Devaluatie munt Venezuela vooral goed voor schatkist Chávez

9 februari 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws , , , , 4 reacties

Van de ene op de andere dag is de nationale munt van Venezuela bijna de helft minder waard geworden ten opzichte van de dollar. De devaluatie van 46,5% van de bolívar is gunstig voor de export van olie waar de economie van Venezuela op drijft, maar heel ongunstig voor alle voedingsmiddelen die geïmporteerd moeten worden.

Met alle in dollars berekende olie die aan het buitenland wordt verkocht is de devaluatie heel gunstig voor de schatkist van de regering van de nog altijd afwezige Hugo Chávez.

Chávez

Volgens vice-president Maduro heeft Chávez vanaf zijn ziekenhuisbed op Cuba zijn zorgen uitgesproken over de economie en alle burgers van Venezuela opgeroepen een grote inspanning te leveren om de groei van de economie op peil te houden.

Stijging voedselprijzen
Maar de devaluatie raakt diezelfde burgers juist fors. Want Venezuela is voor veel voedingsmiddelen afhankelijk van het buitenland en voor de import is zo’n devaluatie juist bijzonder ongunstig.

Er wordt vooral gevreesd voor de stijging van de prijzen van suiker en meel. De inflatie is met 22% in het afgelopen jaar al bijzonder hoog, maar economen voorspellen na deze devaluatie een inflatie van maar liefst 35% in 2013.

Oppositie boos
Oppositieleider Capriles reageerde dan ook woedend op de devaluatie. In eerste instantie ook omdat het op de voor Latijns-Amerika zo belangrijke carnavalsvrijdag werd aangekondigd, maar vooral omdat de regering in zijn ogen uitsluitend uit eigenbelang handelt.

Image

“De olieprijs op $ 106,- en dan devalueren! Ze hebben het geld uitgegeven voor de campagne, aan corruptie en aan cadeautjes voor het buitenland! Leugenachtige regering!”, zo twitterde Capriles.

Betaalt Maduro rekening devaluatie?
Het is de vijfde devaluatie van de bolívar sinds Chávez in 2003 de controle over de nationale munt in handen nam. De stevigste ingreep was in 2008 toen werden er gewoon drie nullen geschrapt.

Mocht Chávez toch te ziek blijven om terug te keren als president, dan moeten er alsnog nieuwe verkiezingen worden uitgeschreven in Venezuela. Mogelijk krijgt de weinig charismatische vice-president Maduro dan de rekening van deze devaluatie gepresenteerd in de vorm van een verkiezingsnederlaag.

Censuur campagnespotjes Ecuador

7 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Leven in Ecuador, Nieuws , , , , , 1 reactie

De Amerikaanse perswaakhond SIP maakt zich zorgen over de persvrijheid in Ecuador tijdens de lopende verkiezingscampagne. Zo is een spotje van presidentskandidaat Alberto Acosta geweigerd door de Nationale Kiesraad (CNE) en is een website uit de lucht gehaald die president Correa beschuldigt van het hebben van een geheime Zwitserse bankrekening.

Image

In het door CNE geweigerde spotje van de linkse Acosta is een kleine koning te zien, die geconfronteerd met de werkloosheid in zijn land nóg meer propaganda gaat maken om te zeggen dat er wel genoeg werk is.

Bij gebrek aan betrouwbare cijfers is de werkloosheid één van de belangrijkste punten waar de regering Correa en de oppositie maar over blijven bekvechten.

Geen onderbouwing verkiezingsprogramma’s
President Correa stelt dat de meeste tegenkandidaten ongefundeerd kritiek leveren. Vandaag wordt hij daarin bevestigd door het nieuws dat maar twee van de zeven tegenkandidaten een financiële onderbouwing hebben ingediend van hun verkiezingsprogramma.

Naast Correa zelf zijn dat alleen zijn oud-minister Acosta van het geweigerde spotje en de en de democratische hervormer Mauricio Rodas.

Fact free politics
Zonder onderbouwing, laat staan doorrekeningen van een CPB-achtig instituut, is het echt fact free politiek bedrijven. Zo kan Guillermo Lasso op geen enkele manier uitleggen hoe hij zijn belofte van het scheppen van één miljoen banen gaat waarmaken.

Overigens is ook een campagnespotje dat Lasso belachelijk maakte geweigerd. Dat spotje was een parodie op zijn riante leven als steenrijke bankier, waarin hij zich op geen enkele manier bekommert om het grote arme deel van de bevolking.

Alleen publiciteit in goedgekeurde media
Perswaakhond SIP maakt zich verder zorgen over het feit dat kandidaten alleen publiciteit kunnen maken in bij de Nationale Kiesraad ingeschreven media.

Dat ze niet zélf kunnen kiezen in welke kranten en op welke radio- en tv-zenders ze hun campagnegeld besteden is volgens SIP (Sociedad Interamericana de Prensa) een kwalijke inperking van de persvrijheid.

Website bananaleaks.com uit de lucht
Ook meldt SIP dat onlangs de website bananaleaks.com uit de lucht is gehaald. Daarop werd president Correa beschuldigd van het hebben van een geheime bankrekening in Zwitserland.

Bewijzen, of zelfs maar aanwijzingen daarvoor, kon de site tot woede van Correa op geen enkele manier leveren.

Vuilspuiterij voorkomen
De media die Correa bestrijdt doen inderdaad vaker aan ongefundeerde vuilspuiterij, maar de regering en de daaraan gelieerde Kiesraad zijn niet de aangewezen instanties om daar tegen op te treden. Dat zou een sterke en onafhankelijke Raad voor de Journalistiek kunnen doen, maar die bestaat helaas (nog) niet in Ecuador.

Censuur is in elk geval het slechtst denkbare alternatief. Dan nog liever de rechter laten oordelen over smaad of laster in welk campagnespotje, webpublicatie of krantenverhaal dan ook.

Alle acht presidentskandidaten onder de loep

6 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Leven in Ecuador , , , , , , , , , , 4 reacties

Middenin de campagne is Ecuador opgeschrikt door een gek die met een mes twee mensen doodde die op de verkiezingskaravaan van Rafael Correa stonden te wachten. Vooralsnog wordt het beschouwd als treurig maar op zichzelf staand incident. Het leidt even de aandacht af van de felle strijd om de gunst van de kiezer.

Over ruim anderhalve week zijn de verkiezingen, op zondag 17 februari om precies te zijn. Dan geldt in het hele land een alcoholverbod. Dus Ecuadoranen kunnen dan nuchter kiezen welk van de acht kandidaten ze het presidentschap voor de komende vier jaar toevertrouwen. Hier een nuchter overzicht van alle kandidaten:   

1. Rafael Correa – ‘We hebben al een president’

Rafael Correa

De overwinning kan Rafael Correa niet ontgaan, de vraag is alleen hoe groot zijn winst wordt. Hij haalt voorlopig rond de 50% in de peilingen. Zijn campagne-motto is ‘Ya Tenemos Presidente’ (We hebben al een president). Correa wil dan ook zijn ‘Revolutie van de Burgers’ afmaken: Een eerlijker verdeling van de weinige welvaart, gratis en goed onderwijs en gezondheidszorg en het verder verbeteren van het bij zijn aantreden in 2006 dramatische wegennet.

Lees hier meer over Rafel Correa: “Hoezo verkiezingen? We hebben al een president!“

2. Guillermo Lasso -Voormalig bankier belooft miljoen nieuwe banen

Lasso

De steenrijke conservatief-liberale Guillermo Lasso wil banen scheppen. Hij belooft één miljoen nieuwe banen, omdat ‘werk de enige weg is uit de armoede en niet de bijstand’. Lasso pleit als voormalig topbankier voor een vrije markt en het aanhalen van de banden met de VS. Verder is hij als vroom christen tegen abortus en het homohuwelijk.  

Lees hier meer over Guillermo Lasso: “Lauw enthousiasme voor enige serieuze tegenkandidaat Correa“

3. Lucio Gutiérrez – Pragmaticus of opportunist?

Lucio Gutiérrez

Oud-kolonel Gutiérrez pleegde in 2000 een mislukte staatsgreep en werd toen hij later legaal was verkozen tot president uit zijn paleis gejaagd. Positief geformuleerd is het een pragmaticus, negatief geformuleerd een opportunist. Gutiérrez vindt zichzelf niet links en niet rechts, maar brengt deze campagne vooral rechtse thema’s in. Zo pleit hij voor wapenbezit, visa voor buitenlanders en vrije handel.

Lees hier meer over Lucio Gutiérrez: “Presidentskandidaat met bizar politiek verleden“

4. Álvaro Noboa – Bananenmiljardair op zoek naar macht

Álvaro Noboa

De bananenmiljardair Álvaro Noboa doet al vanaf 1998 aan elke verkiezing mee, maar zonder succes. Hij wordt in één van de kranten hier omschreven als ‘magnaat geobsedeerd door de macht, maar zonder ideologie’. Noboa pleit nu voor een beter investeringsklimaat, lagere belastingen en bestrijding van de armoede.

5. Norman Wray – Frisse democraat

Norman Wray

De 43-jarige Norman Wray behoort niet tot de ouwe kliek van politici die al jarenlang dezelfde riedel houden. Hij pleit voor democratische hervormingen. Zo wil Wray meer macht voor het parlement en minder voor de president, transparantie van de regering en een grootscheepse hervorming van het rechtssysteem.

6. Nelson Zavala – De Bijbel als leidraad

Nelson Zavala

De zwaargelovige pastoor Nelson Zavala wil de Grondwet hervormen met de 10 geboden als uitgangspunt. Hij pleit ook voor hernieuwde focus op landbouw, omdat dat de eerste economische activiteit was in de Bijbel. Verder wil Zavala aandacht voor gezinswaarden, opvoeding en bestrijding van de armoede.

7. Mauricio Rodas – Tegen machtsmisbruik en vóór internet voor iedereen

Mauricio Rodas

De moderne Mauricio Rodas wil de grondwet hervormen om te komen tot een ‘verantwoordelijke regering’ en om machtsmisbruik door de president te voorkomen. Verder wil hij dat iedere Ecuadoraan toegang krijgt tot internet, wil hij massa-toerisme stimuleren en pleit hij voor ondersteuning van de agrarische sector.

8. Alberto Acosta – Revolutionair en anti-globalist

Alberto Acosta

Alberto Acosta was Minister van Energie in de huidige regering van Correa. Maar hij stelt dat de president wel links praat, maar rechts handelt. Acosta is anti-globalist, sympathiseert met de indianenbevolking en pleit voor een échte socialistische revolutie in plaats van de afgezwakte plannen van Rafael Correa.

Keuze genoeg
Er valt al met al dus echt wel wat te kiezen in Ecuador op 17 februari, maar door de enorme verdeeldheid onder de tegenkandidaten en de presidentsbonus  zal Rafael Correa er toch met zeker de helft van alle stemmen vandoor gaan.

Argentijnse kliklijn tegen inflatie

5 februari 2013

Arjan Meesterburrie Nieuws , , 1 reactie

Een kliklijn tegen supermarkten die toch hun prijzen verhogen. De Argentijnse regering doet er alles aan om de gierende inflatie een halt toe te roepen. Consumenten moeten het melden als supermarkten de gisteren gemaakte afspraak niet nakomen over het tot begin april bevriezen van alle prijzen.

De afspraak is gemaakt na de dringende waarschuwing van het IMF over het aanhoudende gerommel met cijfers door Argentinië. Volgens de officiële statistieken bedraagt de inflatie 11%, maar economen, consumentenorganisaties en de oppositie stellen dat de prijsstijgingen zeker dubbel zo hoog zijn. Iedereen die eens in de zoveel tijd in Buenos Aires komt, voelt in de portemonnee dat ze daar gelijk in hebben.

Image

De regering van Cristina Fernández lijkt in elk geval doordrongen van de noodzaak om iets te doen. Met de grootste supermarktketens is daarom afgesproken de prijzen de komende twee maanden hetzelfde te houden.

Scepsis onder bevolking
Argentijnen reageren sceptisch en denken dat de supermarkten dat nooit twee maanden volhouden. Bovendien is ook afgesproken dat de ketens de komende tijd ook afzien van aanbiedingen en kortingen.

Het ministerie van Economische Zaken heeft consumenten opgeroepen hun bonnetjes te bewaren en goed te vergelijken. Constateren ze toch prijsverhogingen dan kunnen ze bellen naar een kliklijn.

Mochten de supermarktketens het wél volhouden, dan zijn Argentijnen bang voor een prijsexplosie begin april. Volgens vakbondsleider Hugo Moyano staan deze tijdelijke maatregelen een fundamentele discussie over de aanpak van de inflatie dan ook in de weg.

Lekker klagen
De supermarktbonnetjes van oktober toen ik in Buenos Aires was, heb ik niet bewaard. Maar als een echte zuunige Hollander zal ik met veel plezier naar de kliklijn bellen om lekker te klagen over de hoge prijzen als ik de volgende keer in Argentinië ben.

Dat zouden vaste klanten van Albert Heijn vast ook wel willen, want die ‘hoge heren in Zaandam’ maken er ook maar een potje van.

Stam Ecuador gesteund door miljoen internetters in strijd tegen oliewinning

4 februari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Leven in Ecuador, Nieuws , , , , 1 reactie

Een inheemse stam in de jungle van Ecuador die zich desnoods dood wil vechten tegen de nationale oliemaatschappij Petroamazonas en het leger krijgt nu via een petitie steun van ruim een miljoen internetters wereldwijd. In de online petitie wordt president Rafael Correa gevraagd de ‘inspirerende Ecuadoraanse grondwet na te leven’ en géén olie te winnen in het bijzondere leefgebied van de kichwa-stam.

De Ecuadoraanse regering had er in 2006 nog voor gezorgd dat de Amerikaanse oliemaatschappij Oxy vertrok uit het gebied, maar heeft nu zelf dollartekens in de ogen. Tot maandagmiddag tekenden 1,024,873 mensen de petitie van Avaaz tegen de exploitatie van het prachtige stukje oerwoud.

Image

Hoe indrukwekkend de ruim één miljoen handtekeningen onder de petitie ook klinken, het is mijn ogen nogal vrijblijvend vanachter de laptop als je niet in een ontwikkelingsland woont dat de oliedollars hard kan gebruiken.

Beroep op reputatie Correa
“President Correa zit nu in een verkiezingsstrijd en hij heeft de reputatie respect te hebben voor het milieu en inheemse volken en is nu in een verkiezingsstrijd verwikkeld […] dus hebben wij een kans om deze run naar olie te stoppen”, schrijft het online-campagnenetwerk Avaaz op zijn website.

Rafael Correa wil het geld dat de oliewinning oplevert gebruiken voor de verdere ontwikkeling van Ecuador. Er zit naar schatting voor maar liefst 7000 miljard dollar aan olie in de grond. Correa garandeert dat de meest geavanceerde technologieën worden gebruikt, zodat de natuur zo min mogelijk schade lijdt.

Bovendien belooft Petroamazonas de ruim 400 bewoners geld, nieuwe scholen, betere gezondheidszorg en academische opleidingen voor hun kinderen als ze toegang krijgen tot de olievelden.

Britse zakenvrouw leidt felle verzet
De kichwa-stam runt het bij avontuurlijke toeristen bekende eco-lodge ‘Sani Lodge’ aan de rand van het Nationale Park Yasuni en verzet zich ondanks alle toezeggingen fel tegen de oliewinning. Onder leiding van de lokale sjamaan en de Britse zakenvrouw Mari Muench die met hem getrouwd is.

Ze maken zich vooral zorgen over de schade op de lange termijn aan het eco-systeem. Maar ze zijn ook bang dat ze overspoeld worden door ‘immigranten’ door de goede wegen die worden aangelegd als Petroamazonas eenmaal aan de slag zou gaan.

Tegen de Guardian zei een vooraanstaand lid van de gemeenschap vorige maand: “De oliemaatschappij behandelt ons als honden. Ze respecteren het land en de planeet niet. Er is geen overeenkomst, niets is afgesproken. We hebben ervoor gekozen om te vechten tot het einde.”

Ecuadoraanse inspiratie
De online-actievoerders van Avaaz gebruiken de ‘inspirerende grondwet van Ecuador’ om hun argumenten kracht bij te zetten. Maar Ecuador en Correa halen op hun beurt heel veel inspiratie voor de toekomst van het land uit de duizenden miljarden aan olie die er in de grond zit.

Bronnen: El Comercio, Avaaz.org, The Guardian, petroamazonas.ec, EFE 

Romantische radiofreak in Cuenca

2 februari 2013

Arjan Meesterburrie Leven in Ecuador , , Plaats een reactie

Carlos Rubio Naranjo was als klein jongetje al helemaal gek van radio en nu tegen zijn pensioenleeftijd is hij ‘El Presidente’ van Radio Nexo, een schattig lokaal radiostationnetje in Cuenca.

Als tiener gebruikte Carlos al een cheerleader-pompoen als microfoon om verslag te doen van de finale van het populaire schoolbasketbaltoernooi, vertelt hij glunderend in zijn kantoortje. Dat radiovirus is er nooit meer uit gegaan, want hij is zijn hele arbeidsleven al radiomaker en heeft nooit iets gedaan met zijn studie medische techniek.

Image

Radio met een boodschap
“Radio is niet alleen om geld te verdienen, het is vooral ook bedoeld om een boodschap mee te geven en mensen op te voeden”, stelt Rubio Naranjo. Zo is hij het meest trots op het programma ‘De Corazón a Corazón’ waar luisteraars met problemen naartoe kunnen bellen en dan advies krijgen van een psychiater annex radiopresentator.

Maar ook al is geld verdienen niet het belangrijkste, de radiobaas weet donders goed op welke luisteraars hij zich moet richten, ook zonder professionele doelgroepanalyse: “We draaien vooral rustige romantische muziek, zodat de zender de hele dag aan kan staan op kantoren. Herrie-muziek draaien heeft geen zin, want dat is voor tieners en die hebben toch geen geld.”

Onbetrouwbaar luisteronderzoek
De Nexo-eigenaar richt zich met zijn Skyradio-achtige repertoire dan ook op werkende en consumerende dertigers en veertigers, zodat hij goede adverteerders kan trekken. Hoeveel luisteraars Nexo precies heeft, weet ‘El Presidente’ niet.

“De luisteronderzoeken zijn hier niet te vertrouwen. Als je maar genoeg betaalt aan het onderzoeksbureau kom je vanzelf als grootste uit de bus.” Dat klinkt inderdaad nog onbetrouwbaarder dan het gebrekkige Nederlandse systeem met opschrijfboekjes.

Presentator annex portier
Presentator Juan Carlos Saca van het dagelijkse middagprogramma ‘El Gran Musical’ is naast de grote baas de enige aanwezige in het pand.

Image

Als we aanbellen voor ons bezoek, steekt hij dan ook z’n hoofd uit het raam op de 2e verdieping om te zeggen dat hij eerst even een plaatje moet afkondigen voordat hij de deur voor ons open kan doen.

Kabels, snoertjes en de zendmast
Een technicus is er dus ook niet, alle presentatoren schuiven zelf. Carlos Rubio Naranja vindt dat hij als baas ook zelf alles moet weten van techniek. Hij laat dan ook vol trots de schotel zien op het balkon en de kast met alle snoertjes en kabels.

Daarna wijst hij met een brede glimlach naar de berg met masten en antennes die vanuit de studio is te zien: “Daar staat het belangrijkste bezit van Nexo, onze zendmast die een bereik van zo’n 50 kilometer heeft.”

De appel valt niet ver van de boom
Met een enthousiaste glans in de ogen vertelt Rubio Naranjo dat presenteren het allermooiste blijft. Hij kruipt dagelijks in alle vroegte in z’n eentje achter de microfoon om het sportprogramma ‘Polémica Deportiva‘ te presenteren.

En ook in Cuenca geldt: “La manzana no cae lejos del árbol…” Want de dochter van Carlos Rubio Naranjo is afgestudeerd psycholoog, maar heeft haar eigen radioprogramma bij Nexo…

Lauw enthousiasme voor enige serieuze tegenkandidaat Correa

31 januari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Leven in Ecuador , , , 3 reacties

De grootste Correa-hater die ik ken moet diep zuchten als ik vraag op wie hij op 17 februari dan wél gaat stemmen: “Dat moet Guillermo Lasso dan maar worden, ben ik bang…”. De jonge rijke ondernemer is het inhoudelijk wel eens met de conservatief-liberale Lasso, maar heeft eigenlijk al zijn vertrouwen in politici verloren en dus ook in de enige serieuze tegenkandidaat van president Rafael Correa.

De 57-jarige Lasso is met zijn partij CREO dan wel de belangrijkste uitdager van Correa, maar haalt toch niet meer dan een schamele 8% in de laatste peilingen. En dat terwijl de steenrijke voormalig bankier belooft maar liefst één miljoen banen te scheppen als hij wordt gekozen, want “werk is de enige weg uit de armoede, niet de bijstand”.

Image

Geloof en discipline
Guillermo Lasso schreef de laatste jaren twee boeken: “Brieven aan mijn kinderen” en “Een ander Ecuador is mogelijk”, waarin hij een mooie toekomst schetst voor Ecuador als er een liberale wind gaat waaien in plaats van het socialisme van Correa. Het CREO van zijn partij heeft dan ook de dubbele betekenis van ‘ik creëer’ en ‘ik geloof’.

Want de op economisch gebied liberale Lasso is ook een vrome christen en daarmee in Nederlandse ogen aartsconservatief op ethisch gebied. Zo is hij bijvoorbeeld fel tegen abortus en ziet hij ook niks in het homo-huwelijk, dat onlangs in Uruguay wél door het parlement kwam. Standpunten waar je je in het voor 95% katholieke Ecuador geen buil aan kan vallen.

Verder beschouwen politiek analisten Lasso als gedisciplineerd, vindingrijk en georganiseerd. Dat zijn in dit land vrij unieke kwaliteiten, want discipline is bij latino’s over het algemeen ver te zoeken.

Graaiers en zakkenvullers
Toch wantrouwen veel Ecuadoranen de goede bedoelingen van Lasso. Zoals van zoveel politici. In Nederland horen we wel vaak ‘zakkenvullers’ over al die ‘hoge heren in Den Haag’. Maar in Ecuador ontpopten de meeste presidenten zich in het verleden daadwerkelijk tot grote graaiers, ondanks al hun mooie beloften.

Lasso was lid van de regering van Jamil Mahuad toen Ecuador eind jaren ’90 in een gigantische economische crisis zat en de nationale munt sucre werd ingeruild voor de dollar. Gewone Ecuadoranen verloren toen in één klap al hun spaargeld, maar de zittende politici en de grote ondernemers wisten hun bezittingen veilig te stellen op buitenlandse rekeningen.

Later was Guillermo Lasso ook regeringsambassadeur voor Lucio Gutiérrez die uiteindelijk door woedende mensenmassa’s uit zijn paleis werd verjaagd. Met zijn bestuurlijke verleden maakt Lasso in de ogen van veel mensen deel uit van de politieke kliek die Ecuador aan de rand van de afgrond hebben geholpen.

Lasso kan het wel vergeten tegen Correa
Lasso belooft nu dat er in zijn regering geen enkel familielid komt en niemand van zijn vrienden of familie bevoordeeld zal worden. Maar ik ben nog niemand tegengekomen die daar niet van in de lach schiet.

Ook de rijke en conservatieve ondernemer uit Cuenca die zo’n afkeer heeft van Rafael Correa moet toegeven dat de huidige president tenminste wél zijn beloften waarmaakt. “Het zijn met al die belastingverhogingen en strengere regels voor ondernemers alleen de verkeerde beloften en daarom gaat mijn stem toch maar naar Lasso.”

Maar met zo weinig enthousiasme onder wat zijn natuurlijke aanhang zou moeten zijn, is Guillermo Lasso kansloos in de strijd tegen de charismatische Correa. En dus zal de ‘Revolutie van de burgers’, zoals de president het zelf noemt, nog zeker tot 2017 duren.

Braziliaanse veiligheid voor Gijpvolk op WK Voetbal

30 januari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , , 1 reactie

Wat doen we in Nederland na een ramp? Een werkgroep instellen die na een paar maanden onderzoek met een dik rapport komt vol ingewikkeld geformuleerde aanbevelingen. Dat is precies wat er in Brazilië ook gaat gebeuren na de horrorbrand in Santa Maria, want de paaldansclubs moeten natuurlijk wel veilig zijn tijdens het WK Voetbal met al dat Gijpvolk in het land. 

Het Braziliaanse Congres heeft gisteren een werkgroep ingesteld die een nieuwe landelijke wet moet schrijven met veiligheidsvoorschriften voor uitgaansgelegenheden. Vooral ook met het oog op het WK Voetbal in 2014 en de Olympische Spelen twee jaar later, al benadrukken de verantwoordelijk minister en de FIFA dat niemand zich zorgen hoeft te maken over de veiligheid tijdens die mega-evenementen.

Image

Handschoenen tegen brandwonden
De band Gurizada Fandangueira die zaterdagnacht optrad in nachtclub Kiss was zich duidelijk bewust van het risico, want hun technici droegen handschoenen om brandwonden te voorkomen.

Het is letterlijk spelen met vuur als je spotgoedkoop buitenvuurwerk van zegge en schrijven 95 eurocent gebruikt in een propvolle zaal waar het plafond is ingepakt met brandbaar materiaal en er maar één uitgang is.

De aanbevelingen van de commissie Meesterburrie
De werkgroep die nu aan de slag gaat kan dus vrij rap met dezelfde aanbevelingen komen als de commissie Meesterburrie na een kwartiertje logisch nadenken.
 
1) Binnen buitenvuurwerk gebruiken, dat mag niet!
2) Het plafond inpakken met zeer brandbaar materiaal mag niet!
3) Eén uitgang voor meer dan duizend mensen is te weinig, dus dat mag niet!
4) Goedkope brandblussers ophangen die het niet doen, mag niet!
5) En oh ja, mensen tegenhouden als er toch brand uitbreekt mag ook niet!

Maar de werkgroep zal er ongetwijfeld máánden over doen om deze logische conclusies in ambtelijk Portugees op te schrijven.

Brandweercontroles
Veel effectiever zijn dan ook de grootscheepse veiligheidscontroles die de brandweer overal in Brazilië gelijk is begonnen met carnaval in aantocht. Dat heeft al geleid tot het sluiten van tientallen bars, discotheken en andere uitgaansgelegenheden.

Nachtclub Kiss met z’n niet-functionerende brandblussers en z’n gebrek aan nooduitgangen was voor het laatst geïnspecteerd in augustus 2011.

Paaldansclubs
Voetballegende en creditcardverkoper Pelé vindt nu ook dat veiligheid absolute topprioriteit moet krijgen, twitterde hij gisteren. Het is natuurlijk ook van het grootste belang dat Sepp Blatter en alle andere voetbalproleten over anderhalf jaar veilig naar de zo door René van der Gijp geliefde paaldansclubs kunnen gaan.

Image

Lees hier de zeer heldere reconstructie van de BBC van hoe het zo mis heeft kunnen gaan in nachtclub Kiss.

Afwezigheid Jorge: Hypocriet of niet?

28 januari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , Plaats een reactie

“Jorge Zorreguieta is al duizend keer naar Nederland gereisd om zijn dochter, Beatrix en de rest van de koninklijke familie te bezoeken. Erg hypocriet als hij er tijdens de inhuldiging niet bij mag zijn” of “Haar vader is en blijft een moordenaar”. Argentijnen zijn ernstig verdeeld over de afwezigheid van vader Zorreguieta bij de inhuldiging van Guillermo Alejandro, zoals Willem-Alexander hier zo mooi heet.

Image

Net zoals ‘De Nederlander’ volgens toekomstig koningin Máxima niet bestaat, bestaat ook ‘De Argentijn’ niet. Er is een stroming die stelt dat Jorge nooit ergens voor is veroordeeld en dat het geen misdrijf is om in overheidsdienst te zijn geweest tijdens de dictatuur, maar een ander deel vindt hem een grote boef en daarmee zijn mooie blonde dochter eigenlijk ook.

Nieuwe aangifte tegen Zorreguieta
Er is onlangs ook opnieuw aangifte gedaan tegen de minister van Landbouw tijdens het regime van dictator Videla. Maar Jorge Zorreguieta blijft volhouden dat hij pas achteraf gehoord heeft van de naar schatting 30.000 ‘verdwijningen’.

Erg onwaarschijnlijk concludeerde professor Baud al in 2001 voorafgaand aan het huwelijk tussen Willem-Alexander en Máxima. Hopelijk leidt deze nieuwe aangifte daadwerkelijk tot een strafzaak waarin duidelijk wordt wat de rol van Zorreguieta precies is geweest.

De linkse krant Página/12 die een ware kruistocht voert tegen de voormalige leden van de Videla-regering, volstaat vandaag dan ook met een summier nieuwsberichtje over de aanstaande Nederlandse koningin en verwijst in de eerste zinnen direct naar het besmeurde verleden van haar vader.

Trots op koningin Máxima
De grote kranten en TV-stations in Argentinië berichten juist wél vol trots over Máxima. Zo herinnert Clarín ons er nog maar even fijntjes aan dat de Argentijnse veruit het populairste lid is van het Nederlandse Koningshuis.

En laten we eerlijk zijn, het is natuurlijk ook een sprookje dat een ‘gewoon’ burgermeisje ineens Koningin wordt van een land aan de andere kant van de wereld en daar ook nog eens enorm geliefd is.

Verbazing en jaloezie
Maar bij veel Argentijnen die ik vandaag gesproken heb, proef ik ook een verbazing over hoe ze dat geflikt heeft die bijna overgaat in afgunst. Van zo’n leven als prinses en straks als koningin in een paleis droomt immers bijna elk klein meisje en ook deze volwassen vrouw:

Tweet Máxima

Máxima heeft met een omstreden vader die droom waargemaakt en al die andere Argentijnse diva’s niet. Zelfs presidente Cristina Fernández, de misschien wel grootste diva, gaat volgens een twitteraar dood van jaloezie en zal ongetwijfeld een titel voor haarzelf verzinnen die haar weer minimaal op gelijke hoogte brengt met Máxima.

Onbegrip over monarchie
Ook bij het koningschap zelf worden vraagtekens gezet: “Máxima richt eerst maar eens een politieke partij op en win de verkiezingen”, zo luidt een commentaar op een artikel in La Nacion. Veel Argentijnen kunnen maar niet begrijpen waar een koning en koningin voor dienen. Zulke middeleeuwse praktijken in een vooruitstrevend land als Nederland zijn overigens voor vrijwel álle Latijns-Amerikanen die ik ken een raadsel.

Zoals het voor mij een raadsel blijft om iemand die deel heeft uitgemaakt van zo’n verderfelijk regime vrolijk te ontvangen op familiefeestjes en bij de doop van toekomstig koningin Catharina-Amalia. Maar op 30 april zal Máxima het in elk geval opnieuw zonder haar vader moeten stellen en zal ik niet ontroerd raken als ze dáár een traantje om moet laten.

Wantrouwen tegen Europese plunderaars

28 januari 2013

Arjan Meesterburrie Analyse, Nieuws , , , , Plaats een reactie

 “We hebben bondgenoten nodig en geen overheersers die onze natuurlijke hulpbronnen komen plunderen”. President Evo Morales van Bolivia is gezien het koloniale verleden erg wantrouwend over meer samenwerking met Europa, zoals dit weekend is afgesproken op de top tussen de EU en het Latijns-Amerikaanse CELAC in Chili. 

Bijna de helft van alle investeringen in Latijns-Amerika komt uit Europa. Niet zo gek dat de EU juridische garanties eist om te voorkomen dat landen als Venezuela, Argentinië en Bolivia weer zomaar bezittingen van Europese bedrijven gaan onteigenen. Maar voorlopig krijgt Europa geen keiharde garanties, maar ziet het zich geconfronteerd met niet meer dan een vrijwillige inspanning.

Image

Oproep Barroso
Spaanse, Franse en Britse bedrijven zagen hun eigendommen in het recente verleden naar de staat gaan, zonder dat ze daar iets tegen konden beginnen. EC-voorzitter Barroso zei dit weekend dan ook dat de ‘sleutel’ voor nog meer Europese investeringen ligt bij het ‘voorkomen dat bedrijven worden geconfronteerd met veranderende regels bij investeringen op lange termijn’.

De centrum-rechtse president Piñera van Chili beaamt dat er juridische zekerheid nodig is, maar de linkse regeringen in Argentinië, Venezuela, Bolivia en ook ‘mijn’ Ecuador willen niet naar de Europese pijpen dansen. Evo Morales verwijst naar het koloniale verleden en komt dan met zijn ferme opmerking over ‘overheersers die onze natuurlijke hulpbronnen komen plunderen’

Ingreep Cristina Fernández
De Argentijnse presidente Cristina Fernández heeft er volgens bronnen rond de onderhandelingen hoogstpersoonlijk voor gezorgd dat de tekst over juridische garanties in de slotverklaring ernstig is afgezwakt.

Er stond eerste een vrij expliciete garantie, maar dat werd door toedoen van Fernández uiteindelijk: “…dat we het belang erkennen van rechtszekerheid voor investeerders en ons best doen voor een goed zakelijk klimaat, mits ook erkend wordt dat landen het recht hebben regels te stellen om te voldoen aan hun nationale beleidsdoelstellingen.”

Linkse leiders schieten in eigen voet
Die nationale beleidsdoelstelling kan onder leiding van socialisten natuurlijk heel goed het nationaliseren van belangrijke industrieën zijn. Soms heel begrijpelijk als je ziet hoe Amerikanen hier in Ecuador in het verleden geld als water hebben verdiend met olie ten koste van mensenlevens en de natuur.

Maar uiteindelijk schiet Latijns-Amerika zich hiermee in de eigen voet. Want welk weldenkend Europees bedrijf gaat nu stevig investeren met het risico dat de gezien de historische Europese plunderingen uiterst wantrouwige indiaan Evo Morales, de vanaf vandaag voorzitter van de CELAC zijnde Raúl Castro of de wonderbaarlijk herstellende Hugo Chávez van de ene op de andere dag je bezittingen kunnen afpakken?

Bestaansrecht CELAC onder druk
Vooral Brazilië en Chili zitten juist wél te wachten op meer Europese bedrijven en balen er stevig van dat de socialistische die-hards goede afspraken daarover blokkeren. Dat worden dan dus bilateraaltjes met de EU en daarmee komt het bestaansrecht en de slagvaardigheid van het samenwerkingsverband CELAC onder druk te staan. Kijken hoe eensgezind de CELAC is bij de volgende top met de EU in 2015 in Brussel.

Lees hier de uit 48 afspraken bestaande slotverklaring van de EU/CELAC-top in de Chileense hoofdstad Santiago.

Older Entries Newer Entries