is voor nieuwe verkiezingen. De straten hangen inmiddels vol met posters van de besnorde vice-president Maduro, die door Chávez zelf is aangewezen als opvolger tijdens zijn laatste openbare optreden begin december.

Uit de laatste peilingen blijkt dat voormalig buschauffeur Maduro de presidentsverkiezingen gaat winnen als ze nu worden gehouden. Hij zou dan 50% van de stemmen halen tegen 36% voor oppositieleider Henrique Capriles.

Zelfvertrouwen bij Capriles
Capriles verloor in oktober nog de laatste presidentsverkiezingen van Chávez, maar heeft er na zijn winst bij latere regionale verkiezingen tegen twee voormalig vice-presidenten alle vertrouwen in:

“Ik heb al twee vice-presidenten vermorzeld, laat die derde maar komen!”, zei hij eerder deze week strijdlustig.

Memo VS over overgangsproces
De Verenigde Staten hebben al een memo klaarliggen voor het overgangsproces als Hugo Chávez straks niet alleen in de praktijk, maar ook formeel president-af is. Dat liet de Amerikaanse vertegenwoordigster voor Latijns-Amerika Roberta Jacobson gisteren weten.

“Het belangrijkste is dat er vrije, open en rechtvaardige verkiezingen worden georganiseerd”, stelt ze. “En we hopen dat we over een paar jaar concretere hulp kunnen bieden”.

Chávez vergeleek Bush met duivel
Jacobson doelt daarmee op de nu nog gespannen verhouding tussen de kapitalistische VS en het streng-socialistische Venezuela, mede ook door alle tirades van Hugo Chávez in het verleden.

Zo zei hij tijdens een VN-vergadering ooit over George W. Bush: “De duivel was hier gisteren. Het ruikt vandaag nog naar zwavel.”

Bush en Chávez

Kapitalistische bloedzuigers
Nicolás Maduro heeft in Chávez in elk geval een goede leermeester gehad in het heftig afkeuren van het kapitalisme. Ook al zegt hij het met minder stemverheffing dan ‘El Comandante’, zijn teksten zijn er niet minder scherp om:

“Het socialisme moet een spirituele dimensie hebben. We moeten elkaar liefhebben en helpen. Alleen dan kunnen we een echte samenleving bouwen, hoe moeilijk dat ook is met al die kapitalistische bloedzuigers.”

Hugo Chávez kan zijn mysterieuze doodsstrijd dus gerust opgeven in de wetenschap dat het met zijn gedachtegoed wel snor zit bij beoogd opvolger Nicolás Maduro.

Pensioenleeftijd Cuba blijkt 86 jaar

24 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , , 3 reacties

Het einde van het tijdperk Castro dat begon in 1959 is in zicht. De 81-jarige president Raúl Castro kondigde gisteravond aan het na zijn nieuwe regeringstermijn van vijf jaar voor gezien te houden. Hij wees ‘benjamin’ Miguel Díaz-Canel aan als eerste vice-president en daarmee beoogd nieuw leider van Cuba.

“Wat het meest tot tevredenheid stemt is dat we in alle rust en volle overtuiging de verantwoordelijkheid voor het verder uitbouwen van het socialisme kunnen overdragen aan nieuwe generaties”, zei Raúl Castro tijdens zijn toespraak in het ‘parlement’ na zijn herbenoeming als president.

Image

Afgelopen vrijdag hintte Castro al op zijn pensioen en nu blijkt hij zijn eigen pensioenleeftijd dus op 86 te hebben gesteld. Als hij voor het verstrijken van zijn nieuwe regeringstermijn niet al overlijdt natuurlijk.

Maar gezien de energie die hij uitstraalde tijdens zijn speech zal het zo’n vaart niet lopen. Raúl is geen frisse revolutionair meer, maar zeker ook niet te vergelijken met andere terugtredende leiders als de paus en Hugo Chávez.

Relatief korte toespraak
Zijn toespraak duurde overigens niet meer dan een klein half uurtje. Een schril contrast met oudere broer Fidel, die nog altijd in het Guinness Book of Records staat met een speech van zeven uur en tien minuten tijdens het Communistische Partijcongres in 1986.

Raúl had gisteravond ook niet de agressieve stijl van Fidel, maar was wel trouw aan zijn gedachtegoed ondanks de aanzwellende kritiek daarop:

“Ik ben niet tot president gekozen om het kapitalisme her in te voeren op Cuba en ook niet om de Revolutie te verraden. Ik ben herkozen om het socialisme te verdedigen, te onderhouden en voort te zetten en niet om het te vernietigen.”

Cynische reactie dissidente Yoani Sánchez
De dissidente blogster Yoani Sánchez reageert vanuit Brazilië tamelijk cynisch op de aanstelling van de nu 52-jarige kroonprins Díaz-Canel: “Zijn benoeming is een stap voorwaarts voor Cuba. Niet uit ideologisch oogpunt, maar wel omdat we nu eindelijk een vice-president hebben van onder de tachtig.”

Het voorzichtige hervormingsproces dat Raúl Castro heeft ingezet gaat Sánchez en andere tegenstanders van de regering veel te langzaam. In dat opzicht wel bijzonder dat de Castro-brothers zich nog steeds revolutionairen noemen, want hun socialistische revolutie duurt al 62 jaar!

‘Groentje’ Díaz-Canel draait al lang mee 
Miguel Díaz-Canel is de eerste vice-president die na de machtsgreep van Fidel Castro is geboren. Ondanks dat hij relatief een groentje is, draait de vijftiger al tientallen jaren mee in de partij. Díaz-Canel is van oorsprong elektrotechnicus en was al minister van hoger onderwijs onder Castro.

Miguel Díaz-Canel (midden) tijdens zijn ministerschap in 2010

Als beoogd opvolger van de Castro-brothers moet hij de ‘revolutie’ voortzetten, maar om Cuba echt de 21e eeuw in te helpen zal dat vooral betekenen dat hij het trage hervormingsproces flink moet versnellen.

Achterhaalde dromen
Want nog meer jaren van onvrijheid en toenemende armoede zullen de Cubanen niet pikken en zeker niet van iemand die niet Castro heet van achteren.

De revolutionaire dromen van Fidel Castro en Che Guevara uit de jaren vijftig hebben inmiddels nu eenmaal een langere grijze baard dan Fidel zelf.

Wie het Spaans machtig is kan hier de hele speech van Raúl Castro nalezen.

Zien we Chávez alleen nog terug in een houten kist?

21 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , 1 reactie

“Ik heb hem niet gezien, alleen zijn artsen en familie”, moest Evo Morales toegeven over het bezoek dat hij gisteren wilde brengen aan de in Venezuela teruggekeerde Hugo Chávez. Nu zelfs een bevriende president die er duizenden kilometers voor reist hem niet kan zien, wordt het vermoeden dat de ooit zo krachtige Chávez echt op sterven ligt alleen maar groter.

“Dat Hugo Chávez stiekem het land weer binnen is gekomen, zonder enig bewijs van zijn fysieke aanwezigheid, staat in schril contrast tot zijn normaal gesproken zo bombastische en pompeuze stijl”, stelt een vooraanstaande politicoloog in Venezuela.

Hugo Chávez

Hugo Chávez vorige week met zijn dochters op Cuba

Er is inmiddels dan ook lichte teleurstelling onder zijn maandag nog zo enthousiaste aanhang. En de oppositie eist na bijna twee-en-een-halve maand eindelijk duidelijkheid over de toekomst van Hugo Chávez als president.

Vraagtekens bij verrassende terugkeer
Toen Chávez maandag ineens op Twitter aankondigde dat hij was teruggekeerd in Venezuela, was de grote vraag al waarom. Het Hooggerechtshof liet desgevraagd weten dat hij als grote winnaar van de verkiezingen in oktober elk moment alsnog kan worden beëdigd voor zijn nieuwe regeringstermijn.

Maar nu hij behalve drie tweets maandag en twee foto’s afgelopen vrijdag verder nog steeds geen enkel levensteken wil geven aan zijn politieke vrienden en aanhangers, lijkt het er steeds meer op dat hij alleen maar naar huis is gekomen om rustig dood te kunnen gaan.

Doodsstrijd
Zelf twitterde Chávez afgelopen maandag: “We zijn opnieuw in het Venezolaanse vaderland. Dank aan  God en mijn geliefde volk. Hier gaan we verder met de behandeling.” Maar verder geen woord over zijn gezondheidstoestand of over zijn presidentschap.

De laatste summiere mededeling van vice-president Nicolas Maduro was dat Chávez een ‘permanent gevecht’ voert. Dat mag gerust geïnterpreteerd worden als een doodsstrijd na zijn inmiddels vierde operatie tegen kanker. Anders valt ook moeilijk verklaren dat hij zich ook na zijn terugkeer uit Cuba zo afsluit voor de buitenwereld.

Roep om openbaar optreden
De roep dat Chávez in het openbaar moet verschijnen en openheid van zaken moet geven klinkt daarom van steeds meer kanten. “Het mysterie rond zijn situatie wordt met zijn terugkeer niet kleiner, maar juist groter”, schrijft oppositiekrant Tal Cual. “Hij is zo dichtbij, maar lijkt zo ver weg.”

Collega Wies Ubags meldt vanuit Venezuela dat studenten naar het militair ziekenhuis willen gaan waar de doodzieke president verblijft, als hij niet binnen een paar uur bewijst dat hij het land regeert.

Houten kist
President Evo Morales van Bolivia zei na zijn bezoek aan Caracas van gisteren nog dat hij hoopt dat “mijn broeder Chávez snel weer kan gaan regeren en zijn revolutie in Venezuela kan voortzetten”.

Maar dat lijkt tegen beter weten in, want na al die maanden van geheimzinnigheid en totale afzondering, is het veel waarschijnlijker dat we Hugo Chávez alleen nog in het openbaar zien in een houten kist.

Spanje woedend over nationalisatie luchthavens Bolivia

20 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , , , 2 reacties

Op het ene moment ben je nog de trotse eigenaar van de drie grootste Boliviaanse luchthavens en op het volgende moment heeft de politie je kantoren bezet omdat president Morales je bedrijf heeft genationaliseerd. Spanje is woedend dat Bolivia zonder enige aankondiging vooraf luchthavenbeheerder Sabsa nationaliseert. 

Militairen op Boliviaanse vliegvelden

“We gaan de relaties met Bolivia heroverwegen”, waarschuwt het Spaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Ook de EU waarschuwt de Boliviaanse regering dat deze en eerdere nationalisaties een heel negatief signaal zijn voor investeerders.

Investeringsafspraken niet nagekomen
President Morales kondigde maandag aan het in Spaanse handen zijnde Sabsa in staatseigendom te nemen en liet gelijk de politie en het leger de controle van de luchthavens van La Paz, Santa Cruz and Cochabamba overnemen.

De joint-venture van twee Spaanse bedrijven rekent volgens Morales veel te hoge tarieven voor gebruikers en houdt zich niet aan de afspraken over investeringen. Zo zou Sabsa $26 miljoen investeren tussen 2006 en 2011 om de luchthavens te verbeteren, maar kwam het niet verder dan $5,6 miljoen.

Compensatie voor plotselinge nationalisatie
De regering van Bolivia belooft een onafhankelijk bureau een eerlijke prijs te laten vaststellen om de Spaanse bedrijven Albertis en AENA die de Boliviaanse luchthavens beheerden te compenseren.

Spanje heeft al direct de eis van $90 miljoen op tafel gelegd, maar is vooral gepikeerd dat de nationalisatie zonder enige aankondiging vooraf plaatsvond en dat de politie de kantoren binnenviel. “Die onvriendelijke daad betreuren wij ten zeerste”, laat het Spaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken weten.

Evo Morales

Reeks van nationalisaties
Evo Morales heeft van nationaliseren sowieso zijn hobby gemaakt en de laatste tijd zijn vooral Spaanse bedrijven het slachtoffer. Vlak voor de jaarwisseling dochterondernemingen van een Baskisch elektriciteitsbedrijf.

En afgelopen mei ‘Transportadora de Electricidad’ dat in handen was van het Spaanse Red Electrica en verantwoordelijk was voor driekwart van alle energie-distributie in Bolivia.

“En dat terwijl wij als enige EU-land een ruimhartige samenwerking met Bolivia blijven verdedigen”, verzucht een hoge Spaanse diplomaat tegenover persbureau AFP.

Uitbuiting of gewoon zakendoen?
Deze nieuwe nationalisatie is exemplarisch voor de aanhoudende strijd tussen de veelal linkse regeringen in Latijns-Amerika die vinden dat de VS en Europa hun landen nog altijd uitbuiten en westerse bedrijven die via zakelijke contracten in beider belang geld willen verdienen.

Ze hebben allebei een beetje gelijk. Want buitenlandse investeringen zijn natuurlijk heel belangrijk voor ontwikkelingslanden als Bolivia en Ecuador, maar tegelijkertijd willen veel bedrijven voor een dubbeltje op de eerste rang zitten zonder zich al teveel te bekommeren om de lokale bevolking.

En daar hoef je bij zelfbewuste presidenten als Evo Morales en Rafael Correa, maar ook de felle Argentijnse presidente Cristina Fernández die gisteren 60 jaar is geworden, niet mee aan te komen.

Cubaanse activiste Yoani Sánchez geniet van Braziliaans protest tegen haar

19 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , , , 3 reacties

Nu ze voor het eerst in jaren Cuba mocht verlaten, werd de kritische blogster Yoani Sánchez bij aankomst in Brazilië direct uitgejouwd door een groep tegenstanders. “Ik moet toegeven dat ik daarvan genoot, want het gaf mij de gelegenheid te zeggen dat het mijn droom is dat mensen in mijn land zich ooit ook op deze manier publiekelijk kunnen uitdrukken, zonder represailles”, schrijft ze op haar blog Generacion Y.

Yoani Sánchez

Onder de versoepelde reisregels die president Raúl Castro vorige maand invoerde kreeg Prins Claus Prijs-winnares Sánchez tot haar eigen verbazing een paspoort.

Haar drie maanden durende rondreis over de wereld is gisteren begonnen in Brazilië en ze zal ook Nederland aandoen om eindelijk de in 2010 aan haar toegekende Prins Claus Prijs in ontvangst te nemen.

Gevaarlijke kritiek
Yoani Sánchez bekritiseert via Twitter en haar wereldwijd gelezen blog Generacion Y het Castro-regime op Cuba. Geen geheel ongevaarlijke bezigheid, want vrijheid van meningsuiting op Cuba wordt niet erg op prijs gesteld als die mening anders is dan die van de Castro-brothers.

Ze wordt naar eigen zeggen dan ook constant geïntimideerd en is ook meerdere malen vastgehouden op het politiebureau.

Uitgejouwd in Brazilië
Op de Braziliaanse vliegvelden van Salvador en Recife stonden sympathisanten haar op te wachten, maar ook militante communisten die haar uitjouwden.

Daar genoot Sánchez van, want volgens haar bewijst dat protest hoe een democratie en vrijheid van meningsuiting behoren te functioneren.

Mislukte revolutie
De cyberactiviste krijgt op haar rondreis langs onder meer Nederland, Duitsland, Argentinië, Italië en Spanje volop de gelegenheid om haar kritiek op Castro&Castro te uiten en te vertellen over de enorme armoede die heerst op Cuba.

Sánchez vindt dat de Cubaanse regering moet erkenning dat de revolutie die juist bedoeld was voor de armen, is mislukt.

Hervormingen te langzaam
Sánchez stelt met vele andere critici dat de hervormingen die na het aftreden van Fidel Castro in 2008 wel degelijk zijn ingezet door zijn broer Raúl veel te langzaam gaan.

De gebroeders Castro

Volgens de dissidente blogster is de economische vrijheid nog altijd te beperkt, zijn de belastingen véél te hoog en is er geen vrijheid van meningsuiting, ondanks dat ze al jaren naar hartenlust kan twitteren en bloggen.

Traag internet
Ook is het moeilijk toegankelijk en trage internet haar een doorn in het oog, want ondanks de ingebruikname van een nieuwe glasvezelkabel vanuit Venezuela vorige maand is het internet op Cuba nog steeds van een snelheid uit de vorige eeuw.

Sánchez twitterde na aankomst in Brazilië dan ook direct enthousiast over de snelheid van het internet daar: “Waooo…que conexión más rapida”.

Status quo onder Raúl Castro
Al met al is dat bloggen en rondreizen natuurlijk hartstikke fijn voor Yoani Sánchez persoonlijk, maar het zal weinig veranderen aan de toestand op Cuba zelf. Van interne kritiek en internationale druk hebben de nu hoogbejaarde gebroeders Castro zich zelden iets aangetrokken.

Het is dan eigenlijk ook een beetje een status quo tot de 82-jarige president Raúl Castro en zijn oudere broer Fidel overlijden. Dan zal volgens Sánchez het hele systeem op Cuba in elkaar storten en ik denk dat ze daar groot gelijk in heeft.

Lees hier meer over de versoepelde reisregels voor Cubanen, die grotendeels een wassen neus zijn.

Ya Tenemos Presidente, Tenemos a Rafael!

17 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Leven in Ecuador, Nieuws , , , , 3 reacties

“Deze overwinning is van jullie”, schreeuwt de met verpletterende meerderheid herkozen president Rafael Correa het volk toe, vanaf het balkon van het presidentieel paleis. Het campagnelied Ya Tenemos Presidente, Tenemos a Rafael (We hebben al een President, we hebben Rafael) is uitgekomen. De socialistische Correa kan nu nog 4 jaar verder met zijn ‘Revolutie van de Burgers’.

Balkonscene

Na het tellen van ruim de helft van de stemmen staat Correa op 57%, tegen 24% voor zijn belangrijkste tegenstrever Guillermo Lasso, de conservatief-liberale bankier.

In Nederland zou het niet voor te stellen zijn dat Mark Rutte of wie dan ook met zo’n meerderheid wordt gekozen, als we al onze president zouden mogen kiezen natuurlijk. Het staat in elk geval gelijk aan 85 zetels in de Tweede Kamer.

Geen tweede ronde
Met deze overduidelijke overwinning is zoals verwacht geen tweede verkiezingsronde nodig. Het is al de tweede keer op rij dat Correa in de eerste ronde de presidentsverkiezingen wint.

Uniek in de geschiedenis van Ecuador, want veel voorgangers werden door een woedende menigte uit hun paleis gejaagd. Vaak al na slechts één jaar aan de macht te zijn geweest.

Verantwoordelijkheid
Rafael Correa heeft wel een enorme verantwoordelijkheid op zijn schouders gekregen. Want de quick-wins van zijn ‘revolutie’ heeft hij al gerealiseerd, zoals het verhogen van de bijstand, het verbeteren van het dramatische wegennet en het gratis toegankelijk maken van onderwijs en zorg.

Op een persconferentie direct na zijn overwinning zei Correa dat de veranderingen in Ecuador nog niet ‘onomkeerbaar’ zijn. Hij vindt dat het land nu écht moet veranderen, want anders verandert het nooit.

Overwinning opgedragen aan Chávez
Volgens Correa zelf is zijn herverkiezing niet alleen goed nieuws voor Ecuador, maar is het goed nieuws voor heel Latijns-Amerika. Hij draagt zijn overwinning dan ook deels op aan de doodzieke Hugo Chávez en kreeg ook direct de felicitaties van Chávez (of waarschijnlijker van zijn PR-medewerker) en van Raúl Castro.

Image

Er is door het verzwakte Castro-regime en de aanhoudende afwezigheid van Chávez ook de vacature van regionaal socialistisch leider ontstaan. Correa zou dat baantje wel op zich willen nemen. En ook al is Ecuador een onbeduidend landje op het continent, zijn intelligentie en charisma compenseren een hoop.

Lasso slechte verliezer
De conservatief-liberale bankier Guillermo Lasso kreeg het woord ‘gefeliciteerd’ niet over zijn lippen toen hij zijn aanhang toesprak. Wel zei hij ook iedereen die níet op hem heeft gestemd te respecteren, omdat ze deel hebben genomen aan het democratisch proces.

Lasso noemde Ecuador ook nog ‘het mooiste land ter wereld’. Wel bijzonder dat er geen mooier land is dan het land waar zijn aartsrivaal Correa al ruim 6 jaar aan de macht is.

Andere verliezers
De sociaal-liberale Mauricio Rodas toont zich een heel wat beter verliezer. Hij feliciteert Correa met het succes dat het succes van alle Ecuadoranen moet worden.

De geflipte bananenmiljardair Álvaro Noboa die nog geen 4% van de stemmen haalde zegt zich niet te herkennen in de uitslag, maar hem wel te érkennen.

Glashelder mandaat
Wat blijft staan na vandaag is dat Rafael Correa na een korte maar hevige campagne geheel democratisch een glashelder mandaat heeft gekregen om al zijn plannen voor een beter Ecuador te verwezenlijken.

Geheel democratisch, want volgens internationale waarnemers zijn de verkiezingen zonder noemenswaardige incidenten verlopen. Dat erkent zelfs de slechte verliezer Guillermo Lasso.

De kritiek dat Correa zich als dictator ontpopt is dan ook niet terecht. Tijdens zijn overwinningstoespraak benadrukte hij voor de zekerheid ook nog eens dat dit zijn laatste termijn wordt als president. In die zin dus niet te vergelijken met zijn politieke vrienden Chávez en Castro.

Westerse bril
En wat wij met onze westerse bril ook van zijn populisme en harde aanpak van kritische journalisten mag vinden, het Ecuadoraanse volk heeft de charismatische Correa opnieuw in de armen gesloten.

Volk

En hij schreeuwt ze dan wel toe vanaf het balkon van het presidentieel paleis, maar hij woont daar in tegenstelling tot zijn voorgangers niet. Te patserig.

Ecuador Kiest | Fotoserie

17 februari 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws , , , , , Plaats een reactie

Correa Stemt

Rafael Correa bracht om 07.30 uur vanmorgen zijn stem uit

Ruim 12 miljoen stemplichtige Ecuadoranen moeten vandaag stemmen op wat president Correa ‘Het feest van de democratie noemt’. Ze moeten stemmen op straffe van een boeten. En zonder stembewijs kan je ook geen officiële handelingen verrichten, zoals het openen van een bankrekening, het kopen van een huis of het aanvragen van een ID-kaart, paspoort of rijbewijs. Grote vraag bij de verkiezingen is hoe groot de overwinning van Rafael Correa gaat worden.

Stemmen in Cuenca

De militairen in Cuenca zijn vandaag waak- én behulpzaam

Stemmen in kartonnen doos

De stemformulieren gaan een gewone kartonnen doos in, ook hier in Cuenca.

Guillermo Lasso

Belangrijkste tegenkandidaat Guillermo Lasso wordt belaagd bij het stemmen

Ya Tenemos Presidente

Je ziet het ‘We hebben al een president’ overal

Politie te paard

Politie te paard in Cuenca met op achtergrond verkiezingsposter Lasso

Gutierrez

Voormalig couppleger en ex-president Lucio Gutiérrez brengt zijn stem uit

Eten

Eettentjes verdienen goed geld. Want stemmen is belangrijk, maar eten nog meer

Drooglegging en totale mediastilte

16 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Leven in Ecuador, Nieuws , , , Plaats een reactie

Na al het campagnegeweld van de laatste weken is het nu angstvallig stil in de kranten, op Twitter, op TV en in de straten. Geen sneren over en weer, geen open bussen in de stad met schreeuwende presidentskandidaten en zelfs geen analyses van de verkiezingsstrijd in de kranten. Campagnevoeren is in Ecuador de laatste twee dagen voor de verkiezingen verboden en over de kandidaten schrijven ook.

Het Nationaal Kiescomité (CNE) controleert de kranten en andere media (ook de social media) streng op inhoudelijke berichtgeving over de verkiezingen. De kiezers mogen nu niet meer beïnvloed worden door al die subjectieve journalisten. Niet door de bijzonder regeringsgezinde kranten en zeker ook niet door de kranten in handen van bankiers en andere rijke ondernemers.

CNE

Dus hier geen paginagroot interview, zoals met Rutte die in de Telegraaf de PvdA een gevaar voor het land mocht noemen of met Diederik Samsom die vlak voor de verkiezingen een rode loper kreeg in de Volkskrant om zijn plannen uit de doeken te doen.

Hier vandaag dodelijk saaie voorpagina’s over de logistiek van de verkiezingen, over de internationale waarnemers in het land en over het feit dat het de kranten verboden is wél iets zinnigs te schrijven.

Alcoholverbod
Morgen op verkiezingsdag mogen kiezers ook niet beïnvloed worden door alcohol. Vanaf nu mag het nergens worden verkocht en geschonken, de politie controleert daar streng op.

Je zou in een dronken bui toch maar op een idioot van een presidentskandidaat stemmen en die zijn er in de persoon van rasopportunist Lucio Gutiérrez, bananenmiljardair Alvaro Noboa en christenfundamentalist Nelson Zavala genoeg.

De revolutie van Correa
De charismatische president Rafael Correa gaat de verkiezingen met gemak winnen, hij schommelt in de peilingen tussen de 50% en 60%. De vraag is of hij ook de meerderheid in het parlement gaat halen met zijn partij Alianza PAIS. Dat maakt het vervolmaken van zijn ‘Revolutie van de Burgers’ wel zo makkelijk.

Rafael Correa

Correa heeft veel sympathie gewonnen onder de bevolking door de afgelopen jaren de werkloosheid terug te dringen tot net boven de 4%, de (geringe) welvaart eerlijker te verdelen, het onderwijs en de gezondheidszorg fors te verbeteren en veel nieuwe wegen aan te leggen.

Dat heeft wel een gat geslagen in de toch al wankele staatsfinanciën. De vraag is dan ook hij de behoorlijk hooggespannen verwachtingen voor een beter Ecuador de komende jaren waar kan maken.

Correa en het internationale strijdtoneel
Zijn voortdurende strijd tegen kritische journalisten zal hem veel energie blijven kosten, want Correa is te ijdel om dat over zijn kant te laten gaan.

Ook zijn eigengereide optreden in internationale kwesties met het asiel voor Assange en vrienden als de Castro’s, Ahmadinedjad en Chávez zich wel eens als een boemerang tegen hem kunnen keren.

Zijn enige serieuze opponent Guillermo Lasso pleit niet voor niks voor het aanhalen van de banden met de VS en Europa, want het kleine Ecuador heeft aan zijn duistere vriendjes niet genoeg op het grote economische en politieke wereldtoneel.

Correa zoekt gelukkig wel de samenwerking in Latijns-Amerika zelf. En dat is natuurlijk een verstandige strategie, want ondanks alle problemen heeft dit continent naast een mooi verleden ook een hele mooie toekomst voor zich.

Ik ben blij daar getuige van te kunnen zijn én deel van uit te kunnen maken.

Lees hier meer over alle acht de presidentskandidaten

Hugo Chávez lacht, maar zit aan de beademing

15 februari 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws , , Plaats een reactie

BREAKING – Voor het eerst sinds 11 december is er weer een levensteken van Hugo Chávez. De regering van Venezuela gaf zojuist twee foto’s vrij. Daarop is hij te zien met zijn dochters María Gabriela en Rosa Virginia en een Cubaanse krant van gisteren. 

De glimlach van Chávez is volgens parlementsvoorzitter Diosdado Cabello van en voor iedereen: “De glimlach van Chávez is de glimlach van kinderen, van moeders, van jongeren, van soldaten, van mannen. Het is de glimlach van het vaderland!”

Moeizaam herstel
Volgens de bijgaande gezondheidsverklaring van de regering zit Chávez aan de beademing en heeft hij daarom de laatste tijd niet in het openbaar kunnen spreken. Hij kán wel praten, maar alleen met heel veel moeite zo liet Minister van Communicatie Ernesto Villegas weten.

Eerder deze week meldde vice-president Nicolas Maduro dat de gezondheidstoestand van Chávez ‘gecompliceerd’ is en dat het herstel moeizaam verloopt, zonder verdere details te geven.

President Hugo Chávez heeft op Cuba zijn vierde operatie tegen kanker in anderhalf jaar tijd ondergaan en kon daardoor vorige maand ook niet worden ingehuldigd voor zijn nieuwe regeringstermijn. De oppositie was woedend en eiste nieuwe verkiezingen.

Geruchtenmachine
De laatste weken deden allerlei geruchten over de gezondheid van Chávez de ronde. Van een snelle terugkeer naar de Venezolaanse hoofdstad Caracas, tot zelfs het gerucht dat hij al dood was.

Met het vrijgeven van deze foto’s heeft de regering in elk geval dat laatste verhaal de kop ingedrukt. Maar als een krachtige leider die het als spreekbuis van de hele regio op kan nemen tegen de machtige Verenigde Staten ziet hij er zeker ook niet meer uit.

Wel zou Chávez zich nog met het besluit de nationale munt bolívar te devalueren hebben bemoeid. Dat is dan ook vooral goed voor zijn eigen schatkist.

Older Entries Newer Entries