Arjan Meesterburrie

Hugo Chávez is niet dood!

6 maart 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws Caracas, Chávez, Venezuela Plaats een reactie

Hugo Chávez is niet dood, maar leeft voort in het hart van elke Venezolaan, in elk bord eten en in elke glimlach van een kind. Op de staatstelevisie, voor veel kranten en via de hashtag #VivaChávezporsiempre is ‘El Comandante’ nog springlevend. “HASTA LA VICTORIA SIEMPRE” en “CHÁVEZ SOMOS TODOS” zijn dan ook de leuzen van zijn trouwe aanhang.

De nationale rouwperiode van zeven dagen lijkt eigenlijk nog te kort om alle emoties te kanaliseren. Sinds de dood van Chávez gisteravond is aangekondigd exploderen radio, televisie en de social media zowat van liefdesverklaringen van politieke bondgenoten en het volk dat hem op handen draagt.

Bedankt voor de wijze lessen!
“Leider, vader, meester, u zal altijd in onze harten zijn. Bedankt geliefde commandant voor al uw wijze lessen”, hoorde ik net een bloedmooie en tot tranen geroerde Venezolaanse vrouw roepen op één van de centrale pleinen in Caracas.

Het lichaam van Chávez is aan het eind van de Venezolaanse ochtend op opvallend ingetogen wijze tussen de mensenmassa’s door naar de militaire academie in de hoofdstad overgebracht.

Geen Fortuyn-achtige taferelen van bloemengooiende en applaudisserende mensen, maar rustig met de kist meelopende latino’s én veel mensen die op enige afstand tranen met tuiten huilen.

Presidentiële drukte
De presidenten van Argentinie, Uruguay en Bolivia zijn in alle vroegte al aangekomen in Venezuela om daar mee te rouwen met het volk. In hun eigen landen, net als hier in Ecuador is ook een nationale rouwperiode van drie dagen afgekondigd.

Chávez is dan ook tot ver over de Venezolaanse grenzen een belangrijke leider en inspirator geweest van het Latijns-Amerikaanse volk. Zoals Morales het verwoordt:

“We zijn heel verdrietig om de dood van onze zorgzame broer, die vocht voor het Grootse Vaderland. We hebben pijn en zijn gebroken, maar de bevrijding van niet alleen het Venezolaanse volk, maar van alle Latijns-Amerikanen moet doorgaan!”

Chavisme leeft voort
Daarmee is Chávez dan wel dood, maar het chavisme en zijn socialistische revolutie voorlopig nog lang niet. Hoe blij de oppositie en de rijke en liberalere Venezolanen ook zijn dat de totalitaire Chávez eindelijk zijn laatste adem heeft uitgeblazen.

Hugo Chávez gaf latino’s zelfbewustzijn

5 maart 2013

Arjan Meesterburrie Geen categorie Cabello, Chávez, Maduro, Roussef, Venezuela 1 reactie

Hoog in de Andes in Ecuador hoorde ik op de autoradio het onvermijdelijke: Hugo Chávez is dood. Op de parkeerplaats van het eerste de beste eettentje waar ik twee minuten later stopte en waar normaal gesproken alleen gezellige salsa te horen is, stond de radio al op maximaal volume op een nieuwszender. Chávez was dan ook niet alleen belangrijk voor zijn eigen Venezuela, maar voor heel Latijns-Amerika. Hij heeft heel veel arme latino’s zelfbewustzijn gegeven.

Daarom is niet alleen in Venezuela, maar ook hier in Ecuador en in andere bevriende landen als Argentinië, Cuba en Bolivia een periode van nationale rouw afgekondigd. In Venezuela zelf bedraagt die rouwperiode zeven dagen. Ook alle scholen zijn de komende drie dagen dicht.

Groot leider
De Braziliaanse presidente Dilma Roussef zei heel treffend hoe de verhouding van de gematigder landen op het continent was met de totalitaire Chávez: “De Braziliaanse regering was het niet altijd met hem eens, maar hij was absoluut een groot leider die veel heeft betekend voor de ontwikkeling van het Latijns-Amerikaanse volk en hij was daarom ook een vriend van Brazilië”

De eigenaresse van het eettentje hoog in de bergen was overigens vooral blij dat er nu eindelijk een eind is gekomen aan de maandenlange periode van onduidelijkheid. Want geen enkele latino geloofde écht dat Chávez nog zou herstellen, ondanks alle optimistische berichten die zijn politieke vrienden tot een aantal dagen geleden over ons uitstrooiden.

Steun en eigenwaarde voor armen
Nadat ‘El Comandante’ in 1998 aan het roer kwam heeft hij onmiddellijk maatregelen genomen om het leven van het de arme bevolking te verbeteren tot grote woede van de elite die gewend was het overvloedige oliegeld te delen met Amerikaanse bedrijven.

Onderwijs, zorg, land voor kleine boeren en gesubsidieerd voedsel waren de tastbare zaken waar de allerarmsten van profiteerden, maar het allerbelangrijkste is dat Chávez het volk eigenwaarde bijbracht na decennia te zijn uitgemolken door een kleine groep rijken.

Zijn door de 19e eeuwse vrijheidsstrijder Simon Bolívar geïnspireerde ‘Boliviraanse Revolutie’ zorgde ervoor dat een groot deel van Latijns-Amerika linksaf sloeg.

In onder meer Ecuador, Bolivia, Uruguay en in mindere mate Argentinië en Brazilië zijn nu vergelijkbare socialistische presidenten aan de macht. Al was Chávez wel de meest flamboyante en omstreden leider samen met Fidel Castro.

Drukbezochte begrafenis
Het is dan ook niet voor niks dat vrijwel alle presidenten van het continent halsoverkop naar Caracas vertrekken om vrijdag de ongetwijfeld emotionele begrafenis van Chávez bij te wonen.

Onder andere Cristina Fernández (Argentinie), Dilma Roussef (Brazilie), Rafael Correa (Ecuador) en Evo Morales (Bolivia) zullen van de partij zijn.

Vice-president Nicolás Maduro is de grootste kanshebber om Chávez op te volgen

Strijd om opvolging
Chávez heeft zelf tijdens zijn laatste optreden in het openbaar zijn vice-president Nicolás Maduro aangewezen als opvolger. Volgens de laatste peilingen vóór het overlijden van ‘El Comandante’ zou Maduro de verkiezingen ruimschoots winnen, maar er zijn kapers op de kust.

Oppositieleider Henrique Capriles van de partij ‘Rechtvaardigheid Eerst’ verloor de laatste verkiezingen tegen Chávez in oktober niet eens zo heel ruim (44% versus 55%) en maakt tegen de veel minder charismatische Maduro zeker een kansje.

Capriles uitte direct na het overlijden van Chávez zijn medeleven met de familie en zijn aanhangers en riep op tot eenheid onder het Venezolaanse volk op dit moeilijke moment

En dan is er ook nog parlementsvoorzitter Diosdado Cabello, partijgenoot van Chávez en Maduro. Hij ontkent zelf in alle toonaarden dat hij het stokje van ‘El Comandante’ wil overnemen, maar volgens veel politiek analisten zou hij weleens een veel geschiktere opvolger kunnen zijn dan Maduro.

Verenigde Staten
Het kapitalisme is altijd de grote vijand geweest van Chávez en George W. Bush was daar de verpersoonlijking van. Dat verleidde Chávez ooit ook om Bush tijdens een VN-toespraak met de duivel te vergelijken en vervolgens tot grote hilariteit van de aanwezigen te zeggen dat de zaal nog naar zwavel rook.

Nu ruikt de VS de kans om de relatie te verbeteren. Barack Obama wees in een eerste reactie op “belang van het ontwikkelen van een constructieve relatie met de Venezolaanse regering” en stelde ook dat Venezuela aan een nieuw hoofdstuk in zijn geschiedenis begint.

Moeilijk nieuw hoofdstuk
Wie dat nieuwe hoofdstuk gaat schrijven en of het chavisme ook zonder de naamgever voortleeft weten we binnen een maand, want er moeten nu binnen 30 dagen verkiezingen worden uitgeschreven.

De nieuwe president erft in elk geval een ineengestorte economie en aan banden gelegde kritische media: “Veertien jaar socialisme, er is in die tijd veel bereikt. Maar wat is nu die heilstaat als je bang en voorzichtig met je mening moet omgaan?”

Het laatste Chavéz-uur heeft geslagen

5 maart 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws Cabello, Capriles, Chávez, Maduro, Venezuela Plaats een reactie

Het grote aftellen is begonnen in Venezuela, nu de regering heeft aangegeven dat de gezondheid van Hugo Chávez hard achteruit is gegaan. ‘El Comandante’ kampt met een zware longinfectie en dat betekent normaal gesproken heel snel einde verhaal voor een lichaam zonder weerstand na al die chemokuren.

De studenten die al dagenlang aan het demonstreren zijn om de waarheid over Chávez te horen, hebben die waarheid nu hoogstwaarschijnlijk eindelijk gehoord. Veel slechter dan dit kan de situatie van Chávez niet zijn, dus het medisch bulletin kán eigenlijk niet meer zijn opgepimpt.

De Boliviaanse president Evo Morales maakte dit weekend ook opnieuw vergeefs een reis van duizenden kilometers om Chávez te bezoeken, maar mocht zijn grote kameraad wéér niet zien. Dat gebeurde eerder ook al bij de Argentijnse presidente Cristina Fernández en president Rafael Correa van Ecuador.

Strijd om opvolging
Chávez heeft zelf tijdens zijn laatste optreden in het openbaar zijn vice-president Nicolas Maduro aangewezen als opvolger. Maar er zijn kapers op de kust. Oppositieleider Henrique Capriles van de partij ‘Rechtvaardigheid Eerst’ verloor de laatste verkiezingen tegen Chávez in oktober niet zo heel ruim (44% versus 55%) en maakt tegen de veel minder charismatische Maduro zeker kans.

En dan is er nog parlementsvoorzitter Diosdado Cabello, partijgenoot van Chávez en Maduro. Hij ontkent zelf in alle toonaarden dat hij het stokje van ‘El Comandante’ wil overnemen, maar hij geniet grote steun van het leger en dat is van cruciaal belang in Venezuela.

Snelle verkiezingen
Als Chávez overlijdt worden er snel nieuwe verkiezingen georganiseerd. De grote vraag is of Cabello zich dan kandidaat gaat stellen. Een dilemma, want als hij het gaat opnemen tegen zijn partijgenoot dan maakt oppositieleider Capriles juist een grotere kans. En dat wil niemand binnen de ‘Verenigde Socialistische Partij van Venezuela’.

Emotionele begrafenis
Maar voordat het zover is zal Caracas eerst nog een bijzonder emotionele begrafenis van Hugo Chávez beleven. Want wat wij westerlingen ook van de totalitaire stijl van Chávez mogen vinden, hij heeft zeker in zijn eerste jaren met niet aflatende energie gezorgd voor veel meer zelfbewustzijn en snelle sociale en economische ontwikkeling in Venezuela.

Vice-president Maduro zei vorige week ietwat bombastisch dat Chávez nu zo ziek is “omdat hij zijn leven heeft gegeven voor al die mensen die niks hebben”. Hoe overdreven dat ook mag klinken, veel trouwe aanhangers voelen dat ook daadwerkelijk zo.

Dus als hij er dan straks niet meer is, mag daar best een traantje om worden gelaten. Al zal het niet bij een traantje blijven, maar zal het verdriet ongetwijfeld ontaarden in massaal hysterisch gegil.

Pim Fortuyn
En laten we dan niet met al te veel dedain naar die rare Venezolanen kijken, want wij stonden ooit langs de snelweg te applaudisseren voor een dooie politicus in een witte auto die een politieke carrière van nog geen jaar achter de rug had.

Drugsstad Medellín veranderd in meest innovatieve stad ter wereld

3 maart 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws Colombia, Drugs, Innovatie, Medellín 2 reacties

Het Colombiaanse Medellín is in nog geen twintig jaar tijd veranderd van een door geweld van het drugskartel van de beruchte Pablo Escobar geteisterde stad in de meest innovatieve stad ter wereld. Die titel is het afgelopen weekend vol trots gevierd. Maar wat is het geheim van die enorme omslag in de Stad van de Eeuwige Lente?

In een competitie georganiseerd door de Wall Street Journal en Citi is Medellín afgelopen vrijdag ten koste van New York en Tel Aviv door bijna één miljoen online-stemmers verkozen tot stad van het jaar.

Metro en innovatieve kabelbaan
Medellín heeft zo’n 2,5 miljoen inwoners en wordt met name geroemd om het in ijltempo ontwikkelde transport-systeem dat de reistijden drastisch heeft verkort.

Het gaat dan om de metro, maar vooral ook om de kabelbaan die de hoger gelegen armere delen van de stad verbindt met het centrum. Daardoor heeft de stad veel meer samenhang gekregen

Parken en bibliotheken
Verder zijn de organisatoren van de verkiezing onder de indruk van de gigantische sociale ontwikkeling en de vele prachtige parken, bibliotheken, scholen en het interactieve wetenschapsmuseum die de afgelopen twee decennia uit de grond zijn gestampt. En dat in een stad waar eind jaren ’80 nog gemiddeld vierduizend moorden per jaar werden gepleegd.

Trots op ontwikkeling
Juist daarom vieren de inwoners de titel dit weekend vol trots, ook al is het niet meer dan een internetverkiezing. En ook al is dat ‘meest innovatieve’ een relatief begrip, want er is vooral gekeken naar de enorme ontwikkeling die de stad heeft doorgemaakt en niet naar de absolute stand van de innovatie.

Burgemeester Aníbal Gaviria wijst in een reactie expliciet op het gewelddadige verleden toen drugsbaron Pablo Escobar het nog grotendeels voor het zeggen had in de stad: “Medellín is een stad die ondanks alle problemen in het verleden zichzelf constant opnieuw heeft uitgevonden en dat is een inspiratie voor alle andere steden in Colombia en de hele wereld.”

Enthousiaste zakenlieden, acteurs en musici
Ook alle zakenlieden, acteurs en musici die de campagne vol enthousiasme hebben ondersteund, reageren zoals het gepassioneerde latino’s betaamt:

“Het vervult mij met enorme trots dat ik ben geboren en opgegroeid in een stad die zich nu kan meten met metropolen als New York en Tel Aviv. Dat brengt niet alleen trots met zich mee, maar ook een enorme verantwoordelijkheid”, stelt actrice Isabel Estrada.

Nog veel te doen
Ondanks alle trots zijn alle inwoners er van doordrongen dat er nog veel moet verbeteren in Medellín. Huisvesting heeft nu prioriteit, want er zijn nog steeds veel te veel armoedige woningen.

De titel ‘meest innovatieve stad ter wereld’ is in elk geval een enorme stok achter de deur voor verdere verbeteringen erkent de burgemeester: “We moeten onszelf in de toekomst steeds opnieuw blijven uitvinden, want nu kijkt de hele wereld mee.”

De hele wereld kijkt mee is misschien wat overdreven, maar tenminste zullen jullie als lezers van mijn blog Medellín vanaf nu niet alleen meer met drugs associëren.

Ook zonder Chávez strijd tegen ‘kapitalistische bloedzuigers’

1 maart 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws Capriles, Chávez, Maduro, Politiek, Venezuela 3 reacties

“We moeten elkaar liefhebben en helpen, hoe moeilijk dat ook is met al die kapitalistische bloedzuigers”. Vice-president Nicolás Maduro werkt duidelijk aan zijn socialistische profiel als beoogd opvolger van de doodzieke Hugo Chávez. Overal in Venezuela hangen inmiddels grote posters van Maduro, die gisteren duidelijk maakte dat Chávez nu echt voor zijn leven aan het vechten is.

Uit de manier waarop Maduro praat, blijkt dat hij al langzaam afscheid aan het nemen is van Chávez: “Onze commandant is nu zo ziek, omdat hij zijn leven heeft gegeven voor mensen die niks hebben.”

Toen hij gisteren liet weten dat Chávez voor zijn leven vecht, nam hij het woord herstel niet meer in de mond. Eerder gingen opmerkingen over de moeizame strijd die de president voert tegen kanker wel altijd gepaard met optimisme over zijn herstel.

De mysterieuze doodsstrijd van Chávez
Er doen dan ook steeds meer geruchten de ronde over de situatie van Chávez. Zo zei een ex-ambassadeur van Panama eerder deze week van hooggeplaatste regeringsfunctionarissen te hebben gehoord dat Chávez al sinds 30 december hersendood is. Afgelopen zondag zou hij op initiatief van zijn dochters zelfs zijn losgekoppeld van alle machines.

Volgens het Spaanse ABC ligt Chávez inmiddels niet meer in het Militair Hospitaal van Caracas om daar verder behandeld te worden, maar is hij overgebracht naar het presidentieel verblijf op het eiland La Orchila. Beide verhalen zijn nog op geen enkele manier bevestigd.

Studentenprotesten
Venezolaanse studenten eisen in demonstraties de waarheid over de gezondheidstoestand van Chávez. Hij heeft al bijna drie maanden geen enkel levensteken gegeven, behalve drie tweetjes waarvan het nog maar de vraag is of die van hemzelf afkomstig waren.

Volgens de nu voor de vierde dag op rij protesterende studenten moet Chávez zich in het openbaar vertonen en snel weer aan het werk en anders moet de regering erkennen dat hij het land niet mee kan leiden.

Nieuwe verkiezingen in aantocht
Er zijn duidelijke aanwijzingen dat de regering zich aan het klaarmaken is voor nieuwe verkiezingen. De straten hangen inmiddels vol met posters van de besnorde vice-president Maduro, die door Chávez zelf is aangewezen als opvolger tijdens zijn laatste openbare optreden begin december.

Uit de laatste peilingen blijkt dat voormalig buschauffeur Maduro de presidentsverkiezingen gaat winnen als ze nu worden gehouden. Hij zou dan 50% van de stemmen halen tegen 36% voor oppositieleider Henrique Capriles.

Zelfvertrouwen bij Capriles
Capriles verloor in oktober nog de laatste presidentsverkiezingen van Chávez, maar heeft er na zijn winst bij latere regionale verkiezingen tegen twee voormalig vice-presidenten alle vertrouwen in:

“Ik heb al twee vice-presidenten vermorzeld, laat die derde maar komen!”, zei hij eerder deze week strijdlustig.

Memo VS over overgangsproces
De Verenigde Staten hebben al een memo klaarliggen voor het overgangsproces als Hugo Chávez straks niet alleen in de praktijk, maar ook formeel president-af is. Dat liet de Amerikaanse vertegenwoordigster voor Latijns-Amerika Roberta Jacobson gisteren weten.

“Het belangrijkste is dat er vrije, open en rechtvaardige verkiezingen worden georganiseerd”, stelt ze. “En we hopen dat we over een paar jaar concretere hulp kunnen bieden”.

Chávez vergeleek Bush met duivel
Jacobson doelt daarmee op de nu nog gespannen verhouding tussen de kapitalistische VS en het streng-socialistische Venezuela, mede ook door alle tirades van Hugo Chávez in het verleden.

Zo zei hij tijdens een VN-vergadering ooit over George W. Bush: “De duivel was hier gisteren. Het ruikt vandaag nog naar zwavel.”

Kapitalistische bloedzuigers
Nicolás Maduro heeft in Chávez in elk geval een goede leermeester gehad in het heftig afkeuren van het kapitalisme. Ook al zegt hij het met minder stemverheffing dan ‘El Comandante’, zijn teksten zijn er niet minder scherp om:

“Het socialisme moet een spirituele dimensie hebben. We moeten elkaar liefhebben en helpen. Alleen dan kunnen we een echte samenleving bouwen, hoe moeilijk dat ook is met al die kapitalistische bloedzuigers.”

Hugo Chávez kan zijn mysterieuze doodsstrijd dus gerust opgeven in de wetenschap dat het met zijn gedachtegoed wel snor zit bij beoogd opvolger Nicolás Maduro.

Pauskandidaat doorzeefd met kogels uit sloppenwijk

28 februari 2013

Arjan Meesterburrie Geen categorie Braz de Aviz, Brazilië, Paus, Religie Plaats een reactie

De voor rooms-katholieke begrippen frisse Braziliaanse pauskandidaat João Braz de Aviz draagt het verleden van zijn werk in sloppenwijken letterlijk met zich mee. Vlak buiten de Braziliaanse stad Apucarana werd hij als jonge priester beschoten bij een overval. Een deel van de naar verluidt 130 kogels die hem toen raakten, zit nog altijd in zijn lichaam.

Nederlandse geestelijken vinden dat de nieuwe paus uit Afrika of Latijns-Amerika moet komen, bleek onlangs uit een rondgang van de Persdienst. De meest genoemde latino-kandidaten hier zijn de Braziliaan Odilo Scherer, de Italiaans-Argentijnse Leonardo Sandri en de 65-jarige Braziliaan João Braz de Aviz.

Kersvers kardinaal
Braz de Aviz is pas sinds april vorig jaar kardinaal, maar stemt over een paar weken dus wel mee over een opvolger voor paus Benedictus en mogelijk wordt hij het zelf.

Dat zal hij nooit gedacht hebben toen hij in 1983 werd doorzeefd met kogels op weg naar een mis in een klein dorpje in de Braziliaanse binnenlanden.

Bijdehante Jezus
“Jezus, waarom moet ik om mijn 36e al sterven?”, heeft hij toen naar eigen zeggen gepreveld badend in het bloed. Waarop het gevatte antwoord van Jezus was: “Ik ben op mijn 33e doodgegaan, dus je hebt al drie jaar meer gehad dan ik.”

Toch overleefde Braz de Aviz de schietpartij, waarbij zijn longen, darmen en éen oog werden doorboord. Een aantal kogels zit nog altijd in zijn lichaam, dus misschien wordt dat een probleem bij het passeren van de veiligheidspoortjes in het Vaticaan.

Opkomen voor de armen
Kardinaal Braz de Aviz komt zelf uit een arme familie en is anders dan veel andere geestelijken het contact met het gewone volk nooit verloren, ook al is hij inmiddels een hoge pief in Rome.

Hoewel hij niks moet hebben van de radicale kanten van de in Latijns-Amerika populaire bevrijdingstheologie waar o.a. de FARC en communisten tegenaan schurken, is Braz de Aviz het wel uit volle overtuiging eens met het uitgangspunt dat de kerk moet opkomen voor de sociaal zwakken.

Praktische naastenliefde
In een zeldzaam interview uit 2011 met het Italiaanse ’30 Giorni’ verwijst de pauskandidaat daarbij behalve naar de soms schrijnende armoede in het huidige Brazilië ook naar de oorsprong van het christendom:

“Toen was naastenliefde geen abstract begrip, maar heel praktisch. Toen werden goederen ingezameld voor hulp aan weduwen en wezen. Tegenwoordig verstoppen we onze spullen en rijkdommen, zelfs in religieuze gemeenschappen.”

Goed luisteren
Braz de Aviz stelde in het interview ook dat zijn belangrijkste doel is het beschadigde vertrouwen in de kerk terug te winnen door zaken op een nieuwe manier aan te pakken: “Zonder vooroordelen en door goed te luisteren naar de zorgen van mensen.”

De vraag is natuurlijk wat hij vervolgens doet met al die zorgen, maar een luisterend oor is in elk geval een sympathieker uitgangspunt dan de katholieke traditie van het opleggen van dogma’s aan gelovigen.

Grote afstand tot Rome
Brazilië is het grootste katholieke land ter wereld met volgens de laatste cijfers 133 miljoen gelovigen. Gezien de afstand tot Rome wordt de invloed van de paus in Latijns-Amerika minder gevoeld dan in de Europese katholieke gemeenschap.

Maar dat zou wel eens kunnen veranderen als ineens een latino vol kogels als João Braz de Aviz de plaatsbekleder van Christus op aarde wordt.

Venezuela sluit te dure Zara-winkels

27 februari 2013

Arjan Meesterburrie Geen categorie Correa, Economie, Ecuador, Inflatie, Venezuela, Voedsel, Zara 1 reactie

Te dure schoenen en jurkjes? Dicht met die Zara-winkels totdat ze normale prijzen rekenen! De regering van Venezuela heeft de winkels van de Spaanse modeketen Zara drie dagen gesloten. In die tijd moesten ze hun prijzen ‘corrigeren’, want Zara maakte volgens de autoriteiten excessieve winsten.

Het instituut “Ter Verdediging van Toegang tot Goederen en Diensten voor het Volk” beschuldigt Zara ervan de prijzen te hebben verhoogd na de devaluatie van de bolívar. Dat is verboden in het land waar het Chavisme regeert en niet de markt.

Zara heeft daarom naast de sluiting van 3 dagen ook een boete gekregen van bijna 90 duizend dollar. Inmiddels zijn de winkels weer geopend met volgens de eerste berichten lagere prijzen. Maar de Venezolaanse regering dreigt wel met nieuwe sancties als ze toch opnieuw de prijzen verhogen.

Meer prijscontroles
Het instituut met de prachtige naam is sowieso druk bezig alle prijzen te controleren. Zo lieten ze gisteren bijvoorbeeld weten dat een nieuwe Fiat Siena niet meer zou mogen kosten dan 149.000 bolívar (bijna 24-duizend dollar). Vice-president Maduro had vorige week al aangekondigd alles te doen om de ‘golf van speculatie’ tegen te gaan.

De inflatie in Venezuela loopt dan ook net als in veel andere Latijns-Amerikaanse landen gierend uit de klauw. Voor basisbehoeften zijn de prijzen het afgelopen jaar met 20,1% gestegen, werd vandaag bekend.

Richtprijzen voedsel in Ecuador
De regering van Ecuador probeert inflatie inmiddels te voorkomen door de voedselprijzen te controleren. Voor 46 landbouwproducten uiteenlopend van bananen tot rijst en van yuca tot melk zijn voor het eerst richtprijzen vastgesteld.

Marktkooplui weten nog niet zo goed wat ze ermee aan moeten, omdat de status van die richtprijzen niet helemaal duidelijk is. Er zijn geen duidelijke marges aangegeven waarbinnen ze hun producten kunnen verkopen, terwijl er wel wordt verwezen naar sancties.

Kritiek liberalen
President Correa verkoopt de nieuwe maatregelen als een manier om alle burgers te verzekeren van redelijke prijzen voor voedsel, maar Ecuadoraanse liberalen vrezen dat er met deze bedreiging voor de vrije markt op termijn ook voedselproblemen zullen ontstaan naar het slechte voorbeeld van Cuba en Venezuela.

Maar in Venezuela is kleding van Zara in elk geval weer goedkoper! En er is voor een latina weinig belangrijker dan het op de kop kunnen tikken van voordelige mooie schoenen en jurkjes.

Staking wanhopige Colombiaanse koffieboeren

26 februari 2013

Arjan Meesterburrie Geen categorie Colombia, Economie, Koffie, Santos 2 reacties

Duizenden kleine Colombiaanse koffieboeren staken, omdat ze al maanden verlies draaien. Een zak koffie produceren kost ze naar eigen zeggen $366 en levert op dit moment maar $282 op en daarom willen ze meer subsidie. President Juan Manuel Santos vindt de staking onplezierig, onnodig en zelfs onrechtvaardig. Tijd voor ons om meer te gaan betalen voor koffie?

“Er is geen land en geen regering ter wereld die zoveel doet voor de koffie-industrie en koffieboeren als wij hier in Colombia”, zei Santos in een televisietoespraak als ware hij afgewezen in de liefde.

Genoeg subsidie?
Santos wijst er in een persverklaring op dat zijn regering naast allerlei andere steunmaatregelen ook maandelijks direct ruim anderhalf miljoen dollar in de koffiesector pompt. En hij is niet van plan dat bedrag te verhogen.

Maar volgens stakingsleider Victor Correa zijn de subsidies niet voldoende om het hoofd boven water te houden in deze tijden van dalende koffieprijzen, slechte weersomstandigheden en de uitzonderlijk hoge stand van de peso.

Café de Colombia
Colombia is wereldberoemd om zijn koffie, bij mij vooral sinds de wielerploeg van Café de Colombia in de jaren ’80 toetrad tot het wielerpeloton. Toafch is Colombia pas het vierde koffieproducerende land ter wereld na Brazilië, Vietnam en Indonesië.

Wel wordt Colombiaanse koffie nog altijd geroemd om zijn kwaliteit. Zo heeft de website koffiecentrale.nl het over ‘rijke, ronde, gebalanceerde aroma’s met een licht zoete – nootachtig – body’, die te danken is aan het warme en vochtige klimaat in de uitlopers van de Andes.

Tientallen gewonden bij relletjes
De politie heeft hard ingegrepen toen de stakers snelwegen en de toegang tot steden probeerde te blokkeren. Als je de beelden ziet is het niet zo verwonderlijk dat bij die relletjes tientallen koffieboeren gewond zijn geraakt.

Er staat voor hen dan ook heel wat op het spel. Ruim een half miljoen families die het toch al niet breed hebben moeten leven van de koffie-opbrengst en redden het echt niet om maar onder de kostprijs te blijven verkopen.

Meer betalen voor koffie
De Colombiaanse regering doet zoals president Santos terecht stelt al behoorlijk wat om de kleine koffieboeren te helpen, dus misschien moeten wij Nederlanders dan toch nog maar wat meer gaan betalen een bakkie kwaliteitskoffie.

Of hebben wij met de vier miljard extra bezuinigingen die ons boven het hoofd hangen geen boodschap aan dergelijk Fair Trade-geneuzel?

Pensioenleeftijd Cuba blijkt 86 jaar

24 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws Castro, Cuba, Díaz-Canel, Politiek 3 reacties

Het einde van het tijdperk Castro dat begon in 1959 is in zicht. De 81-jarige president Raúl Castro kondigde gisteravond aan het na zijn nieuwe regeringstermijn van vijf jaar voor gezien te houden. Hij wees ‘benjamin’ Miguel Díaz-Canel aan als eerste vice-president en daarmee beoogd nieuw leider van Cuba.

“Wat het meest tot tevredenheid stemt is dat we in alle rust en volle overtuiging de verantwoordelijkheid voor het verder uitbouwen van het socialisme kunnen overdragen aan nieuwe generaties”, zei Raúl Castro tijdens zijn toespraak in het ‘parlement’ na zijn herbenoeming als president.

Afgelopen vrijdag hintte Castro al op zijn pensioen en nu blijkt hij zijn eigen pensioenleeftijd dus op 86 te hebben gesteld. Als hij voor het verstrijken van zijn nieuwe regeringstermijn niet al overlijdt natuurlijk.

Maar gezien de energie die hij uitstraalde tijdens zijn speech zal het zo’n vaart niet lopen. Raúl is geen frisse revolutionair meer, maar zeker ook niet te vergelijken met andere terugtredende leiders als de paus en Hugo Chávez.

Relatief korte toespraak
Zijn toespraak duurde overigens niet meer dan een klein half uurtje. Een schril contrast met oudere broer Fidel, die nog altijd in het Guinness Book of Records staat met een speech van zeven uur en tien minuten tijdens het Communistische Partijcongres in 1986.

Raúl had gisteravond ook niet de agressieve stijl van Fidel, maar was wel trouw aan zijn gedachtegoed ondanks de aanzwellende kritiek daarop:

“Ik ben niet tot president gekozen om het kapitalisme her in te voeren op Cuba en ook niet om de Revolutie te verraden. Ik ben herkozen om het socialisme te verdedigen, te onderhouden en voort te zetten en niet om het te vernietigen.”

Cynische reactie dissidente Yoani Sánchez
De dissidente blogster Yoani Sánchez reageert vanuit Brazilië tamelijk cynisch op de aanstelling van de nu 52-jarige kroonprins Díaz-Canel: “Zijn benoeming is een stap voorwaarts voor Cuba. Niet uit ideologisch oogpunt, maar wel omdat we nu eindelijk een vice-president hebben van onder de tachtig.”

Het voorzichtige hervormingsproces dat Raúl Castro heeft ingezet gaat Sánchez en andere tegenstanders van de regering veel te langzaam. In dat opzicht wel bijzonder dat de Castro-brothers zich nog steeds revolutionairen noemen, want hun socialistische revolutie duurt al 62 jaar!

‘Groentje’ Díaz-Canel draait al lang mee
Miguel Díaz-Canel is de eerste vice-president die na de machtsgreep van Fidel Castro is geboren. Ondanks dat hij relatief een groentje is, draait de vijftiger al tientallen jaren mee in de partij. Díaz-Canel is van oorsprong elektrotechnicus en was al minister van hoger onderwijs onder Castro.

Miguel Díaz-Canel (midden) tijdens zijn ministerschap in 2010

Als beoogd opvolger van de Castro-brothers moet hij de ‘revolutie’ voortzetten, maar om Cuba echt de 21e eeuw in te helpen zal dat vooral betekenen dat hij het trage hervormingsproces flink moet versnellen.

Achterhaalde dromen
Want nog meer jaren van onvrijheid en toenemende armoede zullen de Cubanen niet pikken en zeker niet van iemand die niet Castro heet van achteren.

De revolutionaire dromen van Fidel Castro en Che Guevara uit de jaren vijftig hebben inmiddels nu eenmaal een langere grijze baard dan Fidel zelf.

Wie het Spaans machtig is kan hier de hele speech van Raúl Castro nalezen.

Eén boom is geen boom | Fotoserie

22 februari 2013

Arjan Meesterburrie Leven in Ecuador Cuenca, Ecuador, Natuur 2 reacties

Een boom is een boom. Dacht ik altijd. En ondanks dat een boom nog steeds een boom is, is de ene boom toch echt de andere niet. Zeker niet in Cuenca waar de variatie enorm is. Zie hieronder het resultaat van een half uurtje wandelen door de buitenwijken van de stad.